μισθοί πείνας

Το ελληνικό όνειρο για μια σίγουρη θέση στο Δημόσιο όχι μόνο δεν έσβησε στα χρόνια της κρίσης, αλλά το κρατούν ζωντανό οι σημαντικά υψηλότερες αμοιβές συγκριτικά με τον ιδιωτικό τομέα και η βιομηχανία προεκλογικών προσλήψεων στην οποία επιδίδεται η κυβέρνηση.

Μεσαίωνας επικρατεί στην αγορά εργασίας με μισό εκατομμύριο ανασφάλιστους εργαζόμενους με πλήρη ωράρια που δηλώνονται ως μερικώς απασχολούμενοι, αλλά και μισθούς πείνας που καταβάλλονται με καθυστέρηση έως και 15 μήνες. Η αγορά φαντάζει με εφιάλτη γεμάτο φτωχούς και αποδέχονται δουλειές του ποδαριού με ένα μεροκάματο που δεν ξεπερνά τα 15 ευρώ.

Στα όρια της φτώχειας ζει ένας στους δύο εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα. Η επέλαση των ευέλικτων μορφών εργασίας με μισθούς πείνας έχει δημιουργήσει τους νεόπτωχους εργαζομένους, οι οποίοι αναγκάζονται να «στηρίζονται» στο τρίπτυχο «μισή δουλειά, μισός μισθός και σύνταξη 500 ευρώ».

Η νέα γενιά των 100 ευρώ κάνει την εμφάνισή της στην αγορά εργασίας την ίδια ώρα που οι δανειστές απαιτούν και νέα μείωση στον κατώτατο μισθό του ιδιωτικού τομέα. Μπροστά στον εφιάλτη της ανεργίας, όλο και περισσότεροι νέοι αναγκάζονται να απασχολούνται με δουλειές του ποδαριού αποδεχόμενοι μισθούς πείνας.

Για πέμπτη ημέρα συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα υφαντουργεία του Μπανγκλαντές, οι οποίοι απαιτούν αύξηση των μισθών πείνας. Τις προηγούμενες ημέρες, περίπου 100 εργοστάσια είχαν κλείσει ενώ οι επιχειρήσεις ανησυχούν πως θα καθυστερήσουν την παράδοση παραγγελιών στις εταιρείες της Δύσης.