N’ αγιάσει το χέρι του Μάνου Μίχαλου που έγραψε χθες στο Facebook ότι «έτσι όπως πάει η φάση, για να συμμετάσχεις στην Basket League, θα χρειάζεσαι καλούς λογιστές και όχι καλούς παίκτες»!

Συμφωνώ, επαυξάνω, υπερθεματίζω και δεν συμμαζεύεται…

Αυτά που συμβαίνουν εδώ και καιρό στο δόλιο το πρωτάθλημα του μπάσκετ δεν έχουν προηγούμενο: είναι όντως αδιανόητα, ξεπερνούν την πιο διεστραμμένη φαντασία και εξευτελίζουν πατόκορφα το άθλημα που καμωνόμαστε πως είναι τάχα το εθνικό μας και το ‘χουμε κορώνα στο κεφάλι μας!

Κολοκύθια τούμπανα, που λέει και ο Μάκης Γιατράς…

Φωνάζουμε για την Ευρωλίγκα που δεν λογαριάζει τα αγωνιστικά κριτήρια, αγνοεί τα εθνικά πρωταθλήματα και δημιουργεί μια κλειστή διοργάνωση, αλλά κι ελόγου μας τι κάνουμε; Από τη στιγμή που οι συμμετοχές δεν κρίνονται πλέον από τα αποτελέσματα, τη βαθμολογία και τους κανονισμούς της προκήρυξης, αλλά από τα πάρε-δώσε με τους ΑΦΜ, τις συγχωνεύσεις και τις κάθε λογής συναλλαγές, καταργούμε από μόνοι μας κάθε έννοια (εάν όχι της έννομης τάξης, τουλάχιστον) της κανονικότητας των πραγμάτων.

Το ντόμινο το οποίο προκάλεσε η υπόθεση του Ολυμπιακού υπήρξε μονάχα η αφορμή, διότι από τη στιγμή που άνοιξε η Κερκόπορτα, το μπάχαλο ξεπέρασε τα όρια του συναγερμού και κάθε ανοχής.

Το Λαύριο, η Κύμη, ο Χολαργός, ο Κολοσσός Ρόδου και ο Ερμής Αγιάς μπήκαν αίφνης σε ένα πρωτοφανές, μοναδικό και αχαρτογράφητο τριπάκι. Το σκηνικό αλλάζει κάθε μέρα, με την ΕΟΚ και τον ΕΣΑΚΕ να αδυνατούν να ελέγξουν την κατάσταση και το ελληνικό μπάσκετ να χάνει τον μπούσουλά του και στην κυριολεξία τα αυγά και τα καλάθια του.

Ενας Θεός ξέρει πώς θα μας ξημερώσει η επόμενη μέρα, διότι με τέτοιο διασυρμό που υφίσταται το πρωτάθλημα ποιος νουνεχής επιχειρηματίας και ποια εταιρεία θα θελήσουν να επενδύσουν ως ιδιοκτήτες ή ως χορηγοί ή απλώς ως διαφημιζόμενοι;

Την ίδια στιγμή οι εθνικές ομάδες εφήβων και νέων αποτυγχάνουν οικτρά και είναι φανερό πως δεν πάμε καλά ούτε μέσα, αλλά ούτε κι έξω!

Γράψτε το σχόλιο σας