Εργαζόμενοι β κατηγορίας οι γυναίκες σε Βρετανία και Γαλλία

55

Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας η 8η Μαρτίου και η γαλλική κυβέρνηση συζητεί νομοσχέδιο για την κατοχύρωση της ισότητας στον εργασιακό χώρο ανάμεσα στους άνδρες και τις γυναίκες. Την ίδια στιγμή στη Βρετανία, έκθεση που δημοσιεύεται με την ευκαιρία του εορτασμού της ημέρας καταγράφει την άνιση οικονομική μεταχείριση των εργαζόμενων γυναικών σε σχέση με τους άνδρες συναδέλφους τους.

Σύμφωνα με την έκθεση της Συνομοσπονδίας των Βρετανικών Συνδικάτων, οι γυναίκες, παρά την επί τριακονταετίας θεσπισμένη νομοθεσία για την κατοχύρωση της μισθολογικής ισότητας των δύο φύλων, εξακολουθούν να αμείβονται λιγότερο από ό,τι οι άνδρες συνάδελφοί τους.

Η Βρετανία βρίσκεται μόλις στη δέκατη θέση ανάμεσα σε 15 ευρωπαϊκές χώρες, όσον αφορά στη μισθολογική ισότητα των δύο φύλων. Υπολογίζεται ότι στη Βρετανία μία εργαζόμενη πλήρους απασχόλησης αμείβεται με 800 δραχμές για κάθε 1.000 δραχμές που παίρνει ο άνδρας συνάδελφός της. Η διαφορά αυτή αυξάνεται στον τομέα της μερικής απασχόλησης, με τις γυναίκες να κερδίζουν μόλις 600 δραχμές, σε κάθε 1.000 δραχμές των ανδρών συναδέλφων τους.

Την ίδια στιγμή μία γυναίκα στις πέντε κερδίζει λιγότερες από 440.000 δραχμές το μήνα, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους άνδρες μόλις που φθάνει το 8%. Οι μεγαλύτερες μισθολογικές ανισότητες παρατηρούνται στην περιοχή του Λονδίνου.

Με βάση τα στοιχεία αυτά, η Συνομοσπονδία των Βρετανικών Συνδικάτων αξιώνει την αύξηση του κατώτατου μισθού που, όπως πιστεύει, θα συμβάλει στην περιστολή των ανισοτήτων.

Επίσης, ζητεί να βελτιωθούν οι συνθήκες για την παροχή άδειας μητρότητας, καθώς οι Βρετανίδες δικαιούνται άδεια μετ αποδοχών μόλις 8,6 εβδομάδων, έναντι άδειας 22 εβδομάδων που ισχύει στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Στη Γαλλία, αναφέρουν το BBC και η βρετανική εφημερίδα The Guardian, τα επίσημα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της χώρας πιστοποιούν ότι οι εργαζόμενες κερδίζουν κατά μέσο όρο 14.000 δραχμές λιγότερες από τους άνδρες συναδέλφους τους.

Σύμφωνα μάλιστα με έκθεση που παρουσίασε το 1999 στον πρωθυπουργό της χώρας, Λιονέλ Ζοσπέν, η βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Κατρίν Ζενισόν, που πρότεινε επίσης το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, προέκυπτε η μικρή συμμετοχή των Γαλλίδων στις υψηλές βαθμίδες των στελεχών επιχειρήσεων, όπως επίσης και η μισθολογική υποβάθμισή τους σε σχέση με τους άνδρες συναδέλφους τους. Η μισθολογική διαφορά ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες του ίδιου επαγγελματικού χώρου φτάνει το 27% εις βάρος των γυναικών, ενώ μόλις το 7% των διευθυντικών στελεχών στη Γαλλία είναι γυναίκες. Το 80% των εργαζομένων μερικής απασχόλησης είναι επίσης γυναίκες.

Με το νομοσχέδιο που προωθεί η γαλλική κυβέρνηση θα προσπαθήσει να πιέσει τις εταιρείες και τα εμπορικά σωματεία να προωθήσουν τις διαπραγματεύσεις για τη μισθολογική εξίσωση ανδρών και γυναικών. Ωστόσο, το προτεινόμενο σχέδιο νόμου, που πρόκειται να τεθεί σε ισχύ από τον επόμενο χρόνο, δεν περιλαμβάνει σημαντικά ζητήματα, όπως είναι η αναπροσαρμογή των μισθών, θέματα προαγωγής των γυναικών αλλά και πρακτικής άσκησης των γυναικών.

ΑΠΕ

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ