Πτώσεις και αλλοιώσεις στον αμφιβληστροειδή χιτώνα προβλέπουν τη νόσο Αλτσχάιμερ

Οι μελέτες παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια του επιστημονικού συνεδρίου της Διεθνούς Εταιρείας για τη Νόσο Αλτσχάιμερ, στο Παρίσι.

Οι εγκεφαλικές απεικονίσεις και οι εξετάσεις στον νωτιαίο μυελό χρησιμοποιούνται από τους επιστήμονες για τον εντοπισμό αλλαγών που σχετίζονται με τη νόσο Αλτσχάιμερ, αλλά είναι ακριβές και καθόλου πρακτικές για ευρεία χρήση, ενώ καμιά εξ αυτών δεν έχει εγκριθεί για ευρεία χρήση.
Αυτό κάνεις τους επιστήμονες ανά τον κόσμο να αναζητούν άλλες πρώιμες αλλαγές που να αποδεικνύουν την ύπαρξη της νόσου, πριν την εμφάνιση των συμπτωμάτων.

Η Σούζαν Σταρκ από το Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον στο Σεντ Λούις εξέτασε κατά πόσο οι συχνές πτώσεις μπορεί να είναι πρώιμη ένδειξη νόσου Αλτσχάιμερ. Η ομάδα της μελέτησε 125 άτομα που είχαν υποβληθεί σε εγκεφαλικές απεικονίσεις και έδωσαν και δείγματα εγκεφαλονωτιαίου υγρού. Κάθε συμμετέχων τηρούσε ημερολόγιο πτώσεων σε ορίζοντα 8μήνου.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα άτομα με προσυμπτωματική νόσο Αλτσχάιμερ (σύμφωνα με τις εγκεφαλικές απεικονίσεις) είχαν διπλάσιο πιθανότητα πτώσης, συγκριτικά με εκείνους που είχαν φυσιολογικές απεικονίσεις.

Σε άλλη μελέτη, ο Δρ Σον Φροστ από το Οργανισμό Επιστημονικής και Βιομηχανικής Έρευνας της Αυστραλίας μελέτησε τις αλλαγές στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού (που συνδέεται άμεσα με τον εγκέφαλο) και πως αυτές συντελούν στην πρώιμη διάγνωση της νόσου Αλτσχάιμερ.

Οι ερευνητές παρατήρησαν ότι το πλάτος των κεντρικών αιμοφόρων αγγείων διέφερε σημαντικά στα άτομα με πρώιμα σημάδια νόσου Αλτσχάιμερ, συγκριτικά με τα υγιή άτομα.
Τα άτομα με μη φυσιολογικά αιμοφόρα αγγεία στο μάτι είχαν επίσης πλακοειδείς εναποθέσεις της πρωτεΐνης β-αμυλοειδές, σύμφωνα με το αποτέλεσμα της τομογραφίας εκπομπής ποζιτρονίων.

Άρα ο Δρ Φροστ έχει κάθε λόγο να πιστεύει ότι οι εξετάσεις του αμφιβληστροειδή χιτώνα έχουν σχέση με τις πρωτεϊνικές πλάκες στον εγκέφαλο. Συνεπώς οι οφθαλμολογικές εξετάσεις μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά στον έλεγχο για την πρώιμη διάγνωση της νόσου.

Αν και δεν υπάρχουν προς το παρόν θεραπεία για την αναστολή ή καθυστέρηση της νόσου Αλτσχάιμερ, οι ερευνητές εξηγούν ότι αν η διάγνωση μπορεί να γίνει πριν την εκδήλωση των συμπτωμάτων, αυτό θα επιφέρει σημαντικές αλλαγές συνδυαστικά με την διαθεσιμότητα νέων αποτελεσματικότερων φαρμάκων.