Νέους δρόμους στην θεραπεία της νόσου Πάρκινσον ανοίγουν τα βλαστοκύτταρα

Βρετανοί επιστήμονες κατάφεραν για πρώτη φορά να δημιουργήσουν εγκεφαλικά βλαστικά κύτταρα, χρησιμοποιώντας δείγμα δέρματος από νεαρό πάσχοντα από νόσο Πάρκινσον.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο Nature Communications, οι ερευνητές με επικεφαλής από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, χρησιμοποίησαν δείγματα δέρματος από έναν 30χρονο ασθενή που έπασχε από νόσο Πάρκινσον (μορφή που εξελίσσεται γρήγορα και μπορεί να διαγνωστεί σε νεαρή ηλικία) και δημιούργησαν εγκεφαλικά νευρικά κύτταρα.

Οι επιστήμονες επέλεξαν τον συγκεκριμένο ασθενή, διότι αυτή η έκφανση της νόσου συνεπάγεται την ύπαρξη διπλασίων γονιδίων που παράγουν την πρωτεΐνη α-συνουκλεΐνη. Αν και η μορφή αυτή της νόσου Πάρκινσον είναι σπάνια, η εμπλεκόμενη πρωτεΐνη σχετίζεται με όλους τους τύπους της ασθένειας.

Οι παρατηρήσεις αυτές μπορούν να βοηθήσουν την επιστήμη να δώσει απάντηση στο ερώτημα γιατί συγκεκριμένα εγκεφαλικά κύτταρα πεθαίνουν. Επίσης θα ανοίξει ο δρόμος για τη δοκιμή νέων φαρμάκων που ίσως μπορέσουν να επιβραδύνουν ή να αναστείλουν την πρόοδο της νόσου.

Οι επιστήμονες συνεργαζόμενοι με ειδικούς του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και λαμβάνοντας χρηματοδότηση 300.000 στερλινών από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό charity Parkinson’s UK, κατάφεραν να δημιουργήσουν τα εγκεφαλικά νευρικά κύτταρα που συνήθως επηρεάζονται από την ασθένεια, με στόχο να βρουν φάρμακα που θα εμποδίσουν τον θάνατο των σημαντικών αυτών νευρώνων, οι οποίοι αποδομούνται από τη νόσο Πάρκινσον.

Ο Δρ Τάιλο Κουναθ εξηγεί ότι «τα υπάρχοντα φάρμακα για τη νόσο Πάρκινσον ανακουφίζουν τα συμπτώματα της νόσου. Η μελέτη της ασθένειας σε εργαστηριακό περιβάλλον μιας δίνει την δυνατότητα να δοκιμάσουμε τα φάρμακα αυτά και να δούμε κατά πόσο είναι εφικτή η αναστροφή της νόσου. Η παρούσα μελέτη δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για να δούμε με άλλη ματιά την πάθηση και ταυτόχρονα σηματοδοτεί μια νέα εποχή στην έρευνα για φάρμακα που τροποποιούν τα νοσήματα».

Ο Δρ Μάικλ Ντεβιν συμπληρώνει ότι «η κατανόηση της ασθένειας και ειδικότερα του συγκεκριμένου τύπου θα καταστήσει ευκολότερο τον εντοπισμό των επιδράσεων των φαρμάκων στην πρόληψη της κυτταρικής απόπτωσης».