ωκεανούς

Πλήθος ευρημάτων δείχνει ότι στον Άρη υπήρχε κάποτε νερό σε υγρή μορφή στην επιφάνεια του. Οι επιστήμονες είναι βέβαιοι για την ύπαρξη του νερού αλλά δεν έχουν ακόμη χαρτογραφήσει την παρουσία του στον Κόκκινο Πλανήτη.

Μπορεί ο δορυφόρος του Κρόνου, Τιτάνας, να απέχει σχεδόν ενάμισι δισεκατομμύριο χιλιόμετρα από τον πλανήτη μας, όμως σε αυτόν όπως και στη Γη υπάρχει ένα «επίπεδο θάλασσας», δηλαδή η επιφάνεια των θαλασσών του βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο, όπως συμβαίνει με τους γήινους ωκεανούς.

Η έκφραση «τρώγεται με τα ρούχα του» θα πάρει σύντομα μια άλλη, κυριολεκτική, διάσταση… Αυτό τουλάχιστον αναφέρει μια νέα επιστημονική μελέτη.

...

Το in.gr και η Odeon σάς δίνουν τη δυνατότητα να κερδίσετε ένα αντίτυπο του βιβλίου «Το Φως Ανάμεσα στους Ωκεανούς» (στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη) που μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη από τον Ντέρεκ Σιαφράνς, με πρωταγωνιστές τους Μάικλ Φασμπέντερ, Αλίσια Βικάντερ και Ρέιτσελ Βάις. Το best seller μυθιστόρημα της Μ.Λ. Στέντμαν αφηγείται την […]

Το Καλυψώ, το θρυλικό ωκεανογραφικό σκάφος του Ζακ-Υβ Κουστώ, που σάπιζε εγκαταλειμμένο από το 2007 σε ένα γαλλικό λιμάνι, θα ξεκινήσει και πάλι τα ταξίδια του στις ανοιχτές θάλασσες, ανακοίνωσε το Ίδρυμα Κουστώ, η εταιρεία στο οποίο ανήκει.

Ο Watson, ο σοφός υπερυπολογιστής της IBM που αναλύει ωκεανούς δεδομένων και απαντά σε ερωτήσεις, είναι πλέον διαθέσιμος στη μορφή ενός app που προτείνει συνταγές και ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα στην κουζίνα.

Πολυεθνική ερευνητική ομάδα που πέρασε 3,5 χρόνια ταξιδεύοντας στους ωκεανούς με μία σκούνα παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ως σήμερα ανάλυση για το πλαγκτόν, την αόρατη βιομάζα που θρέφει τις φάλαινες και παράγει το μισό από το οξυγόνο που αναπνέουμε.

Τα τελευταία χρόνια έχουν εντοπιστεί στους ωκεανούς περιοχές όπου είτε υπάρχει έλλειψη οξυγόνου είτε τα επίπεδα του είναι εξαιρετικά χαμηλά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι περιοχές αυτές να μην μπορούν να συντηρήσουν καμία μορφή ζωής. Για αυτό και έχουν λάβει την ονομασία «νεκρές ζώνες». Μια νέα ερευνητική αποστολή ανακάλυψε νέες νεκρές ζώνες στον Ατλαντικό Ωκεανό.

Σαράντα χρόνια μετά την τελευταία επιστημονική εκτίμηση για το θέμα, μελέτη στο περιοδικό Science υπολογίζει ότι κάθε χρόνο καταλήγουν στους ωκεανούς περίπου 8 εκατομμύρια τόνοι πλαστικών σκουπιδιών. Η ποσότητα αυτή θα αρκούσε για να θάψει όλες τις ακτές του κόσμου μέχρι το γόνατο, περιέργως όμως το μεγαλύτερο μέρος παραμένει άφαντο.

H μέχρι πρότινος Επίτροπος Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας, Μαρία Δαμανάκη, αναλαμβάνει επικεφαλής του Παγκόσμιου Προγράμματος για τους Ωκεανούς του Ιδρύματος «The Nature Conservancy».

Σε 269.000 τόνους πλαστικού «πνίγονται» οι ωκεανοί της Γης. Πρόκειται κυρίως για «αόρατο» πλαστικό, αφού είναι κομμάτια πολύ μικρά σε μέγεθος, που σκοτώνουν θαλάσσια ζώα και πουλιά αλλά καταλήγουν και στο πιάτο μας αφού καταπίνονται από τα ψάρια.  Στη «γειτονιά» μας, τη Μεσόγειο υπολογίζεται ότι πλέουν πάνω από 23.150 τόνοι πλαστικού.

Η θεωρία ότι το νερό της Γης προέρχεται από κομήτες αποδυναμώνεται από μετρήσεις της αποστολής Rosetta, οι οποίες δείχνουν ότι ο πάγος του κομήτη 67P διαφέρει από το θαλασσινό νερό.

Στην ηγεσία του Οργανισμού «Τhe Nature Conservancy» (TNC) θα ενταχθεί ως Παγκόσμια Διευθύνουσα Σύμβουλος, αρμόδια για τους Ωκεανούς, η Μαρία Δαμανάκη, μέχρι πρότινος Επίτροπος Θαλασσίων Υποθέσεων και Αλιείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα πλοία που κινούνται σε όλες τις θάλασσες του πλανήτη τετραπλασιάστηκαν από το 1992 ως σήμερα, αναφέρουν Γάλλοι ωκεανογράφοι, οι οποίοι προειδοποιούν για όλο και μεγαλύτερες επιπτώσεις στα θαλάσσια οικοσυστήματα.

Μια «έβδομη ήπειρος», αποτελούμενη από πλαστικά σκουπίδια, αλλάζει τη γεωγραφία των ωκεανών και αποδεκατίζει πουλιά, φάλαινες, ψάρια και θαλάσσιες χελώνες. «Κάθε χρόνο, ενάμισι εκατομμύριο ζώα σκοτώνονται από τα πλαστικά» αναφέρουν ερευνητές του Γαλλικού Ινστιτούτου Έρευνας για την Ανάπτυξη.

Πολλοί πλανητολόγοι πιστεύουν ότι η Γη γεννήθηκε στεγνή, και απέκτησε τους ωκεανούς της εκατομμύρια χρόνια αργότερα. Μια νέα μελέτη στο περιοδικό Science καταλήγει τώρα σε διαφορετική απάντηση.

Αχανείς εκτάσεις στους ωκεανούς ανοίγουν για εξερεύνηση από τη μεταλλευτική βιομηχανία με απόφαση της Διεθνούς Αρχής Βυθών (ISA), μιας υπηρεσίας του ΟΗΕ που δημιουργήθηκε για τη ρύθμιση της εξόρυξης σε διεθνή ύδατα.

Λίγοι χρήστες το έχουν συνειδητοποιήσει, όμως το Διαδίκτυο κυριολεκτικά περνάει από τους ωκεανούς: τα υποβρύχια καλώδια που έχουν ποντιστεί ως σήμερα για τα δίκτυα δεδομένων και τηλεφωνίας θα αρκούσαν για να τυλίξουν τον πλανήτη 213 φορές.

Αντίθετα από ό,τι ισχυρίζονταν παλαιότερα οι αλιείς και οι φαλαινοθήρες, οι φάλαινες όχι μόνο δεν μειώνουν τους πληθυσμούς των ψαριών, αλλά αντίθετα αυξάνουν την παραγωγικότητα των ωκεανών μεταφέροντας θρεπτικά συστατικά οριζοντίως και καθέτως.

Μια από τις μεγαλύτερες ερευνητικές αποστολές για την καταγραφή των σκουπιδιών που καταλήγουν στους ωκεανούς εντόπισε 100 φορές λιγότερα πλαστικά από ό,τι αναμενόταν. Είναι μια είδηση που ακούγεται καλή αλλά δεν είναι: τα πλαστικά δεν αποκλείεται να καταναλώνονται από τα ψάρια και να καταλήγουν στο πιάτο μας.

Αναλύοντας ωκεανούς δεδομένων που αφορούν την επιστημονική βιβλιογραφία και τις αιτήσεις για διπλώματα ευρεσιτεχνίας, η εταιρεία ερευνών Thomson Reuters, μητρική του πρακτορείου Reuters, κατέληξε σε μια λίστα δέκα καινοτομιών που υπόσχονται να έχουν μεταμορφώσει τον πλανήτη μέχρι το 2025.

Έρευνα στα ιζήματα του βυθού έξω από τη Νότιο Αφρική δείχνει να επιβεβαιώνει τις υποψίες για το ρόλο του φυτοπλαγκτού στο παγκόσμιο κλίμα: σίδηρος και άλλα θρεπτικά συστατικά που μεταφέρονται με τον άνεμο από την ξηρά στους ωκεανούς μπορούν να προκαλέσουν εκρηκτική αύξηση των μονοκύτταρων φυτών, τα οποία με τη σειρά τους απορροφούν το διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα και ρίχνουν τη θερμοκρασία του πλανήτη.

Η δραματική πτώση του pH των ωκεανών είναι μία από τις τρεις απειλές που αντιμετωπίζουν τα θαλάσσια οικοσυστήματα σε όλο τον πλανήτη, μαζί με την αύξηση της θερμοκρασίας και την πτώση των επιπέδων οξυγόνου. Μέχρι τα τέλη του αιώνα, η οξίνιση θα μπορούσε να είναι τόσο έντονη ώστε τα κοράλλια και τα οστρακοειδή κυριολεκτικά θα διαλύονται.

Ορισμένες από τις μεγαλύτερες δίνες που σχηματίζονται στους ωκεανούς είναι μαθηματικά ισοδύναμες με τις μαύρες τρύπες, υπολογίζουν ερευνητές στην Ελβετία και τις ΗΠΑ. Μέχρι σήμερα αθέατοι, οι σχηματισμοί αυτοί φαίνεται ότι μεταφέρουν νερό σε μεγάλες αποστάσεις και δεν αποκλείεται να επηρεάζουν το παγκόσμιο κλίμα.