“Χρωματιστά τρίγωνα αντιμάχονταν χρωματιστούς κύκλους, που διογκώνονταν και συρρικνώνονταν, δεσμίδες ακτίνων ταλαντεύονταν, ήλιοι στριφογύριζαν. Ένας και μοναδικός νόμος ωθούσε τις μορφές αυτές τη μια κοντά στην άλλη, τη μια μακριά από την άλλη, τις έκανε να διαστέλλονται και να φθίνουν: Ο ρυθμός. Ένα παιχνίδι κίνησης σπάνιας καθαρότητας. …Μουσική που βλέπεις, φως που ακούς.” Herbert Ihering […]
“Χρωματιστά τρίγωνα αντιμάχονταν χρωματιστούς κύκλους, που διογκώνονταν και συρρικνώνονταν, δεσμίδες ακτίνων ταλαντεύονταν, ήλιοι στριφογύριζαν. Ένας και μοναδικός νόμος ωθούσε τις μορφές αυτές τη μια κοντά στην άλλη, τη μια μακριά από την άλλη, τις έκανε να διαστέλλονται και να φθίνουν: Ο ρυθμός. Ένα παιχνίδι κίνησης σπάνιας καθαρότητας. …Μουσική που βλέπεις, φως που ακούς.”
Herbert Ihering στην εφημερίδα Berliner Borsen-Kurier, 6 Μαΐου 1921
Μια βραδιά στο κέντρο της πόλης γεμάτη τραγούδια, ιστορίες και μουσικές που έχουν καθιερώσει την Μαρία Παπαγεωργίου ως μία από τις σημαντικότερες ερμηνεύτριες και δημιουργούς της γενιάς της.