Διασκεδαστική, με δόσεις υπερβολής και μορφή φαρσοκωμωδίας είναι η «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία του Τσέζαρις Γκραουζίνις. Η παράσταση ανεβαίνει την Παρασκευή στο Βεάκειο Θέατρο και ολοκληρώνει την περιοδεία της στις 15 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Αλέξης Μινωτής. Η υπόθεση της κωμωδίας, δεν παραποιήθηκε. Βασικά περιστατικά και ονόματα διατηρήθηκαν ατόφια, αλλά η σκηνοθεσία αλλοίωσε την ίδια […]
Διασκεδαστική, με δόσεις υπερβολής και μορφή φαρσοκωμωδίας είναι η «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία του Τσέζαρις Γκραουζίνις. Η παράσταση ανεβαίνει την Παρασκευή στο Βεάκειο Θέατρο και ολοκληρώνει την περιοδεία της στις 15 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Αλέξης Μινωτής.
Η υπόθεση της κωμωδίας, δεν παραποιήθηκε. Βασικά περιστατικά και ονόματα διατηρήθηκαν ατόφια, αλλά η σκηνοθεσία αλλοίωσε την ίδια τη Λυσιστράτη όπως και βασικά νοήματα που ήθελε να αναδείξει ο Αριστοφάνης. Ο Αριστοφάνης ξεχωρίζει για την προφητική, επίκαιρη και οξυδερκή ματιά του πάνω σε κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Ήταν ο πρώτος που μέσα από έργα του άσκησε φιλολογική κριτική, ενώ ανέδειξε τη δύναμη της γυναικείας φύσης σε μια κοινωνία που οι γυναίκες αντιμετωπίζονταν ως μέτοικοι. Στοιχεία που όμως παραμέρισε ως ένα βαθμό ο Τσέζαρις Γκραουζίνις.
Το σύγχρονο χρησιμοποιήθηκε με τρόπο δεν συμβαδίζει με το αριστοφανικό μεγαλείο, καθώς προέβαλε μια άνευρη Λυσιστράτη που επιδερμικά προσπαθούσε να πείσει τις υπόλοιπες γυναίκες για τη σημασία της εκεχειρίας.
Ωστόσο, η επισφράγιση της απόφασης για σεξουαλική αποχή με κρασί και ο καταλυτικός ρόλος της σπαρτιάτισσας Λαμπιτώς τονίζονται μέσα από την παράσταση, όπως και οι λογομαχίες μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Η θέση της γυναίκας είναι ένα στοιχείο που αποτυπώνει επιτυχημένα η παράσταση, καθώς τονίζεται η οφθαλμοφανής ανισότητα. Από την άλλη, όμως, ο σεξουαλικός αποκλεισμός αναπαρίσταται ανιαρά και με ελαφρώς χυδαίο τρόπο.
Η μουσική, οι χοροί και οι φωνές είναι ένα από τα δυνατά σημεία της παράστασης, σε αντίθεση με τα σκηνικά και τις ερμηνείες που παρουσιάζουν αδυναμίες.
Η Μαρία Καβογιάννη στο ρόλο της Λυσιστράτης δεν εκπέμπει τον απαραίτητο δυναμισμό. Διαθέτει, όμως, χιούμορ και σαρκασμό στα λεγόμενά της, και καταφέρνει να αγγίξει το κοινό όταν μιλά για τη σημασία της ενότητας εξαπολύοντας σύγχρονα «πυρά» ενάντια στους πολιτικούς.
Από την άλλη, η Καίτη Κωνσταντίνου βγάζει σπιρτάδα μέσα από το λόγο της, ενώ ο Αντώνης Λουδάρος είναι απολαυστικός με «πινελιές», όμως, υπερβολής σε ορισμένα σημεία.
Η παράσταση του Τσέζαρις Γκραουζίνις είναι μεν διασκεδαστική, στοιχείο που επιβεβαιώνουν τα γέλια του κοινού, όμως σε αρκετά σημεία η αριστοφανική οξυδερκής ματιά απουσιάζει.
Τη Δευτέρα 20 Ιουλίου ο σαξοφωνίστας και πολυοργανίστας Isaiah Collier έρχεται στο ΣΤΟΑ Culture για να παρουσιάσει το project του «Collier plays Coltrane»
Στην παράσταση πρωταγωνιστούν οι Μαρία Ναυπλιώτου, Δημήτρης Καταλειφός, Αναστάσης Ροϊλός και Σταύρος Σβήγκος, πλαισιωμένοι από έναν δυναμικό 17μελή Χορό.