Για τους περισσότερους ανθρώπους, η πανδημία του κοροναϊού σήμαινε λιγότερες ταξιδιωτικές επιλογές. Όχι όμως και για τις βαθύπλουτες οικογένειες που χρησιμοποιούν τα χρήματά τους για να περνούν τα σύνορα που σε άλλη περίπτωση θα ήταν κλειστά για εκείνους.

Αυτός είναι ο ελίτ κόσμος των μεταναστευτικών επενδύσεων, όπου οι αιτήσεις διαβατηρίου δεν βασίζονται στην εθνικότητα ή την υπηκοότητα, αλλά τον πλούτο και την επιθυμία να μετακινούνται σε όλο τον πλανήτη.

Το αποκαλούμενο πρόγραμμα «πολίτης μέσω επενδύσεων» ή πιο απλά CIP (citizen-by-investment), εμφανίζει τεράστια ανάπτυξη, όπως ακριβώς και η υπηκοότητα μέσω επενδυτικών συμφωνιών, γνωστή επίσης ως «golden visa».

Είναι ένας τρόπος για τους υπερ-πλούσιους του πλανήτη όχι μόνο να ενισχύσουν το χαρτοφυλάκιό τους μετακομίζοντας σε μια χώρα, αλλά να απολαύσουν επίσης τα προνόμια της υπηκοότητας, μεταξύ άλλων καινούργιο διαβατήριο.

Τα τελευταία πέντε με δέκα χρόνια, τα βασικά κίνητρα των συμμετεχόντων του CIP -που συνήθως έχουν περιουσία από 2 μέχρι και άνω των 50 εκατ. δολαρίων- είναι η ελευθερία κινήσεων, φορολογικές ελαφρύνσεις αλλά και διαφορετικός τρόπος ζωής, όπως καλύτερη εκπαίδευση ή πολιτικές ελευθερίες.

Όμως με τον Covid-19 να μεταμορφώνει δραματικά το 2020, ορισμένες ελίτ οικογένειες εξετάζουν επίσης την υγειονομική περίθαλψη, τις αντιδράσεις στην πανδημία και τους πιθανούς ασφαλείς προορισμούς για να διασφαλίσουν ότι έχουν ένα εφεδρικό σχέδιο για το μέλλον.

Plan B

«Ο κόσμος θέλει την ασφαλιστική κάλυψη μιας εναλλακτικής υπηκοότητας, που του παρέχει ένα »Plan B»», σχολίασε ο Dominic Volek της Henley & Partners.

«Επίσης ανησυχούν για την υγειονομική περίθαλψη και την προετοιμασία απέναντι στον κοροναϊό, επειδή φυσικά, αυτή ίσως να μην είναι η μοναδική πανδημία στη ζωή μας. Οι πλούσιοι δεν κάνουν σχέδια για τα επόμενα πέντε με 10 χρόνια- σχεδιάζουν για τα επόμενα 100 προκαταβολικά, σε επίπεδο πλούτου και καλής ζωής».

«Οι πλούσιοι άνθρωποι δεν σχεδιάζουν για τα επόμενα 5 ή 10 χρόνια – προγραμματίζουν περισσότερα από 100 χρόνια εκ των προτέρων, όσον αφορά τον πλούτο και την ευημερία τους».

Το παντοδύναμο Μαυροβούνιο και η Κύπρος

Όταν πρόκειται για συγκεκριμένα προγράμματα υπηκοότητας, το Μαυροβούνιο και η Κύπρος είναι τα πιο δημοφιλή, με τις νέες αιτήσεις να έχουν αυξηθεί κατά 142% και 75% αντίστοιχα, στο πρώτο τέταρτο του 2020, ενώ η Μάλτα διατηρεί ένα σταθερό και συνεχές ενδιαφέρον.

«Πολλοί πλούσιοι ενδιαφέρονται για την Κύπρο και την Μάλτα, επειδή δίνει στον αιτούντα και την οικογένειά του απεριόριστη πρόσβαση και ελευθερία στην Ευρωπαϊκή Ένωση», εξηγεί ο Volek. «Δεν έχουν μόνο μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων αλλά επίσης καλύτερη εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη (συγκριτικά με την πατρίδα τους)».

Παρόμοια προγράμματα σε Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία εμφανίζουν επίσης υψηλή ζήτηση, αλλά για άλλο λόγο: τον τρόπο διαχείρισης κρίσεων.

«Η Νέα Ζηλανδία έχει αντεπεξέλθει καλά στο πώς αντιμετώπισε τον κοροναϊό, συγκριτικά με άλλους συνήθως πιο αγαπημένους προορισμούς όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ. Οπότε διαπιστώσαμε αυξανόμενη ζήτηση σε αιτήματα για βίζα εκεί. Σε αυτό ενδεχομένως συνέβαλαν επίσης άρθρα από τύπους της Σίλικον Βάλεϊ, που είχαν συμμετάσχει σε τέτοια προγράμματα προ πανδημίας», λέει ο Volek.

Επένδυση 6,5 εκατομμυρίων δολαρίων

Μόνο οι πάρα πολύ πλούσιες οικογένειες μπορούν να συμμετέχουν σε τέτοια προγράμματα: εκείνο της Αυστραλίας κοστίζει 1-3.5 εκατομμύρια, ενώ οι επενδυτές στη Νέα Ζηλανδία θα δώσουν από 1.9-6.5 εκατομμύρια δολάρια.

Την ίδια στιγμή έχει αρχίσει να αλλάζει και το πελατολόγιο: Αμερικανοί, Ινδοί, Νιγηριανοί και Λιβανέζοι αιτούντες έχουν παρουσιάσει την μεγαλύτερη αύξηση τους τελευταίους εννέα μήνες. Ειδικά οι Αμερικανοί, έχουν αυξήθηκαν κατά 700% στο πρώτο τέταρτο του 2020, και συγκαταλέγονται σε ένα ευρύτερο ρεύμα επενδυτών από την Κίνα και τη Μέση Ανατολή.

Covid-free καταφύγια

Κάποιοι ζάπλουτοι ταξιδιώτες απλώς αναζητούν ένα ασφαλές, απομακρυσμένο μέρος όπου μπορούν να καταφύγουν με την οικογένειά τους σε περίπτωση δεύτερου κύματος της πανδημίας. Ακόμη και αν δεν έχουν άμεση πρόσβαση, θέλουν να είναι προετοιμασμένοι.

«Το θέμα προς το παρόν είναι πως μικρότερες χώρες μπορούν να αντιμετωπίσουν και να διαχειριστούν την πανδημία πιο εύκολα», σχολιάζει ο Nuri Katz της  Apex Capital Partners.

«Στις ΗΠΑ είναι εντελώς εκτός ελέγχου. Αλλά μικρότερες χώρες δεν έχουν πληγεί τόσο έντονα. Οπότε υπάρχει τεράστια ζήτηση γι’ αυτές σε επίπεδο υγείας και lifestyle. Αν έχεις περιουσία ύψους από περίπου ένα μέχρι 5-10 εκατ. δολάρια, η Καραϊβική είναι τέλεια επιλογή. Αν κάνεις δωρεά 100.000 δολαρίων στην κυβέρνηση της Μπαρμπούντα, συν φόρους, η τετραμελής οικογένειά σου μπορεί να πάρει δεύτερο διαβατήριο σε περίπου τέσσερις με έξι μήνες».

Γράψτε το σχόλιό σας