Υπάρχουν μεταγραφές που τις κρίνεις από το όνομα και υπάρχουν μεταγραφές που τις κρίνεις από τα ψιλά γράμματα. Ο Βίκτορ Κρίστιανσεν ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Το Τριφύλλι δεν έκλεισε απλώς έναν αριστερό μπακ. Έκλεισε μια συμφωνία με όρους, με προϋποθέσεις και με μια έξοδο κινδύνου. Εκεί ακριβώς βρίσκονται και τα υπέρ και τα κατά της μεταγραφής.

Ο παίκτης του προπονητή

Το πρώτο και ουσιαστικότερο πλεονέκτημα δεν είναι ο παίκτης, είναι η σχέση. Ο Τζέικομπ Νίστρουπ δεν επέλεξε τον Κρίστιανσεν από βίντεο και συστάσεις. Ζήτησε έναν ποδοσφαιριστή που δούλεψε στην Κοπεγχάγη, ξέρει πώς αντιδρά στην πίεση, πού χρειάζεται ώθηση και τι μπορεί να του ζητήσει από την πρώτη μέρα. Για έναν προπονητή που μπαίνει σε νέα ομάδα με νέα ιδέα και με τα προκριματικά του Conference League να τρέχουν, το να έχει έστω και έναν παίκτη που μιλάει ήδη τη γλώσσα του είναι κεφάλαιο.

Και δεν είναι λεπτομέρεια η θέση. Στο 4-3-3 του Δανού, με τις γραμμές ψηλά και την κάθετη ανάπτυξη, ο αριστερός μπακ δεν είναι απλώς αυτός που ντουμπλάρει τον εξτρέμ. Είναι αυτός που δίνει το πλάτος όταν ο ακραίος συγκλίνει προς τα μέσα, αυτός που πρέπει να βγάζει τη μπάλα μπροστά και αυτός που μένει εκτεθειμένος μόλις χαθεί η κατοχή. Χαρακτηριστικά που έχει (ή τουλάχιστον, είχε πριν τους τραυματισμούς) ο Κρίστιανσεν.

Η δομή της συμφωνίας

Το δεύτερο υπέρ είναι οικονομικό και δεν πρέπει να προσπεραστεί. Η Λέστερ ξεκίνησε συζητώντας αποκλειστικά πώληση, σε επίπεδα επτά με οκτώ εκατομμυρίων. Ο Παναθηναϊκός επέμεινε, περίμενε και τελικά πήρε τον παίκτη με δανεισμό, με 500.000 ευρώ ενοίκιο και με δικαίωμα αγοράς λίγο πάνω από τα τέσσερα εκατομμύρια ευρώ. Δεν είναι μικρό πράγμα να φέρνεις τον βασικό σου στόχο πληρώνοντας για φέτος ένα ποσό που, ακόμη κι αν η υπόθεση στραβώσει, δεν σου χαλάει τον προϋπολογισμό.

Υπάρχει και η δικλείδα. Η οψιόν αγοράς ενεργοποιείται μόνο εφόσον ο Κρίστιανσεν συμπληρώσει τα μισά επίσημα παιχνίδια της σεζόν με τουλάχιστον 45 λεπτά στο καθένα. Με απλά λόγια, αν το σώμα δεν αντέξει, το Τριφύλλι δεν θα μείνει με έναν παίκτη τεσσάρων εκατομμυρίων στο ιατρείο.

Τα ερωτηματικά

Εδώ αρχίζουν τα κατά. Η προηγούμενη σεζόν του Δανού ήταν μόλις έξι ματς. Ο φόβος για ένα γόνατο που κράτησε τον 23χρονο αμυντικό έξω για μήνες δεν σβήνει με μια σειρά εξετάσεων, όσο εξειδικευμένες κι αν είναι, και σωστά ο Παναθηναϊκός τον πέρασε πρώτα από το κέντρο στην Ιταλία και μετά από τα δικά του τεστ. Όμως οι αντοχές του Κρίστιανσεν θα αποδειχτούν από τα γεμάτα στατιστικά.

Υπάρχει και το θέμα του ρυθμού. Στις 23 Ιουλίου ο Παναθηναϊκός παίζει με την Πάκσι. Ένας παίκτης που ουσιαστικά έχασε μια ολόκληρη χρονιά δεν μπαίνει έτοιμος σε τέτοιο παιχνίδι, και η ομάδα θα στηριχτεί σε πρώτη φάση στον Κυριακόπουλο. Ο Κρίστιανσεν θα δηλωθεί στη λίστα της UEFA, αλλά θα έχει χρόνο προσαρμογής.

Η άλλη όψη της ρήτρας

Και κάτι που δεν λέγεται συχνά. Η ρήτρα που προστατεύει τον Παναθηναϊκό βάζει ταυτόχρονα μέσα στις επιλογές του προπονητή έναν παράγοντα που δεν είναι καθαρά αγωνιστικός. Κάθε αλλαγή γύρω από το ημίχρονο, κάθε ενδεκάδα στην οποία ο Κρίστιανσεν θα ξεκινάει ή δεν θα ξεκινάει, θα διαβάζεται και με το κομπιουτεράκι στο χέρι. Και ο Κυριακόπουλος, που είναι εδώ και έχει δώσει, θα παίρνει χρόνο συμμετοχής σε ένα πλαίσιο που δεν το ορίζει μόνο η απόδοσή του.

Ζυγίζοντας τα δύο, η μεταγραφή στέκει. Ο Παναθηναϊκός πήρε τον παίκτη που ζήτησε ο προπονητής του, με χρήματα που αντέχει και με μια πόρτα ανοιχτή για την περίπτωση που στραβώσει. Το ζητούμενο είναι να μη χρειαστεί να την ανοίξει… Κι αυτό δεν το υπογράφει κανένα συμβόλαιο, το δείχνει το χορτάρι.