Αντιμέτωπη με ένα δυνητικό Αρμαγεδδώνα βρίσκεται για ακόμα μια φορά η πλειοψηφία της Βουλής, καθώς άπαντες εντός και πέριξ του Μεγάρου είναι σε αναμονή της διαβίβασης της δεύτερης δικογραφίας που αφορά στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες – που ωστόσο η Βουλή δεν μπορεί ακόμα να επιβεβαιώσει καθώς δεν έχει λάβει τις επίμαχες δικογραφίες – οι υποθέσεις αφορούν σε δύο πρώην υπουργούς (είχαν αυτή την ιδιότητα τη στιγμή που ελέγχθηκαν από την ευρωπαϊκή εισαγγελία) και 11 βουλευτές, προερχόμενοι όλοι από την Κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ.

Σε αντίθεση δε με την πρώτη υπόθεση των αγροτικών επιδοτήσεων που η δικογραφία της ευρωπαϊκής εισαγγελίας αφορούσε αποκλειστικά υπουργικά πρόσωπα, η βεντάλια του ελέγχου πλέον μεγαλώνει και αγγίζει το μαλακό υπογάστριο της γαλάζιας παράταξης: Οι 11 εγκαλούμενοι βουλευτές (αλλά και οι δύο υπουργοί) αποτελούν τμήμα της κοινοβουλευτικής ομάδας των 156 που στηρίζει τη κυβέρνηση γεγονός που περιπλέκει τα πράγματα και προκαλεί εύλογα ερωτηματικά αναφορικά με την κοινοβουλευτική σταθερότητα της κυβέρνησης.

Και αυτό γιατί ο μεγάλος αριθμός των εγκαλούμενων προσώπων ξεπερνά τη δύναμη που το κυβερνών κόμμα αντέχει να χάσει διατηρώντας – χωρίς προβλήματα – την πλειοψηφία (απαιτούνται τουλάχιστον 151) στη Βουλή.

Επίσης, η διαδικασία περιπλέκεται και κοινοβουλευτικά καθώς δεν ενεργοποιείται μόνο το άρθρο 86 του Συντάγματος για την ποινική ευθύνη των υπουργών, με την συλλογή υπογραφών για την παραπομπή των υποθέσεων στην Ολομέλεια αλλά και αυτή του άρθρου 62 για το βουλευτικό ακαταδίωκτο: στην προκειμένη περίπτωση, μόλις η δικογραφία για τους βουλευτές φτάσει στο κοινοβούλιο, θα μεταφερθεί χωρίς καμία επιπλέον διαδικασία στην επιτροπή δεοντολογίας της Βουλής, η οποία με τη σειρά της θα εισηγηθεί στην Ολομέλεια την άρση ή μη της ασυλίας.

Η Ολομέλεια με τη σειρά της θα λάβει τις τελικές της αποφάσεις με ονομαστική ψηφοφορία όπου σε αντίθεση με την προανακριτική θα είναι φανερή και όλοι θα αναγκαστούν να τοποθετηθούν δημόσια.

Σύμφωνα δε με ασφαλείς πληροφορίες, στόχος της επιτροπής δεοντολογίας είναι να ανοίξει τον φάκελο του ΟΠΕΚΕΠΕ 2 μετά τις διακοπές του Πάσχα, εκτός και αν υπάρξει ζήτημα παραγραφής πλημμελημάτων (5ετια) οπότε και οι σχετικές ενέργειες θα ξεκινήσουν άμεσα.

Άλλη μια θεσμική ακροβασία;

Την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία η Βουλή κάνει συστηματική προσπάθεια να αποδείξει ότι τα όσα ακούγονται περί ατιμωρησίας του πολιτικού συστήματος δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, γεγονός που έχει οδηγήσει την πλειοψηφία (ΝΔ) τα χρόνια διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη να μην προχωρά στην επί της ουσίας κρίση των υποθέσεων που αφορούν στις άρσεις της βουλευτικής ασυλίας.

Με λίγα λόγια, η ΝΔ και στην επιτροπή δεοντολογίας της Βουλής αλλά και στην αίθουσα της Ολομέλειας, ζητά την παραπομπή των υποθέσεων στον φυσικό δικαστή προκειμένου ο εκάστοτε βουλευτές να αποδείξει εκεί την αθωότητα του και να μην κρυφτεί πίσω από την ασυλία. Χαρακτηριστική προς αυτή τη κατεύθυνση ήταν η πρόσφατη αναφορά του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ, Νότη Μηταράκη στις 15/10/2025 σε υπόθεση άρσης ασυλίας βουλευτών της αντιπολίτευσης κατά την οποία ξεκαθαρίζει τη θέση του κόμματός του.

«Ακούσαμε διάφορα σχόλια επί της ουσίας της υπόθεσης που δεν είναι αρμοδιότητα της βουλής. Η ΝΔ έχει τοποθετηθεί στην επιτροπή δεοντολογίας ποιες άρσεις θεωρούμε ότι πρέπει να αρθούν γιατί δεν εμπίπτουν σε αυτό που ονομάζουμε πολιτική δραστηριότητα και ποιες εμπίπτουν», είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Ο κ. Τζανακόπουλος ήθελε να κατευθύνουμε την δικαστική εξουσία. Να δώσουμε οδηγίες εμείς στην εισαγγελική αρχή πότε κρίνει και πότε δεν κρίνει όταν μια υπόθεση είναι ή δεν είναι προδήλως αβάσιμη. Αυτό είναι αρμοδιότητα της δικαιοσύνης και μόνο της δικαιοσύνης. Εμείς ως βουλή αποφασίζουμε και θα το κάνουμε και σε λίγα λεπτά επί του αν ένα αδίκημα εμπίπτει στην πολιτική δραστηριότητα ή όχι».

Εν ολίγοις η πλειοψηφία έχει διατυπώσει ρητώς και κατ’ επανάληψη πως η Βουλή δεν μπορεί να κρίνει τα πραγματικά περιστατικά των υποθέσεων παρά μόνο αν το τελεσθέν αδίκημα έγινε κατά την πολιτική δραστηριότητα του βουλευτή. Εφόσον δηλαδή οι εγκαλούμενοι βουλευτές δεν τέλεσαν τα φερόμενα αδικήματα κατά την πολιτική τους δραστηριότητα δεν υπάρχει δικαιολογητική βάση απόρριψης των άρσεων ασυλίας.

Επομένως η κυβέρνηση θα πρέπει το επόμενο διάστημα να εξηγήσει – με βάση προφανώς και το περιεχόμενο της δικογραφίας – πως ακριβώς αντιλαμβάνεται τη κατά περίπτωση κρίση των επίμαχων υποθέσεων.