Παραμυθία για να σπάτε κέφι

!function(d,s,id){var js,fjs=d.getElementsByTagName(s)[0];if(!d.getElementById(id)){js=d.createElement(s);js.id=id;js.src=”//platform.twitter.com/widgets.js”;fjs.parentNode.insertBefore(js,fjs);}}(document,”script”,”twitter-wjs”);

Για παιδιά από 7 ετών

Απόδοση: Δήμητρα Δότση
Σελίδες: 200

Ποιος είπε πως κάθε ιστορία πρέπει να έχει ένα μόνο τέλος; Στον Τζάνι Ροντάρι δεν άρεσαν ποτέ οι κανόνες που επιβάλλονται χωρίς να αιτιολογούνται. Και ο κανόνας πως κάθε ιστορία πρέπει να έχει ένα μόνο τέλος του φαινόταν πως έπρεπε να αμφισβητηθεί, για να αποδειχτεί αν είναι σωστός ή όχι.

Να λοιπόν το αποτέλεσμα: Παραμύθια για να σπάτε κέφι, ένα βιβλίο με είκοσι πρωτότυπες ιστορίες. Ο συγγραφέας προτείνει τρεις διαφορετικούς επιλόγους για κάθε ιστορία και προτρέπει τα παιδιά να επιλέξουν αυτόν που προτιμούν και να αιτιολογήσουν το «γιατί», ή ακόμη και να γράψουν ένα δικό τους τέλος!
Τα Παραμύθια για να σπάτε κέφι διασκεδάζουν, εδώ και πάνω από σαράντα χρόνια, μικρούς και μεγάλους, και, ταυτόχρονα, τους κάνουν να προβληματιστούν, να συζητήσουν, να δημιουργήσουν, να παίξουν.

Η Άννα Λάουρα Καντόνε με την ευρηματική εικονογράφησή της ενισχύει την εκπαιδευτική αξία κάθε ιστορίας.

Ο Τζάνι Ροντάρι γεννήθηκε στην επαρχία Νοβάρα το 1920. Αφού εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα ως δάσκαλος, ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία. Σχεδόν τυχαία ξεκίνησε να γράφει βιβλία για παιδιά. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν τιμηθεί με πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων και το Βραβείο Άντερσεν (1970), το οποίο θεωρείται το «Νόμπελ» της παιδική λογοτεχνίας. Ο Ροντάρι πέθανε στη Ρώμη το 1980.

Χάρη στον Τζάνι Ροντάρι η παιδική λογοτεχνία ξέφυγε από τα όρια της χαμηλής παραγωγής και, με τη γοητευτική της πολυπλοκότητα, βρήκε ξανά τη θέση της στην ιστορία της λογοτεχνίας και της παιδαγωγικής. Ωστόσο, η διαδρομή που ακολουθεί ο συγγραφέας δεν είναι μια απλή περιήγηση στα λογοτεχνικά μονοπάτια της ειρωνείας και του παράδοξου, ούτε περιορίζεται στην παιδαγωγική δραστηριότητα της πατρίδας του. Κοινός παρονομαστής στις ιστορίες του Ροντάρι είναι η διαχρονικότητα των θεμάτων του, το ανήσυχο πνεύμα των ηρώων του, ο ηθικός προβληματισμός και η θαρραλέα διαμαρτυρία. Με το χιούμορ του παραλόγου, το παιχνίδι των στερεοτύπων και τις ευφάνταστες αλλοιώσεις της γλώσσας, ο συγγραφέας μας καλεί να απελευθερωθούμε από τα καλούπια, τις προκαταλήψεις, τους συμβιβασμούς και να κοιτάξουμε μακριά. Σε μια ιστορική στιγμή κατά την οποία οι αξίες φαίνεται να έχουν χαθεί, τα βιβλία του Ροντάρι μας προσφέρουν κάτι ακόμη, πέρα από την επινοητική μυθοπλασία και τη χαρά της ανάγνωσης. Μας υποδεικνύουν τους δρόμους της υπομονής και της φιλίας. Αυτούς τους δρόμους που όλοι πρέπει να ακολουθήσουμε αν θέλουμε ακόμα να στοιχηματίσουμε στο μέλλον της νέας γενιάς.