μιθριδατισμό

Φοβάμαι ότι η κοινωνία μας πάσχει πλέον από μιθριδατισμό (ανοσία) απέναντι στις δηλητηριώδεις καταστάσεις που υπονομεύουν το μέλλον μας. Ίσως θεωρούμε ότι διαθέτουμε την ελαφρότητα του είναι (ανευθυνότητα) της νεότητας που θα ζήσει για πάντα (αλλά όχι το δυναμισμό και την παραγωγική εξωστρέφεια). Έτσι κι αλλιώς στο πολιτισμικό υπόβαθρο που έχουμε ως κοινωνία η πρόνοια για το μέλλον έχει μικρό ρόλο. Η κρίση του 2010 αυξάνοντας δραματικά τις απαιτήσεις επιβίωσης, απομάκρυνε ακόμα περισσότερο τη φροντίδα του μέλλοντος. Συνεπώς εύκολα τίθεται θέμα μομφής στην κυβέρνηση ή αγνοούμε το κόστος από τη δυσλειτουργικότητα των ΑΕΙ και τις επιπτώσεις της στις μελλοντικές γενεές.