Πού οφείλεται η οστεοπόρωση και πώς δημιουργείται;

Κύριος τρόπος να καταλάβουμε το μηχανισμό αυτό είναι να θυμηθούμε την φυσιολογική οστική ανακατασκευή, που γίνεται σε 4 φάσεις:

• την φάση ηρεμίας,
• την φάση οστικής απορρόφησης,
• την φάση οστικής παραγωγής
• και τέλος, πάλι μία νέα φάση ηρεμίας.

Σε όλο αυτό τον κύκλο το οστούν ανακατασκευάζεται διορθώνοντας τις μικροφθορές που έχουν συμβεί. Πρόσφατα έχουν γίνει σημαντικές πρόοδοι στην κατανόηση της φυσιολογίας των οστών, πράγμα που όπως θα δούμε μας έχει διευκολύνει στην ανάπτυξη νέων θεραπευτικών στρατηγικών.

Οι βιολογικές λειτουργίες του οστίτη ιστού εξαρτώνται από τη λειτουργία των επί μέρους στοιχειωδών μικρομονάδων του, που τις ονομάζουμε βασικές μικροκατασκευαστικές μονάδες του οστού (basic structural units, BSU). Η οστεοκλάστη είναι το υπεύθυνο για την οστική καταστροφή κύτταρο. Πρόκειται για γιγαντοκύτταρο με πολλούς πυρήνες (μέχρι 100) και πολλές ιδιαιτερότητες. Απαραίτητος μεσολαβητής για τη φυσιολογική επιστράτευση, διαφοροποίηση και ωρίμανση των οστεοκλαστών είναι ο υποδοχέας RANKL, ο οποίος προέρχεται από τους οστεοβλάστες. Ο RANKL προσδένεται στον ενεργοποιητή του υποδοχέα RANK που βρίσκεται στις προοστεοκλάστες. Στη διαδικασία ωρίμανσης συμμετέχουν πολλές ορμόνες και κυτοκίνες. Η οστεοπροτογερίνη (OPG) είναι ένας επιπλέον φυσικός υποδοχέας που παρεμποδίζει την ένωση RANK και RANKL και επομένως εμποδίζει την λειτουργία των οστεοκλαστών. Σήμερα μπορούμε να μιμηθούμε την δράση της οστεοπροτογερίνης με ουσίες όπως η δενουσαμάμπη, που αποτελεί ένα νέο φάρμακο για την θεραπεία της οστεοπόρωσης.

Μετά από την σχετικά εκτενή αναφορά στις γνώσεις που είναι τεκμηριωμένες σήμερα σχετικά με την παθογένεια της οστεοπόρωσης υπάρχει η δυνατότητα ανάπτυξης των νεώτερων θεραπευτικών στρατηγικών που επιτυγχάνουν σημαντική αύξηση της οστικής μάζας, μείωση των καταγμάτων και βελτιστοποίηση της ποιότητας του οστίτη οστού.