Ψυχαγωγία

Προορισμένη αρχικά μόνο για ιδιωτική χρήση, η συλλογή αυτή περιλαμβάνει τo τελευταίο πρωτότυπο υλικό που ηχογραφεί, πριν αποδεσμευτεί του συμβολαίου του με τη Warner ο Prince, ο σούπερ-εκκεντρικός σταρ που σ’ ένα ζενίθ καπρίτσιου έφτασε ν’ αντικαταστήσει το όνομά του μ’ ένα σύμβολο. Περιπλανώμενο στις δοσμένες συντεταγμένες ενός αυστηρά προσωπικού, κλειστού συστήματος οργιαστικής funk πολυρρυθμίας, […]

Θέμα της συλλογής αυτής, με υπότιτλο «The Essential Recordings Of Georgia Blues», είναι ο ιδιαίτερος blues ήχος της Τζόρτζια, έτσι όπως διαμορφώθηκε τα χρόνια γύρω στο 1930, με κύριο γνώρισμα τη χρήση της 12χορδης κιθάρας. Στις 24 ηχογραφήσεις έχει εφαρμοστεί με επιτυχία ψηφιακή επεξεργασία για «καθαρισμό» του ήχου, χωρίς φανερή απώλεια μουσικού ή φωνητικού περιεχόμενου.

Στα χνάρια του ντεμπούτο τους «We Are Shampoo» (1995), συνεχίζοντας τη δοκιμασμένη τακτική ξανθά-νυμφίδια-πλασάρονται-για-pop-σταρ, οι Λονδρέζες δεσποινίδες Jacqui και Carrie επενδύουν γι’ ακόμα μια φορά σε κάτι από Wendy James, Κylie Minogue, Strawberry Switchblade, Phil Spector-ικά girl-group (προς το πιο χυδαίο), κραγιόν κόκκινο της φωτιάς και βέβαια τσίχλες, τσίχλες, τσίχλες. Σκουπιδοαισθητική του δρόμου, κιθάρες σαν […]

Πριν από την κυκλοφορία του «Fifth Dimension», τρίτου άλμπουμ των Byrds, ο τραγουδιστής καικιθαρίστας Gene Clark είχε εγκαταλείψει το καλιφορνέζικο folk-rock γκρουπ, το οποίο συνέχιζε με τετραμελή πλέον σύνθεση. Το άλμπουμ περιλάμβανε το «Eight Miles High», ένα από τα σπουδαιότερα κομμάτια των Byrds που στο μεγαλύτερο μέρος του αποτελούσε σύνθεση του Clark. Στο «Fifth Dimension» […]

Δεκατέσσερα χρόνια πάνε από το ξεκίνημα των Cocteau Twins, του ντουέτου των Liz Fraser και Robin Guthrie, που οροθέτησε αισθητικά τον «ήχο της 4AD» και αναδείχτηκε σε μια από τις πλέον ανανεωτικές και επιδραστικές παρουσίες στην ηλεκτρική σκηνή της δεκαετίας του ’80. Αυτό το άλμπουμ, κυκλοφορημένο σε νέα εταιρεία, συνεχίζει την επικεντρωμένη στην pop πορεία […]

Με αρκετή καθυστέρηση γνωρίζουν τα ευρωπαϊκά ακροατήρια τους Νορβηγούς Velvet Belly, παρά την ήδη πενταετή ιστορία τους, με αφορμή την επανακυκλοφορία αυτού του άλμπουμ του 1995.Χαρακτηριστικά τα αιθέρια φωνητικά της Anne Marie Almedal, η οποία γράφει και τους στίχους, στα αγγλικά.Τον «indie» χαρακτήρα εμπλουτίζει ένα άγγιγμα κλάσης από πνευστά και έγχορδα, ενώ ευρηματικοί είναι και […]

H νέα δουλειά του Iggy Pop, «Naughty Little Doggie» ασφυκτιά μέσα στο θόρυβο και τα κιθαριστικά ριφ, με τα φωνητικά μόνο να παραπέμπουν σε κάτι παραπάνω από metal στερεότυπα. Το άλμπουμ σώζεται από το πολύ καλό «Ιnnocent World» και το ενδιαφέρον «I Wanna Live».

Μία ακόμη από τις πολλές συλλογές της Billie Holiday. Ξεχωρίζει, εστιαζόμενη θεματικά στα ερωτικά τραγούδια της μεγάλης αυτής κυρίας του μαύρου αμερικανικού τραγουδιού, προβάλλοντας την αφοσίωσή της σ’ έναν αθώο και οπτιμιστικό ρομαντισμό, αυτόν ακριβώς που τη στήριξε και στη φουρτουνιασμένη προσωπική της ζωή. H νέα ψηφιακή επεξεργασία (20-bit) χαρίζει στον ήχο λάμψη και διαύγεια […]

Η τρίτη δισκογραφική δουλειά του κουαρτέτου από το Μπράντφορντ δίνει φιλί ζωής στη βρετανική pop. Με όπλα όπως οι κομψές κιθαριστικές διηγήσεις, ο ευχάριστος εκλεκτισμός, τα εύληπτα θέματα, οι ανάλαφρες μελωδίες αλλά και οι λυρικές στιγμές, η έμπνευση κάνει τα πάντα εδώ να φαίνονται τόσο απλά και εύκολα, που αναρωτιέσαι γιατί άραγε να μην τα […]

Για ποιον παίζουν πια μουσική οι Cure; Οι οπαδοί τους της μετά-punk εποχής των οραματισμών δουλεύουν πια 9 με 5 και ασχολούνται με την ανατροφή των παιδιών τους. Το «ευρύ κοινό», που έκανε Νο 1 το «The Wish» (1992), σίγουρα θα γεμίσει ξανά με περιέργεια τα στάδια, αν και σπεύδοντας με το τέλος της συναυλίας […]

Κουαρτέτο από τη δυτική Ιρλανδία, που «μεγάλωσε» με σημεία αναφοράς τα αιθέρια φωνητικά της Dolores O’ Riordan και απόηχους των τρόπων της 4AD, γνωρίζοντας παγκόσμια αναγνώριση και επιτυχία με τα δύο πρώτα του άλμπουμ «Everybody Else Is Doing It, So Why Can’t We» και «No Need To Argue».Στην πρόσφατη νέα τους δουλειά προτείνουν εσωστρεφή ηλεκτρικά […]

Στο «Moon Glow» συναντάμε τον jazz πιανίστα Erroll Garner στα τέλη των ’40s, με το δυναμικό swing ύφος του ήδη ανεπτυγμένο στο πλάι της χαρακτηριστικής αρμονικής του απλότητας και της μελωδικής του εφευρετικότητας. Η ηχογράφηση είναι μονοφωνική.

Στη δουλειά αυτή του τρίο του τραγουδιστή, κιθαρίστα και στιχουργού Daniel Ash, οι ονειρικές pop μελωδίες και ο χαμηλόφωνος ρομαντισμός εναλλάσσονται με κιθαριστικά ριφ και δυναμικά beat, αφήνοντας σαν μόνη σταθερά του όμορφου αυτού μωσαϊκού την αμεσότητα της ερωτικής στιχουργικής θεματολογίας.

H Τεξανή συμμορία της ανατροπής ξαναχτυπά! Υπεύθυνη για ισοπεδωτικά κεφάλαια της «noise» Βίβλου των ’80s, που γράφτηκαν με άλμπουμ σαν τα «Hardway To Steven» και «Locust Abortion Technician», συνεχίζει πάντα την πρόκληση-σαν τρόπο-ζωής με σαρδόνιες ηλεκτρικές pop και country διαστροφές. Μετά το rock, μετά την τέχνη, μετά τη σοβαρότητα, μετά το σεβασμό, μετά την αίσθηση […]

H κιθάρα slide του Studebaker John θυμίζει τη λάμψη του Hound Dog Taylor κι η φυσαρμόνικά του αναβιώνει τη χρυσή εποχή των μεταπολεμικών blues του Σικάγο. Στο «Tremoluxe» παρουσιάζει 14 δικές του συνθέσεις με την ηλεκτρική συνοδεία των The Hawks.

Από όλους τους ήρωες του rock, πιστεύω πως ο Neil Young είναι εκείνος που περισσότερο από τον καθένα συνεχίζει να ακολουθεί, με συνέπεια και πίστη αμετακίνητη, ακριβώς εκείνο τον συγκεκριμένο δρόμο που ανέκαθεν απαιτούσε το καλλιτεχνικό του όραμα. Ένα όραμα περασμένο από τα σαράντα κύματα τριών δεκαετιών ηλεκτρικής ανατροπής, ακμής και παρακμής ιδιωμάτων και τεχνοτροπιών, […]

Τρίτο σόλο άλμπουμ για τη Σκοτσέζα, τη βελούδινη φωνή της οποίας είχαμε πρωτακούσει στους Fairground Attraction. Λεπτεπίλεπτες, τζάζυ αρμονίες και πληγωμένοι από τον έρωτα στίχοι διακρίνουν τα δέκα κομμάτια που έγραψαν η ίδια η Reader, ο παραγωγός του δίσκου Teddy Borowiecki και ο Boo Hewerdine (τραγουδοποιός των Bible).

H πρώτη αυτή ολοκληρωμένη κυκλοφορία του 59χρονου Carey Bell, για την Alligator, αποτελεί για τον ίδιο και τη φυσαρμόνικά του το απάνθισμα 30 χρόνων ερμηνείας και ζυμώσεων στη blues σκηνή του Σικάγο. Ειρωνικά, το ξεκίνημά του στα τέλη των ’50s συνέπεσε με την υποχώρηση της ευρύτατης ως τότε διάδοσης της φυσαρμόνικας, εμπρός στην έλευση της […]

Σε πείσμα των αγκυλώσεων ότι όλα στη μουσική έχουν ήδη ειπωθεί, ότι δεν υπάρχει πια αυθεντικότητα κ.λπ., η Αυστραλή αυτή τραγουδοποιός και βοκαλίστρια ορίζει με το αυτοχρηματοδοτημένο ντεμπούτο της (ακόλουθο του μίνι-άλμπουμ «Veve» του 1993), ένα δικό της, ανεξερεύνητο πριν ερμηνευτικό χώρο, που στα σύνορά του συναντάμε τη Diamanda Galas, την Patti Smith, την Janis […]

Το τέταρτο άλμπουμ των Byrds, «Younger Than Yesterday», πήρε το όνομά του από ένα στίχο του τραγουδιού του Dylan «My Back Pages», διασκευή του οποίου περιλαμβάνεται εδώ. Η ηχογράφησή του, στα τέλη του 1966, διάρκεσε έντεκα μόλις ημέρες. Περιλάμβανε τόσο ψυχεδελικές αναφορές («Mind Gardens», «Renaissance Fair») όσο και ματιές στις πρώτες folk μέρες («Everybody’s Been […]