67

Σε κατάσταση περισυλλογής έχει περιέλθει ο κυβερνητικός συνασπισμός της Ιταλίας μετά τη συντριπτική του ήττα στις περιφερειακές εκλογές της Κυριακής και την επιμονή του Μάσιμο Ντ Αλέμα να παραιτηθεί. Στους κόλπους της κυβέρνησης επικρατεί αναστάτωση, καθώς οι εταίροι της πλειοψηφίας επιθυμούν διακαώς να αποφύγουν τις πρόωρες εκλογές. Την ίδια στιγμή, το think tank (δεξαμενή σκέψης) Stratfor αποπειράται να εξηγήσει τα αίτια της ανόδου της δεξιάς στην Ιταλία.

Μόνο μετά τη συζήτηση στη Γερουσία, που θα διεξαχθεί την Τετάρτη το απόγευμα, θα διαπιστωθεί εάν ο κεντροαριστερός κυβερνητικός συνασπισμός είναι σε θέση να διατηρήσει τη συνοχή του και να αποφύγει τις πρόωρες εκλογές προτείνοντας νέο πρωθυπουργό ή, διαφορετικά, μία μεταβατική κυβέρνηση για τη διεξαγωγή των δημοψηφισμάτων το Μάιο.


Δύο σενάρια για την επόμενη ημέρα


Αυτά είναι τα δύο σενάρια που κυκλοφορούν προς το παρόν στα πολιτικά πηγαδάκια, ωστόσο όλα εξαρτώνται από το πώς θα εκτιμήσει την κατάσταση ο πρόεδρος της δημοκρατίας Κάρλο Αζέλιο Τσιάμπι και ποιες λύσεις θα προτείνει. Οταν ο Ντ Αλέμα επιβεβαιώσει την παραίτησή του στη Γερουσία, την Τετάρτη το πρωί, ο Τσιάμπι θα προχωρήσει σε διερευνητικές επαφές με τους ηγέτες κομμάτων για να διαπιστώσει ποιες δυνατότητες υπάρχουν για την έξοδο από την κρίση.


Το πρώτο σενάριο -και το πιθανότερο- είναι ο κεντροαριστερός συνασπισμός να
παρουσιαστεί με νέο πρωθυπουργό και στη συνέχεια να λάβει εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης, ζητώντας ψήφο εμπιστοσύνης. Εάν δεν το κατορθώσει, ο Ιταλός πρόεδρος θα καταφύγει σε εναλλακτική λύση: στο σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης που αναλάβει τη διεξαγωγή των δημοψηφισμάτων και την πρόωρη προσφυγή στις κάλπες.


Η κεντροαριστερά, πάντως, αναζητεί νέο ηγέτη και πρωθυπουργό, προκειμένου να αποφύγει τις πρόωρες εκλογές. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν είναι τόσο εύκολο αφού καταγράφονται διαφορετικές απόψεις: οι Δημοκρατικοί της Αριστεράς, οι Σοσιαλιστές, οι Δημοκρατικοί του Ρομάνο Πρόντι, οι Πράσινοι και οι πρώην κομμουνιστές του Αρμάντο Κοσούτα προτείνουν τον πρώην σοσιαλιστή και νυν υπουργό Οικονομίας Τζουλιάνο Αμάτο. Ο τελευταίος βρίσκεται στην Ουάσινγκτον για τις εργασίες του ΔΝΤ και δήλωσε ότι δεν πρόκειται να επιστρέψει εσπευσμένα στη χώρα για να μη δημιουργήσει την εντύπωση ότι επικρατεί αστάθεια.


Το Λαϊκό κόμμα και οι Χριστιανοδημοκράτες του Μασέλα προτιμούν τον πρόεδρο της Γερουσίας Νικόλα Μαντσίνο, ενώ συζητείται ακόμη και το όνομα του κυρίου καθαρά χέρια, του δικαστή Ντι Πιέτρο, που πριν από μερικά χρόνια εξαπέλυσε σταυροφορία κατά της διαφθοράς.


Ωστόσο, ο χρόνος μετρά αντίστροφα για την κεντροαριστερά, η οποία πρέπει να συμφωνήσει ποιος θα είναι ο νέος ηγέτης και πρωθυπουργός, διαφορετικά γνωρίζει ότι οι πρόωρες εκλογές θα είναι ένα νέο Βατερλό.


Η οικονομία και η μετανάστευση πριμοδότησαν τη δεξιά


Σύμφωνα με το Stratfor, το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ιταλία είναι ένα ακόμη δείγμα του αυξανόμενου εθνικισμού στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Μολονότι η Ρώμη είναι ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές των Βρυξελλών, οι ψηφοφόροι του πλούσιου ιταλικού βορρά αποφάσισαν να αντιδράσουν στη συνεχιζόμενη εισροή μεταναστών στο νότο. Το ίδιο think tank επισημαίνει, άλλωστε, ότι η οικονομία ήταν ο κύριος παράγοντας που ανέδειξε τους δεξιούς νικητές, με απρόβλεπτες επιπτώσεις για τη συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.


Το οικονομικό χάσμα μεταξύ βορρά και νότου δεν είναι κάτι νέο. Ο οικονομικός πνεύμονας της Ιταλίας αναπνέει στο βορρά και οι κάτοικοί του παραπονούνται επειδή πληρώνουν υψηλή φορολογία, τη στιγμή που οι νότιοι στηρίζονται στο κράτος πρόνοιας και υποθάλπουν τη μαφία.


Η δεξιά του Μπερλουσκόνι επιτέθηκε στην κυβέρνηση καταλογίζοντάς της ότι δεν μπορεί να παρεμποδίσει τη λαθρομετανάστευση, υποσχόμενη μάλιστα δημοψήφισμα σχετικά με το εάν πρέπει να αλλάξει η μεταναστευτική πολιτική της χώρας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Λέγκα του Βορρά έχει διακηρύξει τις ιδεολογικές της σχέσεις με το αυστριακό Κόμμα της Ελευθερίας του Γεργκ Χάιντερ.


Επιπλέον, τo Stratfor τονίζει ότι η άνοδος των συντηρητικών κομμάτων ενδέχεται να οδηγήσει την Ιταλία σε νέα φάση αστάθειας, μετά την ύφεση των τελευταίων έξι ετών. Αυτή η εξέλιξη δεν πρόκειται να έχει θετικές επιπτώσεις στο οικονομικό χάσμα μεταξύ βορρά και νότου, όπου το ποσοστό ανεργίας ανέρχεται σε 20%. Η επικείμενη νίκη της δεξιάς στις εκλογές που έχουν προγραμματιστεί για το 2001 -πιθανώς να διεξαχθούν νωρίτερα- θα ενισχύσει τους βιομηχάνους του βορρά, διευρύνοντας την ανισότητα.


Σύμφωνα με το σενάριο της δεξαμενής σκέψης, μακροπρόθεσμα θα μπορούσε να επηρεαστεί αρνητικά η ζέση της Ιταλίας για συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στο ΝΑΤΟ, καθώς η ακροδεξιά αντιμετωπίζει τη δράση της Συμμαχίας στο Κόσοβο ως παρέμβαση στα εσωτερικά της Γιουγκοσλαβίας.



ΑΠΕ

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: