Stories

Η Μοσούλη μπορεί να έχει ελευθερωθεί από το Ισλαμικό Κράτος όμως δεκάδες Ιρακινοί που κατάφεραν να επιβιώσουν, από τη φρίκη του πολέμου και τη βαρβαρότητα των τζιχαντιστών, φέρουν για πάντα σημάδια στην ψυχή και το σώμα τους.

Είναι 47 ετών και πρωθυπουργός του Λιβάνου εδώ και περίπου ένα χρόνο. Η αιφνιδιαστική παραίτησή του στις 4 Νοεμβρίου βύθισε τη χώρα του σε πολιτική κρίση προκαλώντας ερωτήματα για την τύχη του.

Στο δυτικό τμήμα της πόλης της Ρόδου, ενός οικιστικού συνόλου με μοναδική γοητεία, υψώνεται ο λόφος του Αγίου Στεφάνου, ευρέως γνωστός ως Μόντε Σμιθ. Εκεί βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της ακρόπολης της Ρόδου, με οικοδομήματα που χρονολογούνται στους Ελληνιστικούς και τους Υστεροελληνιστικούς Χρόνους (3ος-2ος αιώνας π.Χ.).

Το Ίδρυμα Άννα Φρανκ που έχει την ευθύνη για τη διατήρηση του σπιτιού στο Άμστερνταμ όπου η Άννα Φρανκ έζησε κρυμμένη προσπαθώντας να γλιτώσει από τους ναζί, ανακοίνωσε ότι αγόρασε ένα άλλο σπίτι στο οποίο η εβραία έφηβη είχε ζήσει τη δεκαετία του 1930, όπως αναφέρει η εφημερίδα «Πολίτης», επικαλούμενη πληροφορίες από το Ιδρυμα Αννα Φρανκ.

Τα άγνωστα αρχεία της Βουλής αποκαλύπτουν τι ειπώθηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο της Χούντας την 17η Νοεμβρίου 1973. «Ηχθημεν εις την απόφασιν όπως εγκαταλείψωμεν την ακολουθηθείσαν τακτικήν της ανοχής και αναμονής».

Κάθε χρόνο, στις 17 Νοεμβρίου, οι προβολείς δικαίως στρέφονται και στον Αριστοτέλη Σαρρηκώστα, τον μοναδικό φωτορεπόρτερ που κατέγραψε μέσα από τον φακό του την στιγμή κατά την οποία το τανκ εφορμά για να γκρεμίσει την πύλη του Πολυτεχνείου. «Έχω καλύψει αρκετούς πολέμους, σε Ιράν, Ιράκ, Λιβύη, Αφρική, αλλά είναι τελείως διαφορετικό να φωτογραφίζεις την πατρίδα σου. Σε κυριεύουν διαφορετικά συναισθήματα», δηλώνει στο in.gr

«Tρεις παρά πέντε, παρά τέσσερα λεπτά, βλέπω ξαφνικά να γυρίζει ο πυργίσκος στην αντίθετη κατεύθυνση, ενώ κοίταζε την είσοδο του Πολυτεχνείου και όχι μόνο αυτό, αλλά έκανε και όπισθεν... Φουλάρισε τις μηχανές και με όση ιπποδύναμη είχε, πήγε χτύπησε την κύρια είσοδο του Πολυτεχνείου...» λέει ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας, ο μόνος φωτορεπόρτερ που κατάφερε να απαθανατίσει τη στιγμή της εισβολής του τανκ στο Πολυτεχνείο...

Μία από τις ιστορικές δίκες στη χώρα μας, αυτή για τη σφαγή του Πολυτεχνείου, ξεκίνησε στις 9 το πρωί της 16ης Οκτωβρίου 1975, σε αίθουσα των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού, για λόγους ασφαλείας. Είχε προηγηθεί η προανάκριση από τον εισαγγελέα Πρωτοδικών Δημήτριο Τσεβά, ο οποίος παρέδωσε το πόρισμά του στις 14 Οκτωβρίου 1974, στον προϊστάμενο της Εισαγγελίας Αθηνών, ενώ η δίωξη των υπευθύνων ξεκίνησε με πρωτοβουλία πολιτών στις 5 Σεπτεμβρίου 1974.

Μπορεί η εξέγερση του Πολυτεχνείου να συνέβη στις 17 Νοέμβρη 1973 ωστόσο προηγήθηκαν καθοριστικά γεγονότα που οδήγησαν στον ξεσηκωμό της νεολαίας έναντια στην επταετή Δικτατορία των Συνταγματαρχών.

Ο A. Σκευοφύλαξ, ο έφεδρος στρατιώτης του τεθωρακισμένου άρματος που εισέβαλε στο Πολυτεχνείο, σπάει την τριαντάχρονη σιωπή του και αποκαλύπτει όσα συνέβησαν τη μαύρη νύχτα που σημάδεψε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία και στιγμάτισε για πάντα τη ζωή του. Με μια αυτοκριτική διάθεση που σπανίζει, ο κ. Σκευοφύλαξ δεν θα διστάσει να πει: «Ντρέπομαι γι' αυτό που ήμουν, γι' αυτό που έκανα. Στη θέση μου θα μπορούσε να βρεθεί ο καθένας, έφεδρος στρατιώτης ήμουν άλλωστε. Δεν με απαλλάσσει όμως αυτό. Μέχρι που μπήκα μέσα, πίστευα αυτό που έκανα. Στη συνέχεια έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου».

Παραδοσιακά το καταλανικό κόμμα της Esquerra Republicana (ERC) ήταν ένας Κάιν που κατασπάραξε τους ηγέτες του για να τους αντικαταστήσει με άλλους: προσδεδεμένο στις αξίες του Καρλισμού (Στ Μ. της ιδεολογίας που αναδύθηκε στους πολέμους για τη διαδοχή του ισπανικού θρόνου τον 19ο αιώνα) είχε τις ρίζες βαθιά σπαρμένες στις αγροτικές περιοχές, απ' όπου παραδοσιακά αντλούσε τη δύναμη και τις ψήφους του.

Σημαντική διάκριση και έπαθλο 100.000 ευρώ απένειμε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Χημικής Βιομηχανίας (Cefic) στο νέο έλληνα επιστήμονα, Σπύρο Καρακίτσιο, ερευνητή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο εργαστήριο περιβαλλοντικής Μηχανικής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών.

Αυτές οι ανταλλαγές αρχαίων δώρων ανάμεσα στην Αίγυπτο και την Κύπρο, έχουν και τους μπελάδες τους. Πρώτος ο δολοφονηθείς πρόεδρος της Αιγύπτου Ασάντ δώρισε στον πρώτο πρόεδρο της Κύπρου αρχιεπίσκοπο Μακάριο μία... μούμια ως ένδειξη τιμής για την ηγετική μορφή που είχε ο αρχιεπίσκοπος στο Κίνημα των Αδεσμεύτων. Την μούμια από τότε δεν την είδε κανείς και πρόσφατα βρέθηκε στις αποθήκες του Αρχαιολογικού Μουσείου της Λευκωσίας. Αλλά παραμένει εκεί.

Ο Μωχάμετ δεν είχε πάρει μόρφωση. «Τα μόνα βιβλία που διάβασα ποτέ», θα συνηθίζει να λέει αργότερα, «ήταν οι χαρακτήρες επάνω στα πρόσωπα των ανθρώπων». Μοναδικό του μέλημα ήταν η τέχνη του πολέμου. Άκουγε τον ιμάμη και μάθαινε από τους καλόγερους. Υπάκουε στους αξιωματικούς και διδασκόταν από τους εμπόρους. Ζήτησε ν' αρχίσει από τη γενέτειρα.

Αμερικανοί επιστήμονες που ασχολήθηκαν με τον θάνατό του διεξοδικά αναφέρουν πως οφειλόταν σε αλκοολική ηπατοπάθεια, δηλητηρίαση με αρσενικό ή στρυχνίνη, ηπατίτιδα, περιτονίτιδα, σαλμονέλωση, τραυματισμό και φλεγμονή.

Η ζωγραφική με θέμα την τίγρη αποτελεί εμπορικό σήμα του χωριού Γουανγκονγκζουάνγκ της Κεντρικής Κίνας, και πάνω από το 60% των 1.366 χωρικών ασχολούνται πλέον με αυτήν. Το χωριό πουλά χιλιάδες πίνακες ετησίως, το 40% των οποίων εξάγονται κυρίως στην Ιαπωνία και το Μπαγκλαντές.

Τον ρόλο γερμανών αρχαιολόγων τον καιρό της Κατοχής στην Ελλάδα εξετάζει η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, σε άρθρο που δημοσιεύεται στο πολιτιστικό της ένθετο, με τίτλο «Σφαγές και μερικά όμορφα σουβενίρ».

Δεκάδες μέλη της ίδιας οικογένειας, σκορπισμένα σε τρεις ηπείρους, συγκεντρώθηκαν την Δευτέρα στη Φραγκφούρτη για να τοποθετήσουν μια μπρούτζινη πλάκα σε ένα πεζοδρόμιο της πόλης, τιμώντας τη μνήμη μιας έφηβης Εβραίας που χάθηκε στο Ολοκαύτωμα.

Ένα πολύτιμο διαμάντι 476 καρατίων βρέθηκε στη Σιέρα Λεόνε, οκτώ μήνες μετά την εύρεση ενός μεγάλου διαμαντιού στο ανατολικό τμήμα της χώρας, όπως ανακοίνωσαν οι αρχές.

Ο μοναδικός εν ζωή από τους τζιχαντιστές που φέρεται ότι πραγματοποίησαν την επίθεση στο Παρίσι, ο Σαλάχ Αμπντεσλάμ, εξακολουθεί να κρατάει το στόμα του κλειστό, δύο χρόνια μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα.