Ο Επιθεωρητής, η παράσταση του Γιώργου Παπαγεωργίου βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Ν. Γκόγκολ, μετά την περσινή της επιτυχία, έρχεται στο Tempus Verum-Εν Αθήναις.

Η διασκευή του κλασικού έργου του Ν. Γκόγκολ επικεντρώνεται όχι μόνο στην κοινωνικοπολιτική σάτιρα που προσφέρει το έργο του συγγραφέα, αλλά στον «έρωτα» με το όνειρο, την ψευδαίσθηση, την «προσυμφωνημένη» ήττα.

Μετά τον Αρίστο, ο Γιώργος Παπαγεωργίου μαζί με 5 ηθοποιούς και έναν μουσικό επί σκηνής, κρατώντας ως άξονα την γνωστή ιστορία του Ρώσου απατεώνα Χλεστιακόβ και την έλευσή του στη μικρή επαρχιακή πόλη της Ρωσίας, δημιουργούν έναν φαντασιακό κόσμο.

Χρησιμοποιώντας υλικά από το χώρο των ταχυδακτυλουργικών εφέ και των αφηγήσεων μέσα από τα καμαρίνια ενός θιάσου, η κλασική κωμωδία του Γκόγκολ, που έχει χαρακτηριστεί ως αριστούργημα, θα ανιχνεύσει τα όρια της αλήθειας και της ψευδαίσθησης. Τα πρόσωπα της ρωσικής επαρχίας του 1830 θα συναντηθούν με τους ηθοποιούς της παράστασης με την ανοιχτή συνομιλία της παράστασης σε σχέση με την βαθιά κριτική που ασκεί το ίδιο το έργο στους μηχανισμούς της απάτης.

O Θανάσης Ζερίτης, ο οποίος πρωταγωνιστεί στην παράσταση μαζί με την Μαρία Διακοπαναγιώτου, τον Πάνο Παπαδόπουλου, τη Μαρία Πετεβή και τον Αλέξανδρο Χρυσανθόπουλο, μιλάει στο in.gr για το έργο του Γκόγκολ.

Τι πραγματεύεται το έργο;

Μερικά από τα βασικά  θέματα του έργου του Γκόγκολ είναι η μικροαστική ηθική της τοπικής κοινωνίας (η δουλίτσα Μου, η θεσούλα Μου, το σπιτάκι Μου), η διαφθορά στα δημόσια αξιώματα, το ψέμα και η υποκρισία ως αναγκαία εργαλεία για να κατασκευάσεις τη δημόσια εικόνα σου.

Ποιους προβληματισμούς θίγει;

Πώς μπορείς να διατηρήσεις την ακεραιότητά σου σε μια διεφθαρμένη κοινωνία; Μέχρι πού μπορείς να φτάσεις για να ανέλθεις;  Πόσο μπορεί να σε αλλάξει η εξουσία; Ισχύει το γνωστό ότι ο χαρακτήρας των ανθρώπων αποκαλύπτεται όταν αποκτούν δύναμη;

Ποιο είναι το προφίλ των ηρώων; Ποιος είναι ο ρόλος σας;

Οι χαρακτήρες του Γκόγκολ  αντιστοιχούν σε Τύπους ανθρώπων που συναντάμε στη Κωμωδία και εκδηλώνονται με ευφάνταστο και ακραίο τρόπο. Στη δική μας παράσταση υπάρχουν: Ο απατεώνας, καιροσκόπος Επιθεωρήτης που εκμεταλλεύεται την αφέλεια των υπολοίπων, ο εύστροφος και πνευματώδης υπηρέτης του, ο δειλός και μικροπρεπής Έπαρχος που υποδύομαι, η φαντασμένη και καταπιεσμένη γυναίκα του Επάρχου, η αιθεροβάμων και ακόμη «αθώα» νεαρή κόρη τους.

Τι σας συγκινεί στο κείμενο;

Η οξεία κριτική που ασκεί ο Γκόγκολ στη πολιτική διαφθορά και τα καυστικά σχόλια για τη μικροψυχία των ανθρώπων, όταν αναλαμβάνουν αξιώματα.

Τι αναφορές έχει στο σήμερα;

Δεν έχει αλλάξει και κάτι από τότε. Τα θέματα που διαπραγματεύεται ο Γκόγκολ είναι διαχρονικά και ο τρόπος που τα καταγράφει είναι εξαιρετικά σύγχρονος.Οι άνθρωποι συνεχίζουν να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο όταν τους δίνεται εξουσία. Και η διαφθορά καλά κρατεί.

Ποιο είναι το μήνυμα που θέλετε να έχει πάρει ο θεατής όταν δει την παράσταση;

Στόχος μας είναι ο θεατής να προσλάβει τα θέματα ως ερωτήματα και να μπορέσει να τα θέσει στον εαυτό του. Κέρδος για μας είναι ο προβληματισμός και όχι το κλείδωμα στην απάντηση.

Ποια είναι η αγαπημένη σας σκηνή;

Είναι η σκηνή στην οποία ο Έπαρχος και οικογένεια του κάνουν το τραπέζι στον Επιθεωρητή, προκειμένου να κερδίσουν την εύνοιά του. Οι διάλογοι είναι  πυκνοί, χιουμοριστικοί και απόλυτα εκθετικοί για τα θέματα του έργου. Τα κραυγαλέα ψέματα του Επιθεωρήτη είναι απολαυστικά και όλοι γινόμαστε συνεργοί μιας πραγματικότητας που στηρίζεται στην αυταπάτη, για δικούς του λόγους ο καθένας.

 

Γράψτε το σχόλιο σας