Η γλυκιά ηθοποιός έγινε γνωστή κυρίως μέσα από δραματικές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου παίζοντας στο πλευρό μεγάλων ηθοποιών και λαμβάνοντας μέρος σε περισσότερες από 20 ταινίες. Ωστόσο η ζωή της επιφύλασσε ένα προσωπικό δράμα όταν έχασε τον άντρα της από καρκίνο ενώ λιγα χρόνια αργότερα η ίδια νόσησε από ένα σπάνιο μικρόβιο του εγκεφάλου και τελικά απεβίωσε

Γεννήθηκε το 1941 στην Αιδηψό αλλά μεγάλωσε στην Αθήνα, στο ξενοδοχείο «Απόλλων» που ανήκε στην οικογένεια της.

Από μικρή ήθελε να γίνει ηθοποιός και έτσι αποφασίζει να σπουδάσει υποκριτική στο Εθνικό Θέατρο.

Σε ηλικία 19 ετών κάνει το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο και στη συνέχεια έλαβε μέρος σε πολλές ταινίες, κυρίως δράματα μαζί με το Νίκο Ξανθόπουλο.

Όμως αγαπούσε εξίσου και το θέατρο. Από το 1963 έως το 1966 παίζει στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε σημαντικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους όπως «Αρχοντοχωριάτης», «Νησί της Αφροδίτης», «Οθέλλος», «Τρισεύγενη», «Δωδέκατη Νύχτα», «Γλάρος», «Το παιχνίδι της τρέλας και της φρονιμάδας», «Επιθεωρητής». Έχει εμφανιστεί επίσης και στην «Ελληνική Σκηνή» της Αννας Συνοδινού στο «Ερωτικά παιχνίδια» και έχει συνεργαστεί με τους θιάσους της Κατερίνας Ανδρεάδη, του Νίκου Κούρκουλου, των Τζένης Καρέζη – Κώστα Καζάκου και άλλους.

Τον χειμώνα του 1966 συναντά τον ηθοποιό Θανάση Μυλωνα, μέλλοντα σύζυγό της, στο θέατρο Μπουρνέλη στο θίασο της Κατερίνας Ανδρεάδη στην στην κωμωδία των Μος Χάρτ – Τζ. Κάουφμαν «Δεν θα τα πάρεις μαζί σου». Το 1969 παντρεύονται στον Άγιο Γεώργιο Κυψέλης και τέσσερα χρόνια μετά θα αποκτήσουν μία κόρη, την Ελένη.

Μαζί θα δημιουργήσουν τον πρώτο δικό στους θίασο και εμφανίζονται στην Αθήνα στο θέατρο «Χατζηχρήστου», στη Θεσσαλονίκη και κάνουν περιοδείες σε όλη την Ελλάδα.

Το 1975 θα δημιουργήσουν νέο θίασο παρουσιάζοντας έργα τα θέατρα «Αλάμπρα» και «Ορβο» τα έργα: «Μαίρη Ρόζ» του Τζέιμς Μπάρυ, «Η Δωδεκάτη νύχτα του κου Σαίξπηρ» σε διασκευή Γιώργου Σκούρτη, «Οι εχθροί» του Γκόρκυ, «Ανθρώπινες σχέσεις» του Αντριου Ντέιβις. Μεγάλη επιτυχία σημείωσε το έργο «Μικροαστοί» του Γκόρκι που επαναλήφθηκαν και την περίοδο 1978 – ’79.

 

Το 1987 ο Θανάσης Μυλωνάς θα χτυπηθεί από τον καρκίνο και η ίδια για δυο χρόνια αποσύρεται από το θέατρο προκειμένου να συμπαρασταθεί στη μάχη που έδινε ο σύζυγός της. Δυστυχώς δεν τα κατάφερε και σε ηλικία 51 ετών θα φύγει από τη ζωή, αφήνοντας πίσω την Κατερίνα και την κόρη τους Ελένη.

Μετά τον θάνατο του άντρα της η Κατερίνα Βασιλάκου θα ανεβάσει αρκετά έργα, με δικούς της θιάσους.

Το 2001 καταφέρνει να αποκτήσει το δικό της θέατρο που για την ίδια ήταν όνειρο ζωής.

Μετέτρεψε μια παλιά ξυλαποθήκη σε θέατρο με δύο αίθουσες των 350 και των 150 θέσεων.

Πρόκειται για το «Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου» που βρίσκεται στον Κεραμεικό, στην οδό Προφήτου Δανιήλ και Πλαταιών.

Ωστόσο δεν κατάφερε να το χαρεί γιατί νόσησε αιφνιδίως από ένα θανατηφόρο μικρόβιο που προσέβαλε τον εγκέφαλο της και έτσι απεβίωσε, έχοντας προλάβει να παίξει για 2 μόνο μήνες στο θέατρό της.