Ινδία: Παιδιά σε άθλιες συνθήκες μαζεύουν σκουπίδια

Περιπλανήθηκε σε σκοτεινές γωνίες. Στα αυτιά του ήχησε μια διαφορετική αλήθεια και μπροστά από τα μάτια του πέρασαν εικόνες που δεν μπορούσε ποτέ να φανταστεί ότι θα συναντούσε. Ο εικαστικός Αλέξανδρος Γεωργίου αποφάσισε να μιλήσει για μια εμπειρία που δεν χάνεται εύκολα στον χρόνο. Για δυο χρόνια βρισκόταν στην Ινδία προσπαθώντας να κινηθεί σε αχαρτογράφητα νερά, γνωρίζοντας το φως και το σκοτάδι του τόπου.

Συγκέντρωσε υλικό, φωτογραφίες, χειροποίητες κάρτες, κοσμήματα, βιβλία, κατέγραψε τις σκέψεις και τις περιπέτειες του σε ένα ημερολόγιο για να μην αφήσει στη λήθη εμπειρίες που δύσκολα αποκτιούνται. Δημιούργησε την έκθεση με τίτλο «μεταΘεοί» που φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη Ισλαμικής Τέχνης και στην οποία παρουσιάζεται το έργο από τα δύο τελευταία προσκηνυματικά ταξίδια του στην Ινδία.

«Το Δελχί είναι σαν όλη η πόλη να είναι ένα μυθολογικό τέρας και τα πλακάκια του πεζοδρομίου λέπια που σκεπάζουν το δέρμα της πόλης», γράφει στο ημερολόγιό του ο Αλέξανδρος Γεωργίου και με μελανά χρώματα περιγράφει μια αποκρουστική πραγματικότητα:

«Κοιτάζοντας αδύναμους οικονομικά ανθρώπους, όπως οι οδηγοί των ρίκσο ποδηλάτων, αναρωτιέμαι αν τελικά αυτοί είναι ευλογημένοι και οι εύποροι Ινδοί είναι καταραμένοι. Όλοι οι Ινδοί φίλοι μου απλά δέχονται πώς είναι τα πράγματα κι ούτε που τους περνά από το μυαλό μήπως κάτι πρέπει να αλλάξει… Το αληθινά στενάχωρο είναι ότι οι οδηγοί των ρίκσο, εξαιτίας της υπερβολικής κούρασης της εργασίας τους συνήθως καταλήγουν στα ναρκωτικά και το αλκοόλ ώστε να χαλαρώνουν το σώμα τους. Όταν τους βλέπω να κοιμούνται σε παράξενες στάσεις πάνω στις σέλες των ρίκσο τους πιστεύω ότι είναι άγγελοι που έχουν γεννηθεί στη γη ως σκλάβοι. Είναι καλύτερο από το να πιστεύω ότι απλά τους βασανίζουν με μίσος κι απόλαυση».

Θυμάται τοξικομανείς στην πλατεία Κόνοτ να συγκεντρώνονται σε σκοτεινές γωνιές και να «προστατεύονται» από τις σκιές τους. Λίγα μέτρα μακριά, όμως, το σκηνικό ήταν εντελώς διαφορετικό: οικογένειες κατέβαιναν από ακριβά αυτοκίνητα για να γευματίσουν σε εστιατόρια. Ο σουρεαλισμός κυριαρχεί στη συγκεκριμένη εικόνα. Από τη μια μεριά άνθρωποι που αναγκάζονται να μισούν τη ζωή και από την άλλη εκείνοι που έχουν ξεφύγει από τον «τυφώνα» της ανέχειας.

«Φρικτή αδικία μοιάζει να κυβερνά τις ζωές μας. Βλέπεις μικρά χαμογελαστά παιδιά σε άθλιες συνθήκες να μαζεύουν σκουπίδια βυθισμένα σε βουνά ακαθαρσιών», είναι, μεταξύ άλλων, σημειώσεις που ενυπάρχουν στο ημερολόγιο του κ. Γεωργίου, ο οποίος μιλά για τον τρόπο που οι ανέσεις της Δύσης μουδιάζουν τις αισθήσεις.

«Απ’ τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσεις ότι η ζωή στην Ινδία είναι βασισμένη σε εξευτελιστική σκλαβιά και όταν καταφέρεις να το αποδεχτείς αυτό χωρίς να σου προκαλεί κατάθλιψη, τότε μπορείς να ξεκινήσεις το προσκύνημα στις τέσσερις άκρες τις Ινδίας, στους ναούς που αντιπροσωπεύουν τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, να κοιτάξεις τα αγάλματα των Θεών και να σε κοιτάξουν κι αυτά», αναφέρεται μέσα στο ημερολόγιο του καλλιτέχνη, ο οποίος καλεί τον θεατή να παρατηρήσει το παραπεταμένο, το εφήμερο, το μοναχικό – μικρές στιγμιαίες λεπτομέρειες ανάμεσα στην καθημερινότητα και τη ζωή.

Ο τίτλος της έκθεσης «μεταΘεοί» επιλέχτηκε γιατί οι Θεοί που ο Αλέξανδρος Γεωργίου επισκέφθηκε και προσκύνησε στην Ινδία «παραμένουν σύγχρονοι. Κινούνται στο τώρα και ταυτόχρονα στέκονται αιώνιοι».

Ελισάβετ Σταμοπούλου

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ