Ψυχαγωγία

Μάλλον δύσκολος καιρός για νεανικά συγκροτήματα. Οι Onirama (Όνειρά μας), που σχηματίστηκαν στη Θεσσαλονίκη και εμφανίζονται σε μουσικές σκηνές, μοιάζουν με κατ΄ εξοχήν γκρουπ των κλαμπ. Πίνεις το ποτό σου και ακούς να παίζει κάτι στο βάθος. Όταν αυτό το «κάτι στο βάθος» γίνεται δίσκος, τότε αποκαλύπτονται οι αδυναμίες του στίχου, η μονοτονία των μουσικών […]

Μουσικά μοτίβα και τραγούδια από την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά. Όπως συμβαίνει στα περισσότερα από αυτού του είδους τα άλμπουμ, υπάρχει το τραγούδι των τίτλων ερμηνευμένο από κάποιο όνομα (εδώ ο Γιώργος Μαζωνάκης), υπάρχουν δυο, τρεις συνθέσεις που κατά κανόνα δεν αφήνουν τίποτα πίσω τους (εν προκειμένω διά στόματος Χρυσάνθης Μιχαλοπούλου και Θαλή Χαδιαράκου) και διάφορα […]

Το σίριαλ είναι κάτι το ανεκδιήγητο και, όπως φημολογείται, πρόκειται να κοπεί -εάν δεν έχει ήδη σταματήσει η προβολή του. Το soundtrack από τη «Λίμνη των Στεναγμών» φιλοξενεί στρωτά (και κομψά) λαϊκά τραγούδια του Χρήστου Νικολόπουλου, την ορχηστρική τους εκδοχή, ορισμένα μουσικά μοτίβα και ένα τουρκικό παραδοσιακό τραγούδι.Η Μαρία Σπυροπούλου ερμηνεύει τις συνθέσεις, σε στίχους […]

Τα βασισμένα στους ρυθμούς άλμπουμ ασφαλώς δεν είναι το σύνηθες για την προσανατολισμένη στην jazz και στη «νέα μουσική» ECM, όμως για χάρη του Manu Katche, του Γαλλοαφρικανού ντράμερ που έγινε διάσημος προτείνοντας ένα σαγηνευτικό αμάλγαμα των αφρικανικών ρυθμικών δομών με την προσέγγιση κλασικών ντράμερ της jazz όπως ο Jo Jones και ο Gene Krupa, […]

Οι κυρίες τραγουδούν τα (δικά τους) μπλουζ: δεκαπέντε συνθέσεις, άλλες γνωστές και άλλες όχι τόσο πολυακουσμένες, στη λογική νυχτερινής ραδιοφωνικής εκπομπής. Ο παραγωγός του Μελωδία FM Χρήστος Παπαμιχάλης έχει επιμεληθεί αυτή την πανέμορφη συλλογή, φέρνοντας κοντά όλες σχεδόν τις μεγάλες φωνές του ελληνικού πενταγράμμου. Στις σπάνιες στιγμές συναντάμε την Α.Πρωτοψάλτη στο τραγούδι του Χ.Λεττονού «Τετάρτη […]

«Ο δρόμος», το γόνιμο έδαφος από όπου άνθησε το μεγαλύτερο μέρος της ροκ μυθολογίας και η πηγή έμπνευσης για αμέτρητα τραγούδια είναι ταυτόχρονα και το πιο σημαντικό σχολείο, από το οποίο πρέπει να περάσει με επιτυχία κάθε φιλόδοξος μουσικός. Ευχάριστη, ανέμελη και γεμάτη συγκινήσεις στα μάτια του ανυποψίαστου μουσικόφιλου που έρχεται σε επαφή μόνο με […]

Οι Silver Jews δεν δίνουν ποτέ συναυλίες, δεν διαφημίζονται, δεν συμμετέχουν σε συλλογές. Επιπρόσθετα, το 1993, στις σημειώσεις του εξωφύλλου του EP «Dimemap Of The Reef» ο David Berman -ιδρυτής και επικεφαλής του γκρουπ- έδινε την υπόσχεση ότι «οι Silver Jews ποτέ δεν θα διαλυθούν». Σε όσους επιδιώξουν να ακούσουν το πέμπτο τους άλμπουμ «Tanglewood […]

Το 1686 τα τύμπανα απαγορεύτηκαν στη σουηδική λαϊκή μουσική· μόνο ο στρατός είχε την άδεια να τα χρησιμοποιεί. Ο περιορισμός αυτός είχε όμως και δημιουργικά αποτελέσματα αφού οι ερμηνευτές των λαϊκών οργάνων έπρεπε να αναπτύξουν τρόπους ώστε να εκφράζουν όχι μόνο τη μελωδία αλλά παράλληλα και το ρυθμό. Το δεδομένο αυτό άλλαξε το ρου της […]

Ο Cheikh Lo είναι λάτρης μιας παλιότερης μουσικής εποχής: χωρίς midi, ευκολίες των pro-tools και παιχνίδια με τα πικάπ αλλά με μελωδικό πλούτο, ρυθμική ποικιλία, υπέροχο τραγούδι και υψηλού επιπέδου ερμηνευτική δεξιοτεχνία. Το «Lamp Fall» είναι το τρίτο του άλμπουμ μετά τα «Ne La Thiass» (1996) και «Bambay Gueej» (2000). Ο ήχος που προτείνει χαρακτηρίζεται […]

Οι ρίζες του ελληνικού jazz τρίο Apopsis ανάγονται στο 1991, με τη συνάντηση στην Κοζάνη των μουσικών Γιώργου Τζούκα (πιάνο, κίμπορντς), Λάκη Τζήμκα (ακουστικό και ηλεκτρικό μπάσο) και Μανώλη Κουτσουνάνου (τύμπανα, κρουστά). Το όνομα του τρίο αρχικά ήταν Blue Train. Σε συνεργασία με τον κιθαρίστα Wayne Brasel οι Blue Train κυκλοφόρησαν το άλμπουμ «Sky Paths». […]

Τη ροκ πλευρά του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και τους Πυξ Λαξ κοιτούν ευθέως οι Βωξ, ένα μουσικό σχήμα που σε αυτό το ντεμπούτο άλμπουμ παρουσιάζει έντεκα τραγούδια και μια διασκευή της σύνθεσης των Μπιθικώτση/Βίρβου «Ένα όμορφο αμάξι με δυο άλογα». Δυνατό σημείο του σχήματος η μουσική (ήσυχες μπαλάντες) και η πλούσια (αρκετά ατμοσφαιρική) ενορχήστρωση. Ο αδύναμος […]

Χρειάστηκε να περάσουν δέκα χρόνια από το τελευταίο του άλμπουμ για να δούμε ξανά το soul γίγαντα να επιστρέφει στο στούντιο. Ήταν όμως επιλογή του ίδιου να χρησιμοποιήσει το χρόνο προς όφελος του. Η αργή διαδικασία παραγωγής μόνο καλό αποτέλεσμα μπορεί να φέρει – και στην περίπτωση του Wonder εξαιρετικό. Στα 15 νέα κομμάτια υπάρχουν […]

Δυνατές φαζαρισμένες κιθάρες και στιβαροί ηλεκτρονικοί ρυθμοί χορεύουν αγκαλιασμένοι σφιχτά σε αυτό το δωδέκατο στούντιο άλμπουμ που κυκλοφορούν οι Depeche Mode έπειτα από -ούτε λίγο ούτε πολύ- 25 χρόνια δράσης. Ο ήχος, η διάθεση, οι ερμηνείες έχουν μια φρεσκάδα που καθόλου δεν προδίδει ούτε το χρόνο που έχει περάσει ούτε τις προσωπικές περιπέτειες των μελών […]

Με έδρα το Σικάγο και νέο συμβόλαιο στην OM records οι Greenskeepers επιστρέφουν για το δεύτερό τους άλμπουμ με πιο ώριμο ήχο. Τα τέσσερα μέλη του γκρουπ μοιράζονται τα χρέη σε μπάσο, φωνητικά, κιθάρα και συνθεσάιζερ. Για το συγκεκριμένο όμως άλμπουμ συνεργάζονται και με μια πλειάδα από μουσικούς της house σκηνής του Σικάγο. Έχουμε λοιπόν […]

To «Strange Geometry» -δεύτερο στούντιο άλμπουμ του τρίο Clientele από το Χαμπσάιρ (έχουν προηγηθεί η συλλογή σινγκλ «Suburban Light» το 2000 και το ντεμπούτο «Violet Hour» το 2003)- κερδίζει το ενδιαφέρον του ακροατή ήδη από το ξεκίνημα, με μια λεπτεπίλεπτη άσκηση μελαγχολικής μελωδικής pop («Since K Got Over Me») που φέρνει στο νου τις κυκλοφορίες […]

Κάτι τελείως αντισυμβατικοί τύποι, όπως ο Ornelius Mugison, φέρνουν στην επιφάνεια το παλιό αναπάντητο δίλημμα: «Η τέχνη για την τέχνη ή η τέχνη για τον κόσμο»; Δυστυχώς, όμως, με μια αιρετική δουλειά όπως το «Mugimama Is This Monkey Music?» η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με ασφάλεια. Αυτό γιατί ο εικοσιοκτάχρονος Ισλανδός τραγουδοποιός, μετά την […]

«Finally. The world is ready for… Born To Run.» Έπειτα από δεκαπέντε ξέφρενα χρόνια, όπου έφερε τα πάνω κάτω στο κοινωνικό και μουσικό γίγνεσθαι, το ροκ περνούσε στα μέσα της δεκαετίας του ’70 την πρώτη περίοδο ανασκόπησης του πολυτάραχου βίου του και όλοι έψαχναν για το νέο Μεσσία που θα αναβίωνε και θα ανανέωνε τις […]

Το πρώτο που νιώθεις μόλις πιάσεις στα χέρια σου το «Guilty Pleasures» είναι απορία: Για ποιο λόγο άραγε κυκλοφορεί νέο δίσκο η Streisand το 2005; Το δεύτερο είναι περιέργεια. Για να καλύψει υλικές ανάγκες είναι μάλλον απίθανο να το κάνει. Μήπως λοιπόν περνά μια φάση δημιουργικής ανανέωσης και θέλει να μοιραστεί μαζί μας τις νέες […]

Πιστεύω πως το «Silent Voyage» (2001) είναι μια εξαιρετική μουσική πρόταση, την οποία ο Βαγγέλης Κατσούλης δύσκολα θα ξεπεράσει, παρά τις δυνατότητές του. Αυτό όμως δεν του στερεί τη δυνατότητα να την πλησιάσει. Η ηχητική συγγένεια της «Αβάσταχτα Σύντομης Ματιάς» με το «Σιωπηλό Ταξίδι» επιβεβαιώνεται από το πάντρεμα της jazz με την κλασική μουσική (Handel), […]

Η μετάβαση ενός Μεξικανού παράνομου μετανάστη από τις γειτονιές του Λος Άντζελες στο μαγικό κόσμο της Premiership με τα χρώματα της Newcastle United έχει την indie rock μουσική επένδυση που της αξίζει. Η ένταση, ο πόνος και η καταξίωση πλαισιώνονται από αληθινούς σταρ, όπως οι Zidane, Beckham, Shearer και Raul, υπό τους ήχους συγκλονιστικών συνθέσεων. […]