Πέμπτη 02 Ιουλίου 2020
LIVE ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Κοροναϊός: Λεπτό προς λεπτό στο in.gr η εξάπλωση παγκοσμίως

Πέπη Ραγκούση

Το κουτσομπολιό ως ένδειξη πολιτισμού
Άποψη

Το κουτσομπολιό ως ένδειξη πολιτισμού

Ανθρωποι που το δημόσιο όνομά τους είναι η ηλικία τους (πολύ θα ήθελα να δω πώς θα συνεννοηθούμε αν, σε κάποιο έγκλημα, θύτης και θύμα έχουν την ίδια ηλικία). Δεν είναι όμως αυτό το θέμα μας.

Χαμένοι στη μετάφραση
Άποψη

Χαμένοι στη μετάφραση

Η απεγνωσμένη προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν να «μεταφράσει» τα όσα επέσυρε η αποκάλυψη των διαλόγων ανάμεσα στον Νίκο Παππά και τον Σάμπυ Μιωνή αλλά και οι αποκαλύψεις της εφημερίδας «Παραπολιτικά», με προ τριακονταετίας όρους, δείχνει απλώς ότι στην αξιωματική αντιπολίτευση είναι, λίγο έως εντελώς, χαμένοι στη μετάφραση - χωρίς, βέβαια, την υποφώσκουσα ατμόσφαιρα της ταινίας της Σοφίας Κόπολα.

Όσα φέρνει ο άνεμος
Άποψη

Όσα φέρνει ο άνεμος

Από τη μία υπάρχει ένα δίκαιο αντιρατσιστικό κίνημα. Και από την άλλη ένας ισοπεδωτικός παραλογισμός. Ανάμεσά τους μια μαύρη τρύπα που «καταπίνει» και γραφικοποιεί ακόμη και τις καλύτερες των προθέσεων. Και διαμονοποιεί τις λέξεις δίνοντάς τους υπερφυσικές ιδιότητες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο κολοσσός των καλλυντικών, η εταιρεία L' Oreal, που οι εκπρόσωποί της ανακοίνωσαν ότι αποσύρουν από την περιγραφή στις συσκευασίες των προϊόντων τους τις λέξεις «λευκό» και «λεύκανση»

Αρσενικό και παλιά δαντέλα
Άποψη

Αρσενικό και παλιά δαντέλα

Από τον κάθε Τσιάρτα απειλείται η εξέλιξή μας ως κοινωνίας;

Ο σκύλος και ο γάμος
Άποψη

Ο σκύλος και ο γάμος

Η πρακτική εφαρμογή του ηθικού πλεονεκτήματος (το «της Αριστεράς» ακούγεται πλέον μόνο ως ανέκδοτο) που έγινε πολιτική βουβουζέλα.

Η μαντεμουαζέλ και ο Ντιαγκίλεφ
Άποψη

Η μαντεμουαζέλ και ο Ντιαγκίλεφ

Η μαντεμουαζέλ και ο Ντιαγκίλεφ Ηταν στις αρχές της δεκαετίας του 1910 όταν ο Ντιαγκίλεφ με τα Ρωσικά Μπαλέτα του αναστάτωνε το Παρίσι, όχι μόνο καλλιτεχνικά. Τα πολύχρωμα φολκλόρ κοστούμια, σε παραστάσεις όπως η «Πετρούσκα» και η «Σεχραζάτ», ξετρέλαιναν τις Παριζιάνες της υψηλής κοινωνίας που άρχισαν να αποκωδικοποιούν τον εξωτισμό στην γκαρνταρόμπα τους. Στην αυτοβιογραφική αφήγηση της Κοκό Σανέλ «Η αύρα της Σανέλ» που κατέγραψε ο Πολ Μοράντ, η μαντεμουαζέλ διηγείται πως ένα βράδυ, ενώ παρακολουθούσε μία παράσταση και έβλεπε τις κυρίες να εκστασιάζονται από την, επί της σκηνής, έκρηξη των χρωμάτων, σκεπτόταν: «Καλά, χορτάστε τώρα χρώμα γιατί του χρόνου θα σας ταράξω στο μαύρο». Την επόμενη σεζόν λάνσαρε το «μικρό μαύρο χρώμα» ένα ρούχο που, μέχρι τότε, οι κομψές Παριζιάνες δεν θα μπορούσαν να το φανταστούν ούτε για τις υπηρέτριες των σατό τους. Ο ριζοσπαστισμός της γυναίκας που άλλαξε όχι μόνο τις νόρμες της μόδας αλλά και της θηλυκής φιγούρας, είχε ήδη εκδηλωθεί όταν ξευτέλισε τη ζιμπελίνα κάνοντάς τη φόδρα σε πανωφόρια από κάμποτο, καθιέρωσε τη μόδα της ηλιοκαμένης επιδερμίδας που, μέχρι τότε, παρέπεμπε σε εργάτριες της υπαίθρου και «ανακάλυψε» τα φο κοσμήματα. Λίγες δεκαετίες αργότερα, ο Ιβ Σεν Λοράν ανέδειξε το φολκλόρ ως κλασικό στυλ και γέμισε τις γυναικείες ντουλάπες με πολύχρωμους φραμπαλάδες και σαλβάρια. Πάμε παρακάτω. Αν τη δεκαετία του 1980, τότε που η μόδα ήθελε τη μέση των τζιν να φτάνει μέχρι λίγο πιο κάτω από το στήθος, βλέπαμε τα χαμηλοκάβαλα παντελόνια του Αλεξάντερ ΜακΚουίν που αφήνουν να φαίνεται το εσώρουχο, θα γελούσαμε - τουλάχιστον. Αντίστοιχα, την ίδια εποχή, όταν ετοιμαζόμουν για βραδινή έξοδο, η μητέρα μου, γαλουχημένη με τους κανόνες κομψότητας του 1950 και του 1960, βλέποντας τι φορούσα, με ρωτούσε αν το πάρτι που θα πάω είναι μασκέ. Το στοίχημα της κομψότητας Είναι σαφές πως η κινητήρια δύναμη της μόδας είναι το ότι, κάθε τόσο, αναθεωρεί τους κανόνες αισθητικής. (Τι να πρωτοθυμηθώ; Το mix and match ή τις γόβες με σοσόνια του Γκοτιέ;). Πολύ περισσότερο τους καταργεί το προσωπικό στυλ - το οποίο επίσης πριμοδότησε η Σανέλ. Που σημαίνει ότι το να κρίνουμε έναν άνθρωπο από τα ρούχα που φοράει, είναι τόσο αυθαίρετο που αποτυπώνει μικροψυχία. Στην εποχή μας, δεν υπάρχουν «ανάρμοστα ρούχα» παρά μόνο όταν, για ειδικούς λόγους, ισχύει ενδυματολογικό πρωτόκολλο. Ναι, είναι ανάρμοστο να πας σε κηδεία με κόκκινο φόρεμα, στη Βουλή με σαγιονάρες ή σύζυγος πρωθυπουργού να εμφανιστεί σε επίσημη συνάντηση με κομπινεζόν. Φόρα το όπως θες Την εποχή της πολιτικής ορθότητας βλέπω την έξαρση μιας ασύμμετρης τάσης να στοχοποιούνται κυρίες της πολιτικής ή του ευρύτερου χώρου της, με «σκανδάλη» τις ενδυματολογικές τους επιλογές. Από τη στέκα της Μενδώνη έως το παντελόνι της Μαρέβας και από την Πρόεδρο της Δημοκρατίας έως την Πατούλη. Καταλαβαίνω τον σχολιασμό στα πλαίσια ενός απολύτως αποδεκτού κοινωνικού κουτσομπολιού - όλοι το κάνουμε. Οχι όμως να βγάζεις, με βάση το ρούχο, συμπεράσματα για ψυχικές ή πνευματικές ιδιότητες. Στο κάτω κάτω, το να συνδυάζει η Κατερίνα Σακελλαροπούλου δαντελένια τουνίκ με παντελόνι - φόρμα ή αθλητικά παπούτσια δεν την κάνει χειρότερη ΠτΔ. Από την αντίληψη «Είμαστε ό,τι φοράμε» προκύπτει το «Τα ήθελε και τα έπαθε το θύμα του βιασμού». Και το να κρίνεις κάποιον από τα ρούχα που φοράει είναι ακριβώς της ίδιας ούγιας με το να τον κατακρίνεις επειδή δεν έχει ρούχα να φορέσει.

Οπου πλαζ και πατρίς
Άποψη

Οπου πλαζ και πατρίς

Η εικόνα και η έννοια της παραλίας έχει τις τελευταίες δεκαετίες μετασχηματιστεί χέρι - χέρι με την ελληνική κοινωνία

Ου παντός πλειν ες Μύκονον
Άποψη

Ου παντός πλειν ες Μύκονον

Η Μύκονος είναι το νησί που ένα μεγάλο ποσοστό του κοινού «αγαπάει να μισεί». Μια αντίφαση που αποτυπώνει τη σχέση δράσης και αντίδρασης. Το διαπιστώσαμε τα τελευταία 24ωρα με αφορμή το λουκέτο, λόγω συνωστισμού, στο παραλιακό μπαρ - εστιατόριο της Φτελιάς. Τα λαϊκά δικαστήρια των σόσιαλ μίντια πρότειναν ακόμη και καθολικό «κλείσιμο» του νησιού.

Το βασίλειό μου για ένα παράλογο
Άποψη

Το βασίλειό μου για ένα παράλογο

Το θράσος και η εξαερωμένη ηθική αυτού του αλλοπρόσαλλου ανθρώπου θα μπορούσαν να ήταν χαζευτικά, αν δεν γινόταν, από τότε που κέρδισε την προεδρία των ΗΠΑ

Η αυτοκρατορία κλυδωνίζεται
Άποψη

Η αυτοκρατορία κλυδωνίζεται

Οι ΗΠΑ ζουν, τον τελευταίο καιρό, μια από τις χειρότερες φάσεις της ιστορίας τους - ακόμη και σε σύγκριση με περιόδους πολέμου

Ο Τσιόδρας στη «λεωφόρο του μίσους»
Άποψη

Ο Τσιόδρας στη «λεωφόρο του μίσους»

Η αποχώρηση του Τσιόδρα από την καθημερινότητα μας έδωσε το σήμα να ηχήσουν τα θλιβερά τύμπανα του πολέμου

Προφητείες και συνωμοσίες
Άποψη

Προφητείες και συνωμοσίες

Η περιρρέουσα ανασφάλεια δημιουργεί εύφορο έδαφος για να ανθήσουν θεωρίες συνωμοσίας και προφητείες.

Γειτονόπουλα και κοπελιές
Άποψη

Γειτονόπουλα και κοπελιές

Στα χρόνια μετά τη Μεταπολίτευση αν ήσουν νέος και έλεγες, για παράδειγμα, Ιούνιος και Ιούλιος αντί Ιούνης και Ιούλης (μόνο ο Αύγουστος γλίτωνε) σε κοιτούσαν σαν να ήσουν η μετενσάρκωση του Μεταξά ή το χαμένο παιδί του Πινοτσέτ

Θέλω ένα βράδυ να κάνω ένα πάρτι
Άποψη

Θέλω ένα βράδυ να κάνω ένα πάρτι

Είναι η λεγόμενη Generation Z, ένα βήμα παραπέρα από τους «επαναστάτες της πορδής με τα λεφτά του μπαμπά» του Πορτοκάλογλου

Το τέλος ενός άλλου «μνημονίου»
Άποψη

Το τέλος ενός άλλου «μνημονίου»

Στο μέλλον, η διαχωριστική γραμμή θα είναι ανάμεσα στην αποτελεσματικότητα και την αναποτελεσματικότητα.

Στην κοιλάδα των Αθηνών
Άποψη

Στην κοιλάδα των Αθηνών

Πεζοδρόμια χωρίς ανθρώπους, δρόμους με ελάχιστα αυτοκίνητα, φανάρια που αναβοσβήνουν εις μάτην, μαγαζιά κλειστά

Γιατί πυροβολούν (πάλι) τον Σαββόπουλο
Άποψη

Γιατί πυροβολούν (πάλι) τον Σαββόπουλο

Ο Σαββόπουλος δεν εντάχθηκε ποτέ σε κανένα ιδεολογικό σχήμα

Εχουμε Πάσχα;
Άποψη

Εχουμε Πάσχα;

Τη Μεγάλη Παρασκευή οι οθόνες θα ξεχείλιζαν από κατάνυξη και Επιτάφιους live. Και στην Ανάσταση, στο προαύλιο της εκκλησίας, θα μετρούσαμε περισσότερα υψωμένα κινητά που θα βιντεοσκοπούσαν το «Χριστός Ανέστη» παρά λαμπάδες.

Η Ιατρική ως Τέχνη
Άποψη

Η Ιατρική ως Τέχνη

Ακουγα προχθές, στο ραντεβού των έξι, τον Σωτήρη Τσιόδρα, να προσπαθεί να εξηγήσει την εκδήλωση του κορωνοϊού σε νέους ανθρώπους

Δεν ξέρω, δεν απαντώ
Άποψη

Δεν ξέρω, δεν απαντώ

Εως και πριν από δύο μήνες εδώ, στο γαλατικό χωριό μας, τσακωνόμασταν περί του τι εστί κανονικότητα

Κάτι που μου έμαθε ο κορωνοϊός…
Άποψη

Κάτι που μου έμαθε ο κορωνοϊός…

Μέσα σε αυτήν τη μεταλλαγμένη καθημερινότητα που ζούμε έχουμε τουλάχιστον χρόνο όχι μόνο να ακούσουμε τις λέξεις αλλά να αφουγκραστούμε και το φορτίο τους

Στο πρώτο χτύπημα
Άποψη

Στο πρώτο χτύπημα

Δεν εννοώ τους γραμμιτζήδες οπαδούς που ακολουθούν κελεύσματα τύπου «Βυθίστε τον Τσιόδρα». Ούτε απελπισμένους πρώην κρατικούς αξιωματούχους που αφήνουν στον λόγο τους να αιωρούνται απειλές τύπου «Θα τα πούμε μετά».

Ατμόσφαιρες
Άποψη

Ατμόσφαιρες

Να, αυτό λείπει από τη νέα καθημερινότητά μας. Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Η πολυτέλεια του περιττού ήχου, της περιττής εικόνας, της περιττής συναναστροφής

Γιατί μας αρέσει ο Σωτήρης Τσιόδρας
Άποψη

Γιατί μας αρέσει ο Σωτήρης Τσιόδρας

Ο Σωτήρης Τσιόδρας, από τη θέση του εκπροσώπου του υπουργείου Υγείας, μας απευθύνεται ως γνήσιος επιστήμων

Δύσκολοι καιροί για δημοσιογράφους
Άποψη

Δύσκολοι καιροί για δημοσιογράφους

Προσπαθώντας να διαχειριστούμε μια ειδησεογραφία που εξελίσσεται με καταιγιστικές ταχύτητες αλλά εντελώς γραμμικά, συνειδητοποιώ τη σχετικότητα αυτού που λέμε «είδηση»

Μπαλκόνια…
Άποψη

Μπαλκόνια…

Βγήκαν κιθάρες και τρομπόνια, καραμούζες για γήπεδα, ροκάνες από καρναβάλια και κουδούνες ποιος ξέρει από πού. Εγιναν οι κατσαρόλες τύμπανα, τα τηγάνια και οι κουτάλες ντραμς

Κορωνοϊκός σουσουδισμός
Άποψη

Κορωνοϊκός σουσουδισμός

Σιγά που δεν θα συνέβαινε κι αυτό. Που δεν θα προσαρμόζονταν στην κορωναϊκή πραγματικότητα συμπεριφορές, απωθημένα, ρόλοι και συμπλέγματα. Για παράδειγμα, παρατηρώ ότι το πώς αποκαλεί ο καθένας από τους φίλους, τους γνωστούς αλλά και τους δημοσιολογούντες τον ιό είναι ενδεικτικό της άποψης που έχει για τον εαυτό του και τον κόσμο. Ας πούμε εμείς […]

Η Μαρίκα Κοτοπούλη…
Άποψη

Η Μαρίκα Κοτοπούλη…

Στο θέατρο όμως τι γίνεται; Ως «θρησκεία», λειτουργεί και αυτό προστατευτικά δια πάσαν νόσο και πάσαν επιδημία;

Πέσαμε μούτσο
Άποψη

Πέσαμε μούτσο

Η ζωή μας «πέντε κρίκοι, ένα τάλιρο», όπως στα παλιά λούνα παρκ, και ανάλογα πού θα πέσει ο καθένας.

Οι 50 αποχρώσεις του κορωνοϊού
Άποψη

Οι 50 αποχρώσεις του κορωνοϊού

Ενα ποσοστό γύρω στο 10% φοράνε μάσκες. Με λάθος τρόπο. Και, κατά κανόνα, αυτοί που δεν τις χρειάζονται

Πλούσιοι και φτωχοί
Άποψη

Πλούσιοι και φτωχοί

Το στερεότυπο του κοινωνικού αυτοματισμού θέλει το κακομαθημένο πλουσιόπαιδο να σανιδώνει το γκάζι, να κυκλοφορεί με αυτοκίνητα «σκοτώστρες»

Ο διαιρέτης της ενοχής
Άποψη

Ο διαιρέτης της ενοχής

Η βιασύνη για τη δημιουργία ενόχου είναι ορμέμφυτο του ανθρώπου

Κούρσες
Άποψη

Κούρσες

Η σχέση του μέσου Ελληνα με το αυτοκίνητο είναι πολυδιάστατη, φορέας επιθυμιών, ονείρων και απωθημένων.

Ομόνοια plus
Άποψη

Ομόνοια plus

Η ιστορία της Πλατείας Ομονοίας είναι συνυφασμένη με την ιστορία της Αθήνας ως πρωτεύουσας του σύγχρονου ελληνικού κράτους.

Θρησκείες
Άποψη

Θρησκείες

Η Ιστορία επίσης λέει ότι οι επαναστάσεις, κατά κανόνα, εκτρέπονται

Κράτος στα σπάργανα
Άποψη

Κράτος στα σπάργανα

Για να λέμε την αλήθεια, η αρχαία Ελλάδα διασώθηκε στη σύγχρονη εποχή της, εν πολλοίς, χάρη στην καλοσύνη των ξένων

Η Ιστορία στα πόδια μας
Άποψη

Η Ιστορία στα πόδια μας

Και να τώρα στην Επίδαυρο. Στην περιοχή που οι ντόπιοι, πιστεύοντας μια εκδοχή σχετικά με την προέλευση της αρχαίας ονομασίας της, τη θέλουν να συνδέεται με τη θετική αύρα

Η ελληνίδα φίλη του Mπέκετ
Άποψη

Η ελληνίδα φίλη του Mπέκετ

Στον Μπέκετ τώρα. Και ευκαιρία να μιλήσουμε για τη γυναίκα που τον συνδέει με την Ελλάδα. Τη Χριστίνα Τσίγκου

Γιατί μου αρέσει η Κατερίνα Σακελλαροπούλου
Άποψη

Γιατί μου αρέσει η Κατερίνα Σακελλαροπούλου

Μου αρέσει και η εμφάνισή της. Διακριτική και οικεία. Μια φιγούρα που αποπνέει ευγένεια και εγγενή πολιτισμό και θα αισθανόσουν πολύ άνετα αν τύχαινε να καθίσει δίπλα σου σε ένα θέατρο ή σε ένα εστιατόριο.

Κορίτσι
Άποψη

Κορίτσι

Στην εποχή μας, το γυναικείο κίνημα έχει ανασυγκροτηθεί, διότι, προφανώς, αυτό επιβάλλουν οι συνθήκες

Στην Εντατική
Άποψη

Στην Εντατική

Κακά τα ψέματα. Κανένας δεν επιλέγει ασυνείδητα «νοσοκομειακά» επαγγέλματα. Ξέρει τι τον περιμένει.

Ακόμη και οι baby boomers μελαγχολούν
Άποψη

Ακόμη και οι baby boomers μελαγχολούν

Η πρώτη γενιά, ύστερα από αρκετές, που δεν γνώρισε πόλεμο και μεγάλωσε συντονισμένη με την αλματώδη παγκόσμια ανάπτυξη.

Κοινή κληρονομιά
Άποψη

Κοινή κληρονομιά

Αυτό που λέμε «παγκόσμια ιστορικά μνημεία» είναι στην ουσία η συγκολλητική ύλη μεταξύ ανθρώπων και εποχών

Φωτογραφίες μιας δεκαετίας
Άποψη

Φωτογραφίες μιας δεκαετίας

Προσπαθώ, μέρες τώρα, να βάλω σε μια σειρά στο μυαλό μου τις φωτογραφίες της δεκαετίας. Αυτές που λένε ότι ισούνται με χίλιες λέξεις. Ποια ήταν άραγε αυτή που πρώτη χτύπησε, για μένα τουλάχιστον, το καμπανάκι;

Βιολογικά και βιοπαράλογα
Άποψη

Βιολογικά και βιοπαράλογα

Η ένδειξη «βιολογικό», «αντιοξειδωτικό» στην ετικέτα, δεν αποτελεί a priori εγγύηση ποιότητας

Ο αυτοσαρκασμός του Μικρούτσικου
Άποψη

Ο αυτοσαρκασμός του Μικρούτσικου

Ηχογραφούσε τότε τον «Σταυρό του Νότου» και η αγάπη μου για τον Καββαδία ήταν η αιτία να δημιουργηθεί μεταξύ μας μια σχέση συνωμοτική.

Νοσταλγία reloaded
Άποψη

Νοσταλγία reloaded

Σε κάποια χρόνια τα ανίψια μου θα είναι παλικαράκια. Αλλα θα νομίζω εγώ ότι θα θυμούνται από τις φετινές, τις προηγούμενες, τις επόμενες γιορτές και άλλα θα θυμούνται εκείνα.

Η κόλαση των παιδιών
Άποψη

Η κόλαση των παιδιών

Στη Μόρια, η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επέτρεψε, δια του «κουκουλώματος», να στοιβαχθούν τουλάχιστον τετραπλάσια άτομα απ' όσα προβλεπόταν να φιλοξενηθούν στον καταυλισμό

Ο μεγάλος θυμός*
Άποψη

Ο μεγάλος θυμός*

Τα πρώτα διασωζόμενα και ολοκληρωμένα έργα που γράφτηκαν στην ελληνική γλώσσα είναι η Ιλιάδα και η Οδύσσεια. Θυμόμαστε άραγε ποια είναι η πρώτη λέξη της Ιλιάδας; H πρώτη επίσημα καταγραμμένη λέξη στα ελληνικά; Η λέξη «μήνις». «Μήνιν άειδε, θεά, Πηληϊάδεω Αχιλήος ουλομένην, η μυρί’ Αχαιοίς άλγε’ έθηκε…». Που στη νεοελληνική απόδοση σημαίνει «Ψάλλε, θεά, τον […]

Κοινή ζωή
Άποψη

Κοινή ζωή

Ποιος διακρίνει στην, πολύ διαδεδομένη λόγω Διαδικτύου σήμερα, φωτογραφία (του Μπρεσόν νομίζω) από τις αρχές της δεκαετίας του 1950 με τον πιτσιρικά να τρέχει σε κάποιον παρισινό δρόμο κρατώντας μια μπαγκέτα, την ψηφίδα της τότε καθημερινότητας;

Τα τρένα που ήρθαν
Άποψη

Τα τρένα που ήρθαν

Από το 1835 κατετίθεντο σχέδια επί σχεδίων για τη γραμμή που θα ένωνε την Αθήνα με τον Πειραιά και θα κάλυπτε την «τεράστια» απόσταση των... εννέα χιλιομέτρων.

Ντιλίτ
Άποψη

Ντιλίτ

Στην ταινία «Χωρίς ταυτότητα» του Τόνι Γκιλρόι, ο Ματ Ντέιμον υποδύεται τον Τζέισον Μπορν, έναν άνδρα που ανασύρεται ημιθανής από τη θάλασσα και δεν θυμάται τίποτα από την προηγούμενη ζωή του

Κάτω από το ηφαίστειο
Άποψη

Κάτω από το ηφαίστειο

Δημιούργημα μιας ηφαιστειακής έκρηξης η Σαντορίνη, τουλάχιστον έτσι όπως την ξέρουμε σήμερα. Της έκρηξης του 1600 π.Χ. (χονδρικά) που η «παγωμένη» λάβα της διατήρησε ζωντανό τον πολιτισμό στο Ακρωτήρι

Ο «πρωτομάρτυρας» Στέφανος
Άποψη

Ο «πρωτομάρτυρας» Στέφανος

Μια εβδομάδα από το βράδυ που ο Στέφανος Τσιτσιπάς έφτασε στην κορυφή του παγκόσμιου τένις, και φτάνει έως εδώ ο αντίλαλος από τα τύμπανα του πολέμου εναντίον του

Πουλιά στον αέρα
Άποψη

Πουλιά στον αέρα

Είναι αλήθεια ότι η ανθρώπινη επέμβαση σε κάποιες περιοχές αλλάζει τις συνθήκες επιβίωσης ειδικά αγρίων ζώων και πτηνών

Ο ξένος
Άποψη

Ο ξένος

Ο λόγος του επισκόπου Ωλένης, Αθανασίου ακούγεται σαν κατευναστική δύναμη σε μια κοινωνία που ζει έναν, έστω, διαδικτυακό εμφύλιο με αφορμή το Μεταναστευτικό

Η υπερβολή των Ελλήνων
Άποψη

Η υπερβολή των Ελλήνων

Η σέλφι με τη φόρμα και το μπουκαλάκι νερό στο χέρι έγινε το ζητούμενο ακόμη και για όσους μπήκαν στη μία γωνία και βγήκαν στην άλλη

Με τη δύναμη του χιούμορ
Άποψη

Με τη δύναμη του χιούμορ

Το «Γόπα project» δεν ενώνει μόνο με έναν τρόπο «αλαφροΐσκιωτο» διαφορετικές απόψεις ακόμη και αν αυτές αφορούν «μικρά» θέματα

Ο αστυνόμος του χωριού
Άποψη

Ο αστυνόμος του χωριού

Οι αστυνομικοί σήμερα σίγουρα δεν μοιάζουν με τους «ενωμοτάρχες» του ασπρόμαυρου ελληνικού σινεμά. Νέα παιδιά, καλοβαλμένα, με γνώσεις και, σε μεγάλο ποσοστό, ιδιαίτερα ευγενικά

Για τη Μελίνα
Άποψη

Για τη Μελίνα

«Και τι προσέφερε η Μελίνα στην Ελλάδα ώστε να την τιμάμε ακόμη;» είναι μία από τις φράσεις που έσκασαν τις τελευταίες μέρες. Αναβάθμισε την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό είναι η απάντηση

Το αγριογούρουνο αντέχει
Άποψη

Το αγριογούρουνο αντέχει

Τα επόμενα χρόνια, οι νέοι όροι συμβίωσης του ανθρώπου με τη φύση που θα προσμετρούν τις συνέπειες και στις δυο πλευρές, θα είναι νομίζω ένα πολύπλοκο στοίχημα.

Το δημόσιο ως ιδιωτικό
Άποψη

Το δημόσιο ως ιδιωτικό

Φαίνεται ότι χρειάζεται να περάσουν άλλα διακόσια χρόνια εθνικής ανεξαρτησίας για να εμπεδώσουμε την έννοια του δημοσίου. Του δημοσίου καλού, της δημόσιας εξυπηρέτησης, της δημόσιας διευκόλυνσης

Γιατί μας άρεσε ο «Τζόκερ»;
Άποψη

Γιατί μας άρεσε ο «Τζόκερ»;

Τελικά όμως έχει καμία σημασία να αποκωδικοποιήσουμε τι είναι ταλέντο; Μήπως γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο μας συγκίνησε ο Τζόκερ; Το ότι μας έκανε να αφουγκραστούμε, έστω και ασυνείδητα, την αλήθεια του καλλιτέχνη

Ελέφαντες
Άποψη

Ελέφαντες

Τι είδους υπέρβαση πρέπει να κάνει κάποιος για να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, είχε γίνει κάτι σαν headquarters ναρκεμπόρων;

Μέσα – έξω οι βάσεις του θανάτου
Άποψη

Μέσα – έξω οι βάσεις του θανάτου

«Εντάξει, το ΚΚΕ το σέβομαι για τους αγώνες και τη συνέπειά του». Είναι μια φράση που ακούγεται από πολλούς δεξιούς

Με αφορμή τον Πέτρο μας
Άποψη

Με αφορμή τον Πέτρο μας

Η ηλεκτρονική κακοήθεια. Ο διαδικτυακός κατακερματισμός που αντί να διαιρεί, πολλαπλασιάζει το δέος απέναντι στο αναπάντεχο. Ολα αυτά συνέβησαν την περασμένη Τρίτη και τις επόμενες μέρες με αφορμή τον δικό μας Πέτρο Τατσόπουλο, τον Πέτρο της διπλανής σελίδας, τον Τατσόπουλο της συγγραφικής του γενιάς

Δυστοπία
Άποψη

Δυστοπία

Η Μόρια ήταν η βόμβα που άφησε - συνειδητά ή ασυνείδητα - ο ΣΥΡΙΖΑ στα χέρια της Νέας Δημοκρατίας. Αφού, κατά τύχη, δεν έσκασε στα δικά του, την απόθεσε στον επόμενο

Εμείς, του ’80 οι εκδρομείς
Άποψη

Εμείς, του ’80 οι εκδρομείς

Ελπίζω η νέα γενιά να βρει τις δικές της κορυφές. Και να μη χρειαστεί να πέσει από αυτές.

Ο βασιλιάς είναι γυμνός
Άποψη

Ο βασιλιάς είναι γυμνός

Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, πριν από πέντε χρόνια, κάλπασε προς την κορυφή καβάλα στο άτι μίας ιδεολογίας που συγκινούσε και ξεσήκωνε. Η εγκατάσταση στην εξουσία «σκότωσε» την ιδεολογία (όπως πίστευε άλλωστε και το είδωλό του, ο Τσε Γκεβάρα).

Οι σκιές της πόλης
Άποψη

Οι σκιές της πόλης

Η αλλαγή του αιώνα μας βρήκε να καλπάζουμε πάνω στο άτι των Ολυμπιακων Αγώνων. Ωστόσο, ήδη από τότε, κάτι σκοτεινό είχε αρχίσει να πυκνώνει στις γωνιές της Αθήνας

Δόξα κοινή
Άποψη

Δόξα κοινή

«Η αρχική πομπή της κηδείας μετατρέπεται σταδιακά σε Σύνταγμα της Ηδονής για να μας θυμίσει την αληθινή καταγωγή μας: την ποιητική, την ελληνική, την πανανθρώπινη».

Εκεί, μακριά
Άποψη

Εκεί, μακριά

Και τα παιδιά μεγαλώνουν. Και συμβιβάζονται με το ότι δεν έχουν όλοι οι πλανήτες μυθολογικά ή εξωτικά ονόματα αλλά κωδικούς όπως Κ2-18b.

Αρχαίες «σκουριές»
Άποψη

Αρχαίες «σκουριές»

Mου κάνει εντύπωση αυτή η όψιμη ευαισθησία της αυτοαποκαλούμενης Αριστεράς για τους αρχαιολογικούς μας θησαυρούς