29

Τα 25 χρόνια δράσης της, κατά το (αιματηρό) τελευταίο τέταρτο του 20ού αιώνα, «γιορτάζει» σήμερα, Σάββατο, η οργάνωση 17 Νοέμβρη· ήταν 23 Δεκεμβρίου του 1975, όταν το 45άρι της οργάνωσης στα χέρια τριών μασκοφόρων εκτελεστών ακούστηκε για πρώτη φορά στο Παλαιό Ψυχικό, σημαδεύοντας το σταθμάρχη της CIA στην Αθήνα, Ρίτσαρντ Ουέλς. Και σήμερα, 23 Δεκεμβρίου του 2000, η εφημερίδα Τα Νέα φέρνει στο φως το «Φάκελο Πάρνηθα»: τρία αυτοσχέδια δέματα που ανήκαν στη 17Ν, τα οποία βρέθηκαν το 1978 από δύο νεαρούς, με άκρως ενδιαφέρον περιεχόμενο, από όπλα και υλικά μεταμφίεσης έως σημειώσεις για τους μελλοντικούς στόχους της «οργάνωσης φάντασμα»…

Σαν κινηματογραφικό σενάριο ξεδιπλώνεται την υπόθεση της εύρεσης των πολύτιμων στοιχείων παρά το θρυλικό… «δεν είναι τίποτα» του πυροτεχνουργού της αστυνομίας που κλήθηκε να διαβεβαιώσει το ασφαλές των τριών κουτιών. Όταν αυτά έφτασαν στη Γενική Ασφάλεια Αθηνών (όπου τα μετέφεραν οι δύο νεαροί που τα ανακάλυψαν, κρυμμένα σε μια φυλλωσιά στις πλαγιές της Πάρνηθας), οι αστυνομικοί εξεπλάγησαν: βρέθηκαν μπροστά σε ένα θησαυρό πληροφοριών…


Ευρήματα αυθεντικά και ενδιαφέροντα


Ένα πιστόλι Μπράουνινγκ, υλικά μεταμφίεσης, δεκάδες κλειδιά για σπίτια και αυτοκίνητα και πλούσιο αρχείο σημειώσεων έπεσαν (σχεδόν από το… πουθενά) στην αγκαλιά των Αρχών, που κατέληξαν έπειτα από εργαστηριακές εξετάσεις στην αυθεντικότητα των ευρημάτων και στο σημαντικό συμπέρασμα ότι το υλικό είχε δακτυλογραφηθεί στη γραφομηχανή που χρησιμοποιήθηκε για την προκήρυξη της δολοφονίας Ουέλς.


Το πιο ενδιαφέρον, ασφαλώς, στοιχείο που προέκυψε ήταν η «γνωριμία» της αστυνομίας με το γραφικό χαρακτήρα του φερόμενου ως αρχηγού της 17Ν· ο συντάκτης των ιδιόχειρων σημειωμάτων που περιλαμβάνονταν στο «θησαυρό» έχει καταγράψει οδηγίες δράσης και κατασκευής αυτοσχέδιων βομβών καθώς και αναρίθμητα στοιχεία για (προφανώς) μελλοντικούς στόχους της οργάνωσης -όπως σημειώνουν Τα Νέα, στα ονόματα περιλαμβάνονται και αυτά των Ευάγγελου Μάλλιου και Πέτρου Μπάμπαλη, στόχων της 17Ν και του Ιούνη 87.


Επιλεγμένοι στόχοι, εξαντλητική παρακολούθηση


Ένα από τα σημειώματα παρουσίαζε αυξημένο ενδιαφέρον, καθώς περιείχε σχεδιάγραμμα και αναρίθμητες λεπτομέρειες για το κτίριο της ΚΥΠ στη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Ήταν τόσο αναλυτικό ώστε περιλάμβανε σημειώσεις ενδεικτικές για την πιθανότητα να αποτελούσε στόχο της οργάνωσης: «Περίφραγμα λαμαρίνας 2 – 2,30 μέτρων. Σε μερικά σημεία αφήνει κενό στο κάτω μέρος μέχρι 25 – 30 πόντους» έγραφε, συμπληρώνοντας με κεφαλαία την επισήμανση «Υπάρχει αρκετό προσωπικό στρατιωτικό μέσα»…


Επιπλέον, το ενδιαφέρον της 17Ν ήταν στραμμένο σε πρόσωπα που είχαν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επέμβαση στο Πολυτεχνείο. Ήταν κυρίως αξιωματικοί του στρατού και της αστυνομίας και τα συμπεράσματα της οργάνωσης είχαν εξαχθεί από τις στήλες των εφημερίδων που κάλυπταν τις δίκες των στελεχών της Χούντας και μέσω προσωπικής παρακολούθησης.


Οι χαρακτηρισμοί της 17Ν για τα πρόσωπα που (θεωρείται ότι) είχε βάλει στο στόχαστρο είναι απίστευτα λεπτομερείς για την εξωτερική τους εμφάνιση και την… ψυχολογική τους κατάσταση. Χαρακτηριστικά: «Μ: κιτρινιάρης, ψιλά χείλια, άτονα μάτια, βλαχαδερό, στενοκέφαλος» ή «Σ.Α.: Συνταγματάρχης ΕΣΑ 73, ίσως έχει έναν αδελφό, 39 ετών, δύο παιδιά, μικρά, το 72 είχε μια καρδιακή προσβολή. Μέτριο ανάστημα, μελαχρινός, κοντό πυκνό μαλλί, γεμάτος»!


Τι έγραψε η ιστορία


Η παρένθεση της Πάρνηθας συγκαταλέγεται στα ελάχιστα (όπως θρυλείται) απτά στοιχεία που η επαναστατική οργάνωση 17 Νοέμβρη έχει αφήσει πίσω της και βρίσκονται στην κατοχή των Αρχών. Εκατοντάδες ερωτήματα, κυρίως για τη σύνθεση και την προέλευση των μελών της, απασχολούν τους διώκτες της, που ωστόσο μένουν πάντα ένα βήμα πίσω της. Το ίδιο συνέβη και στην τελευταία «εμφάνισή της, στις 8 Ιουνίου 2000, όταν ο Βρετανός στρατιωτικός ακόλουθος Στίβεν Σόντερς έπεσε νεκρός από τους εκτελεστές της.


Για τα… «γενέθλια» της 17Ν, η εφημερίδα Ποντίκι -που κάποια στιγμή συνδέθηκε με την οργάνωση- κάνει έναν απολογισμό πεπραγμένων και παραθέτει τα παρακάτω:


* Είκοσι τρεις νεκροί:


– Πέντε Αμερικανοί (Ρ.Ουέλς, 23/12/75 – Τζ.Τσάντες, 15/11/83 – Ρ.Τσαντ, 3/4/84 – Γ.Νόρντιν, 28/6/88 – Ρ.Στιούαρτ, 12/3/91)


– Δύο Τούρκοι (Τ.Γκουρκού, 7/10/91 – Ο.Σιπαχίογλου, 4/7/94)


– Ένας Βρετανός (Στ.Σόντερς, 8/6/00)


– Δεκαπέντε Έλληνες (Ε.Μάλλιος, 13/12/76 – Π.Πέτρου και Σ.Σταμούλης, 16/1/80 – Ν.Βελούτσος, 15/11/83 – Ν.Μομφεράτος και Π.Ρουσσέτης, 21/2/85 – Ν.Γεωργακόπουλος, Νοέμβριος 85 – Δ.Αγγελόπουλος, 8/4/86 – Αλ.Μποδοσάκης, 1/3/88 – Κ.Ανδρουλιδάκης, 10/1/89 – Π.Μπακογιάννης, 16/9/89 – Γ.Βαρής, 2/11/91 – Αθ.Αξαρλιάν, 16/7/92 – Μ.Βρανόπουλος, 24/1/94 – Κ.Περατικός, 28/5/97).


Δύο περιπτώσεις χρήζουν επεξήγησης: ο Κ.Ανδρουλιδάκης πέθανε ένα μήνα μετά το χτύπημα στο νοσοκομείο και ο Αθ.Αξαρλιάν ήταν «παράπλευρη απώλεια», διερχόμενος από το σημείο όπου η 17Ν είχε εκτοξεύσει ρουκέτα εναντίον του τότε υπουργού Οικονομικών, Ιωάννη Παλαιοκρασσά.


* Αρκετές αποτυχημένες απόπειρες: κατά των Β.Βαρδινογιάννη (20/11/90), Ι.Παλαιοκρασσά (16/7/92), Γ.Πέτσου (8/5/89), Τζ.Κάρος (21/1/88), Ντ.Μπουλούκμπασι (16/7/91).


* Περιπτώσεις όπου η «αστοχία» ήταν σκόπιμη: τραυματισμοί των Ζ.Καψαλάκη (4/2/87), Λ.Παπαδημητρίου (21/12/92), Κ.Ανδρουλιδάκη (10/1/89, πέθανε αργότερα) και Π.Ταρασουλέα (18/1/89).


* Επιδρομές με λεία πολεμικό υλικό: εισβολή στο αστυνομικό τμήμα Βύρωνα (14/8/88), στο στρατόπεδο του Συκουρίου (25/12/89) και στο Πολεμικό Μουσείο (3/2/90).


* Θεαματικές επιχειρήσεις με ρουκέτες: εναντίον του Mega Channel (15/3/94), των γραφείων του ΠΑΣΟΚ (31/3/99), του αγγλικού αεροπλανοφόρου Arc Royal (11/4/94) και πολλών ακόμη στόχων.


* Αναρίθμητες τοποθετήσεις βομβών, με αποτέλεσμα αμέτρητους τραυματίες και εκτεταμένες υλικές ζημιές.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: