Ψυχαγωγία

To 1969 και 1970 οι Doors πραγματοποίησαν 14 συναυλίες σε εννέα πόλεις των ΗΠΑ, από τις ηχογραφήσεις των οποίων ανθολογήθηκε το ρεπερτόριο του “Absolutely Live” (1970). Τα εν ζωή μέλη του θρυλικού καλιφορνέζικου κουαρτέτου (Robby Krieger, Ray Manzarek, John Densmore) μαζί με τον μάνατζερ του γκρουπ, Danny Sugerman, έβγαλαν πρόσφατα στο φως το σύνολο των […]

Η σκιά του άλμπουμ “Στίλβη” πέφτει βαριά πάνω στην καινούρια δουλειά του δημοφιλούς συγκροτήματος, τόσο ως προς το ίδιο το γκρουπ όσο και ως προς το περιεχόμενο του εν λόγω διπλού και κατά τα φαινόμενα αποχαιρετιστήριου CD. Σε ό,τι αφορά την εσωτερική λειτουργία του σχήματος -εάν φυσικά αληθεύουν όσα κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί- η τεράστια […]

Ο Κώστας Χατζής είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση Έλληνα καλλιτέχνη. Πρωτοεμφανίστηκε στη δεκαετία του ΄60, στις μπουάτ της Πλάκας, ερμηνεύοντας με τη βραχνή χαρακτηριστική φωνή του και με την κιθάρα του τραγούδια καταξιωμένων συνθετών αλλά κυρίως δικές του συνθέσεις, με στίχο άλλοτε σκωπτικό και άλλοτε κοινωνικοπολιτικό, αλλά πάντως υπεραπλουστευμένο. Μολονότι οι μη συμπαθούντες μιλούσαν για “αμπελοφιλοσοφίες”, […]

Δύο μόνο χρόνια χωρίζουν τη δεύτερη αυτή ταινία από τον αυθεντικό “Σούπερμαν” και πολλά έχουν αλλάξει: για την ακρίβεια, τα πάντα. Οι καλλιτεχνικές διαφωνίες ανάμεσα στο σκηνοθέτη Ρίτσαρντ Ντόνερ και τους παραγωγούς οδήγησαν στην απομάκρυνση του πρώτου, με αποτέλεσμα οι αδελφοί Σαλκάιντ να συνεχίσουν το μύθο όπως αρχικά τον είχαν φανταστεί, δηλαδή ως καθαρόαιμη περιπέτεια […]

Ο τραγουδιστής Ian Astbury συναντά και πάλι τον κιθαρίστα Billy Duffy και τον ντράμερ Matt Sorum, και ενεργοποιεί ξανά τους The Cult, επτά χρόνια μετά την κυκλοφορία του έκτου, φερώνυμου άλμπουμ τους. Στο μεσοδιάστημα, ο πρώτος δοκίμασε τις δυνάμεις του με τους Holy Barbarians, ο δεύτερος με τους Coloursound και ο τρίτος με τους Guns […]

Η δεύτερη αυτή προσωπική δισκογραφική απόπειρα του βοκαλίστα από τη Βαλτιμόρη -που για πρώτη φορά γνωρίσαμε μέσω της συμμετοχής του στο τετραμελές φωνητικό σύνολο Dru Hill- αποτελεί συνέχεια των hip-hop, rhythm & blues, funk και pop διαδρομών του ντεμπούτου “Unleash The Dragon” (1999). Διαμορφώνει χαρακτήρα πιο επιθετικό, χωρίς όμως να διακινδυνεύει την απομάκρυνσή του από […]

Η πολυσυλλεκτικότητα αποτελεί το βασικό όπλο του καναδικού τρίο Bran Van 3000, επικεφαλής του οποίου είναι ο dj και σκηνοθέτης βίντεο James Di Salvio. Το “Glee” του 1999 ήταν στηριγμένο στα σαμπλ. Για το “Discosis” στάλθηκαν προσκλήσεις σε φίλους: ο Ric Ocasek των Cars συνυπογράφει την παραγωγή, στα φωνητικά συνεισφέρουν ο Σενεγαλέζος σταρ της world […]

Στο διπλό CD “Wings Of Imagination” επανακυκλοφορεί το υλικό των άλμπουμ “The Magicians” (1986, υποψήφιο για βραβείο Grammy) και “The Sun Is Out” (1989). Στο πολύχρωμο ηχητικό μωσαϊκό που διαμορφώνουν τα 19 κομμάτια του, οι βραζιλιάνικοι ρυθμοί του περκασιονίστα Airto Moreira ανταμώνουν με την jazz, την pop, το rock, το funk, και ντύνονται με το […]

Στα μέσα της δεκαετίας του ΄90, στο Albuquerque της Πολιτείας Νέο Μεξικό, οι Shawn Barton, Tonya Lamm και Anne Tkach σχημάτισαν το γυναικείο τρίο Hazeldine και ξεκίνησαν να παίζουν τραγούδια που ταξίδευαν στα μελαγχολικά, νωχελικά ηχοτοπία της “alternative country”, συνδυάζοντας χαρακτηριστικά της country, της folk, του punk, του κλασικού rock και της έντεχνης μουσικής. Με […]

Ακόμα ένα διαφορετικό γουέστερν από τη δεκαετία του ΄50, μια ταινία αρκετά σκοτεινή για το είδος και με πολύπλοκους χαρακτήρες. Στην όγδοη κατά σειρά συνεργασία του με το σκηνοθέτη Αντονι Μαν (είχαν προηγηθεί μεγάλες επιτυχίες, όπως το “Glenn Miller Story”, 1954 και το “Naked Spur”, 1953), ο Τζέιμς Στιούαρτ υποδύεται ένα μοναχικό ξένο, που φτάνει […]

Δεύτερο άλμπουμ του τετραμελούς συνόλου από το Σικάγο, μετά το ντεμπούτο “Wisconsin Death Trip” του 1999. Τυπική περίπτωση μπάντας του nu-metal με εμφάνιση γελοιογραφίας (τατουάζ, τρυπημένα αφτιά, μύτες κ.λπ, εξωφρενικά χτενίσματα) και “μουσική” που θυμίζει βόμβο λειτουργίας εργοστασίου βαριάς βιομηχανίας σε πλήρη ισχύ (tech και speed metal υπερβολές, ηλεκτρονικός θόρυβος, αμελωδικά κιθαριστικά ριφ, απουσία σόλο). […]

Νεανικό B movie που επινοεί μια άλλη ιστορία για την προέλευση των απέθαντων (οκτώ Γάλλοι ιππότες του Μεσαίωνα πούλησαν την ψυχή τους στο σατανά και ήπιαν από το αίμα του), αλλά αντιγράφει σε κάθε τους λεπτομέρεια τις δεκάδες (και σαφώς καλύτερες) ομοειδείς παραγωγές που έχουν προηγηθεί. Δυστυχώς, ούτε το άφθονο αίμα ούτε το σφιχτό μοντάζ […]

Ένα σινεφίλ παιχνίδι που εκμεταλλεύεται τα λιγοστά στοιχεία που υπάρχουν για τον Μαξ Σρεκ, τον ηθοποιό ο οποίος ενσάρκωσε τον Νοσφεράτου στην ομώνυμη ταινία του Μουρνάου, για να στήσει μια φανταστική ιστορία, σύμφωνα με την οποία ο Γερμανός σκηνοθέτης χρησιμοποίησε έναν… αληθινό βρικόλακα για χάρη του ρεαλισμού στην τέχνη. Δυστυχώς οι συντελεστές αρκούνται στο -ομολογουμένως […]

Ισπανική ρομαντική κομεντί που φέρνει ξανά στο προσκήνιο μια προσφιλή σεναριακή ρουτίνα, αυτή των χαρακτήρων που υποκρίνονται κάποιον άλλο, ερωτεύονται και μετά διστάζουν να αποκαλύψουν την πραγματική τους ταυτότητα. Η “Μεγάλη Ζωή”, όπως είναι ο αυθεντικός τίτλος, δεν πρωτοτυπεί στις ανατροπές ούτε αποφεύγει τα κλισέ. Ωστόσο, φροντίζει να παίρνει αποστάσεις από τις επίπεδες αμερικανικές παραγωγές, […]

“Βραδύκαυστο” γουέστερν που, αντί για την περιπέτεια, επιλέγει να εστιάσει στις σχέσεις που διέπουν μια σειρά χαρακτήρων στα ταραγμένα χρόνια του Αμερικανικού Εμφυλίου. Στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας παρακολουθούμε την κλιμακούμενη αντιπαλότητα του κεντρικού ήρωα με το συνταγματάρχη των Νοτίων Τομ Ρόσιτερ, το προσωπικό δράμα της αρραβωνιαστικιάς του Ρόσιτερ και τις προσπάθειες των Βόρειων να […]

Παρακολουθώ τον Elvis στην οθόνη της τηλεόρασής μου και δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου τον αφορισμό του Αμερικανού κριτικού Lester Bangs: “Ένα πράγμα μπορώ να σας εγγυηθώ: ποτέ ξανά δεν θα συμφωνήσουμε όλοι για κάτι, όπως συμφωνήσαμε για τον Elvis”. Και είναι γεγονός ότι ο Elvis δεν σου αφήνει κανένα περιθώριο να […]

Δέκα χρόνια μετά τη “Σαμπρίνα” (1954), ο Γουίλιαμ Χόλντεν και η Όντρεϊ Χέπμπουρν συναντώνται ξανά στην οθόνη, σε μια κωμωδία που προοριζόταν να επαναλάβει την επιτυχία του “Breakfast At Tiffany΄s” (σεναριογράφος είναι πάλι ο Τζορτζ Αξελροντ), αλλά, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του στούντιο παραγωγής, ναυάγησε στα ρηχά. Οι δύο σταρ της εποχής υποδύονται ένα σεναριογράφο […]

Το παρασκήνιο του “Funny Face” αρχίζει στα μέσα της δεκαετίας του ΄50, όταν ο σεναριογράφος Λίοναρντ Γκερς πούλησε στην MGM μια ιστορία του που προοριζόταν για το Μπροντγουέι. Όμως, τα αρχικά σχέδια του στούντιο δεν ευοδώθηκαν: τα δικαιώματα της μουσικής των Τζορτζ και Αϊρα Γκέρσουιν -που είχε γραφτεί πολλά χρόνια πριν για ένα ομότιτλο μιούζικαλ- […]

Το 1991, ένα χρόνο μετά την επιτυχία του “Pretty Woman”, η Τζούλια Ρόμπερτς έκανε το μεγάλο άνοιγμα στις οθόνες, όντας πρωταγωνίστρια σε τρεις διαφορετικού ύφους παραγωγές, οι οποίες όμως αποδείχθηκαν ισάριθμες αποτυχίες. Το “Hook” έμεινε στην ιστορία ως καλλιτεχνικό φιάσκο. Το “Dying Young” ήταν ένα μελό που άφησε ασυγκίνητο το κοινό. Η εν λόγω ταινία, […]

Κασετίνα έξι δίσκων που περιλαμβάνει αυθεντικές και δυσεύρετες εκτελέσεις του Θανάση Σκορδαλού από το ξεκίνημα της δισκογραφικής του καριέρας, ζωντανές ηχογραφήσεις του από τη δεκαετία του ’70, καθώς και παλαιότερες ραδιοφωνικές συνεντεύξεις του. Ο Σκορδαλός γεννήθηκε στο Σπήλι στα 1920. Όταν ασχολήθηκε πρώτη φορά με τη λύρα, στις αρχές της δεκαετίας του ’30, μεσουρανούσε στην […]