Ο Μίμης Φωτόπουλος και ο Ντίνος Ηλιόπουλος, πέραν ότι ήταν πολύ καλοί συνεργάτες διατηρούσαν πολύ ζεστή φιλία. Τη θεατρική σεζόν 1962 – 1963 ανέβαζαν στο θέατρο Βεάκη, το έργο του Δημήτρη Ψαθά «Μικροί Φαρισαίοι».
Πρωταγωνιστές εκτός των δύο, ο Λαυρέντης Διανέλλος, ο Χρήστος και η Νίτσα Τσαγανέα και η Πόπη Λάζου. Τον Φλεβάρη του 1963 διοργάνωσαν ένα μεγάλο πάρτι μασκέ προσκαλώντας πολλούς επώνυμους φίλους του.
Ο Ηλιόπουλος ως στρατιωτικός και ο Φωτόπουλος ως Εμίρης υποδέχθηκαν τους λαμπερούς προσκεκλημένους τους, ανάμεσα τους η Τζένη Καρέζη, η Μαίρη Χρονοπούλου, ο Νίκος Ρίζος, η Άννα Φόνσου, η Μπεάτα Ασημακοπούλου και πολλοί ακόμη.
Ένα πάρτι που άφησε εποχή αφού οι καλλιτέχνες διασκέδασαν μέχρι πρωίας
Πριν λίγα χρόνια, ο δημοσιογράφος και συλλέκτης, Άρης Λουπάσης, δημοσίευσε μια σπάνια φωτογραφία στον προσωπικό λογαριασμό του στο Instagram από το θρυλικό πάρτι, τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου.
Στην φωτογραφία, ο Μίμης Φωτόπουλος (χωρίς την στολή) χορεύει με την πανέμορφη Τζένη Καρέζη με την οποία θα συνεργαστεί στον σινεμά για πρώτη φορά το 1955 στην πρώτη κιν/φική της εμφάνιση στο θρυλικό «Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο».
Τα πάρτι της εποχής
Τα αποκριάτικα γλέντια των δεκαετίων ’50 και ’60 χαρακτηρίζονταν από τη λάμψη και την συμμετοχή μεγάλων ονομάτων της καλλιτεχνικής, κοινωνικής και κοσμικής ζωής, όπου συνήθως σε αίθουσες μεγάλων ξενοδοχείων αφήνουν εποχή με τις εμφανίσεις τους που αποτελούν πολλές φορές πραγματικά κομψοτέχνηματα.
Από τα γνωστότερα μασκέ πάρτι είναι εκείνα του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρεταννία» με τους καλεσμένους να είναι όλοι ντυμένοι Ντόμινο καθώς και των «King George» και «Auberge» στην Βαρυμπόμπη και με την κορύφωση του Αθηναϊκού καρναβαλιού να γίνεται στα γραφικά σοκάκια της Πλάκας.
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας