Καλεσμένος στο «Ενώπιος Ενωπίω» ήταν το βράδυ της Πέμπτης (25/11) ο Γιάννης Βογιατζής.
Ο αγαπημένος ερμηνευτής μίλησε για όλους και για όλα, αποκάλυψε τη διαδρομή του στη μουσική και τον κινηματογράφο και έκανε ειδική μνεία στη σχέση του με τον Τόλη Βοσκόπουλο.
«Δούλευα από τα 12»
«Με τη σύζυγό μου είμαστε 51 χρόνια μαζί, έχουμε κάνει δύο γάμους. Με στρίμωξε», είπε και αναφέρθηκε στα δύσκολα παιδικά του χρόνια.
«Δούλευα από 12 ετών και πήγαινα με τα πόδια στη Νέα Σμύρνη από το Παγκράτι. Το 52′ ξεκίνησα να τραγουδάω, ενώ το πρωί δούλευα στην εταιρεία λιπασμάτων».
«Εγώ ήμουν έτοιμος να μπω στη σχολή Ευελπίδων. Ο πρωτότοκος έπρεπε να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα. Πήγα εθελοντής στην αεροπορία, ενώ δούλευα κιόλας. Είχαμε κάνει ένα συγκρότημα στο Παγκράτι και τραγουδάγαμε. Δεν πήγε το μυαλό μου ότι θα γίνω επαγγελματίας τραγουδιστής», παραδέχτηκε.
«Αγαπούσα πολύ τον Τόλη»
Για τον άλλοτε κολλητό του φίλο, Τόλη Βοσκόπουλο, σημείωσε: «Με τον Τόλη ήμουν από το πρωί μέχρι το βράδυ μαζί. Γράφαμε τραγούδια, λέγαμε τα δικά μας. Κάποια στιγμή, όταν χώρισε με την Στέλλα Στρατηγού και έκανε δεσμό με τη συγχωρεμένη την Ζωίτσα, δεν ξέρω τι συνέβη και δεν έχω καταλάβει ακόμα το γιατί.
Δηλαδή έφυγε από την ζωή και λυπηθήκαμε πάρα πολύ έτσι όπως έφυγε. Είχαμε χρόνια να μιλήσουμε. Μόνο μια φορά είχαμε μιλήσει, όταν πια ήταν με την Γκερέκου, στου Ψυρρή συναντηθήκαμε και είπαμε μια καλησπέρα πολύ τυπικά».
«Ήθελα κάποια στιγμή, του το έλεγα, να μου εξηγήσει για ποιο λόγο… Σε τι έφταιξα… Για να το παραδεχθώ. Από το μυαλό μου περνάει ότι μπορεί να φοβόντουσαν μήπως του βάλω λόγια επειδή ήμασταν πολύ κολλητοί αλλά δεν το έχω καταλάβει ακόμα αυτό. Ποτέ μου δεν το έχω καταλάβει. Τον αγαπούσα όμως πάρα πολύ τον Τόλη» κατέληξε.
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας