ευαγγελάτου σκηνοθετεί

Γκάζια. Ο ψίθυρος μιας γυναίκας. Παραμορφωμένες φωνές στα μεγάφωνα. Πέτρες που χτυπάνε κλειστά πατζούρια. Εσωτερικές φωνές και ρυθμικοί θόρυβοι από τις ράγες ενός τρένου. Ηχότοποι που ξεδιπλώνονται σε δύο επίπεδα, στον κόσμο των σκέψεων και στην πραγματικότητα, θέτοντας το αναπάντητο ερώτημα: «Γιατί;».