Η έρευνα του ΔΝΤ για τις πρωτοβουλίες που εφαρμόστηκαν σε διαφορετικές χώρες για να διαχειριστούν το πρόβλημα των δανείων των νοικοκυριών καταλήγει στα ακόλουθα μαθήματα :

  • Τολμηρά προγράμματα αναδιάρθρωσης χρέους, όπως αυτά που εφαρμόστηκαν στις Η.Π.Α. στη δεκαετία του 1930 και στην Ισλανδία σήμερα, μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τον αριθμό των χρεοκοπιών και των κατασχέσεων και να μειώσουν ουσιαστικά το βάρος της δανειακής εξυπηρέτησης. Επιπλέον, τα προγράμματα αυτά απέτρεψαν τον αυτοτροφοδοτούμενο κύκλο της πτώσης των τιμών στα ακίνητα και την περαιτέρω πτώση στη συνολική ζήτηση.
  • Η διασφάλιση ενός ισχυρού τραπεζικού τομέα είναι κρίσιμη κατά τη διάρκεια της απομόχλευσης των δανείων των νοικοκυριών.
  • Οι υπάρχουσες θεσμικές δομές μπορούν να επηρεάσουν τις πολιτικές αποφάσεις , δηλαδή αν θα εφαρμοσθούν ή όχι διακριτές πολιτικές για την διαχείριση προβλημάτων που σχετίζονται με τα δάνεια των νοικοκυριών.
  • Ένα σημαντικό στοιχείο στο σχεδιασμό στοχευμένων πολιτικών είναι το αποτελεσματικό κίνητρο τόσο για τους δανειολήπτες όσο και για τους δανειστές, ώστε να συμμετέχουν στο όποιο πρόγραμμα.
  • Τα κυβερνητικά προγράμματα αναδιάρθρωσης χρέους των νοικοκυριών έχουν ξεκάθαρα νικητή και ηττημένο. Οι προστριβές που μπορεί να δημιουργηθούν από μια τέτοια αναδιανομή, μπορεί να είναι ένας λόγος που αυτού του είδους οι πολιτικές σπάνια έχουν υιοθετηθεί στο παρελθόν, με εξαίρεση τις περιπτώσεις που η σπουδαιότητα του προβλήματος είναι ουσιαστική και οι πολιτικές και κοινωνικές πιέσεις υπολογίσιμες.

Τέλος, η επιτυχία αυτών των προγραμμάτων έγκειται στον προσεκτικό σχεδιασμό. Τα περιοριστικά, υπερβολικά κριτήρια ή τα φτωχά σχεδιασμένα κίνητρα μπορεί να οδηγήσουν σε χαμηλότερα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Αντίθετα, ένα ευρύ πρόγραμμα μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις και να υποβαθμίσει έναν υγιή τραπεζικό τομέα.

in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: