Aναμφίβολα, στα συν του Παναθηναϊκού είναι η είσοδος τριών παικτών του στις δύο κορυφαίες πεντάδες της Ευρωλίγκας. Το να μπουν μέσα στην πρώτη οι Ναν και Λεσόρ και στη δεύτερη ο Σλούκας, μοιάζει με κάτι που δίνει παραπάνω …γαλόνια στον Αταμάν και συνολικά στον πράσινο οργανισμό. Για την πορεία έως τη δεύτερη θέση. Για τη διάρκεια που είχε η πορεία. Για τις εντυπωσιακές νίκες επί ομάδων που επιζητούσαν κάτι αντίστοιχο. Και για την πρόοδο που έδειξε στην εφετινή διοργάνωση ο Παναθηναϊκός.
Ωστόσο, ψάχνοντας «μέσα από τους αριθμούς» και αναλύοντας κάθε στοιχείο της Ευρωλίγκας, διαπιστώνεις «τα πώς και τα γιατί» των αποτελεσμάτων. Πολλά μπορείς να πεις, να εκφράσεις απορίες ή ενστάσεις, ένα όμως δεν γίνεται να αμφισβητήσεις: τον χρόνο συμμετοχής των πρωταγωνιστών!
Και ο Παναθηναϊκός, πρόσφερε απλόχερα μπόλικο χρόνο σε συγκεκριμένους παίκτες του, πολύ απλά γιατί ο Αταμάν ήθελε να κλείσει το rotation, εμπιστεύτηκε όπως συνηθίζει τους αστέρες του, άφησε στην απ’ έξω αρκετούς και πολύ απλά, μετά δικαιώθηκε για την επιλογή του. Τι σημαίνει αυτό;
Ο Λεσόρ της πρώτης πεντάδας είχε 30’. Ο Ναν, επίσης έπαιξε πολύ, με 27’ συμμετοχής κατά μέσο όρο. Να δούμε και τους άλλους της …ομάδας αυτής; Ο Καμπάτσο είχε 25’, ο Χέιζ –Ντέιβις 32’ και ο Τζέιμς 32’.
Με απλά λόγια, όταν πατάς πολύ το παρκέ, έχεις περισσότερες φορές τη μπάλα στην κατοχή σου, είσαι επιδραστικός και φαίνεται, αν παίζεις καλά αυξάνεις τα ποσοστά σου και γεμίζεις τις στατιστικές κατηγορίες σου. ‘Η μήπως όχι; Βλέποντας τη δεύτερη πεντάδα, έχουμε τον Σλούκα με 27’ συμμετοχής, τον Ταβάρες (22’), τον Μπράουν (29’), τον Μπάλντουιν (27’) και τον Χεζόνια (22’).
Ας μην ειπωθεί πως η συγκεκριμένη προσέγγιση είναι …νόμος. Αλίμονο. Ωστόσο, αποτελεί ένα στοιχείο που δεν γίνεται να το προσπεράσεις, κυρίως ρίχνοντας και μια ματιά στο τι έκανε ο Ολυμπιακός που δεν έβαλε παίκτη του στις δύο πρώτες πεντάδες. Μόνο ο Γουόκαπ αγωνίστηκε πολύ (27’ μ.ο.) και μετά οι Παπανικολάου και Πίτερς (από 25’). Ολοι οι άλλοι, κάτω από 23 λεπτά! Γιατί πολύ απλά στο Λιμάνι πόνταραν στη συνολική προσπάθεια και όχι στους παίκτες- αστέρες. Τη δύναμη της ομάδας εμπιστεύονται. Να δούμε στο φινάλε πια επιλογή θα πάει πιο μακριά!
Στις 17 Ιανουαρίου, το stage του Black Temple υποδέχεται μια σειρά από ελληνικές μπάντες, που θα ερμηνεύσουν μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του David Bowie - ενώ τα decks θα αναλάβει ο Δημήτρης Παπασπυρόπουλος.
Η παράσταση Ήμερη – Η Ανατομία μιας Πτώσης, εμπνευσμένη από το έργο, τη ζωή και τη φιλοσοφία του κορυφαίου Ρώσου συγγραφέα, επιχειρεί μια σύγχρονη, εσωτερική ανάγνωση πάνω στην έννοια της πτώσης — σωματικής, ηθικής και υπαρξιακής.
Ο καθηλωτικός μονόλογος του Ανδρέα Φλουράκη «ΤΑΠ ΑΟΥΤ» ανεβαίνει στο ανανεωμένο Μικρό Γκλόρια. Το κείμενο ζωντανεύει στη σκηνή με τον Τάσο Κορκό στην ερμηνεία, ενώ τη σκηνοθετική επιμέλεια υπογράφει ο Θανάσης Ισιδώρου.
Ο Κέβιν Πάντερ έδωσε συνέντευξη στο «Mozzartsport» και μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην Ελλάδα, την αμφισβήτηση που δέχθηκε, αλλά και την πορεία που τον οδήγησε στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Η ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Τσέλσι από τον Λίαμ Ροσένιορ έχει φέρει τους «μπλε» σε θέση φαβορί για την απόκτηση του Κωνσταντίνου Καρέτσα, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα στην Αγγλία.
Οι παίκτες ζητούν μεγαλύτερο μερίδιο από τα έσοδα των Major, ενώ η Ρώμη επιχειρεί να σπάσει το μονοπώλιο των τεσσάρων Slam. Το σύστημα πιέζεται όσο ποτέ – αγωνιστικά, οικονομικά και πολιτικά.
Επτά τίτλοι, ιστορικό συμβόλαιο με τη Ferrari, εκατομμύρια από χορηγίες και επενδύσεις: ο Βρετανός δεν είναι μόνο θρύλος της F1, αλλά ένας σύγχρονος επιχειρηματικός κολοσσός.