Τις συνθήκες υπό τις οποίες ακόμη και μια εθελοντική «ανταλλαγή ομολόγων» (στο πλαίσιο της επιμήκυνσης αποπληρωμής του χρέους) μπορεί να θεωρηθεί ως χρεοκοπία, ξεκαθαρίζει σε έκθεσή του ο Οίκος Fitch Ratings, λαμβάνοντας υπόψη την γενικευμένη φημολογία ότι η Ελλάδα θα προβεί σε μια ανταλλαγή τύπου «Πρωτοβουλίας της Βιέννης».

Σε ανάλογες διευκρινίσεις -προειδοποιήσεις προέβησαν και οι άλλοι οίκοι Standard & Poor’s και Moody’s.

Κοινές προϋποθέσεις που θέτουν οι οίκοι ώστε να μην αξιολογήσουν την όποια αναδιάρθρωση ως πιστωτικό επεισόδιο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για ασφάλιστρα κινδύνου κτλ, είναι η ανταλλαγή να είναι πραγματικά εθελοντική από την πλευρά των πιστωτών και τα νέα ομόλογα να μην προβλέπουν δυσμενέστερους όρους για αυτούς.

Ωστόσο, οι διατυπώσεις τους οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι προθέσεις τους δεν είναι θετικές, ως προς το να διευκολύνουν την οποιαδήποτε λύση θα προταθεί για την διαχείριση του ελληνικού χρέους.

«Ανέφικτους» όρους θέτει η Fitch

Στην έκθεση της ο διεθνής οίκος υποστηρίζει ότι υπάρχουν δύο κριτήρια με τα οποία καθορίζεται εάν μια ανταλλαγή χρέους αποτελεί ένα “πιστωτικό γεγονός”.

Το πρώτο κριτήριο είναι κατά πόσον οι όροι των νέων «ασφαλειών» που προσφέρονται στην ανταλλαγή είναι περισσότερο ή λιγότερο ευνοϊκοί από τους ήδη υπάρχοντες για τους ομολογιούχους.

Το δεύτερο κριτήριο είναι κατά πόσον η ανταλλαγή γίνεται για να αποφευχθεί μια στάση πληρωμών ή η έλλειψη ρευστότητας.

Η Fitch με βάση τα δύο παραπάνω κριτήρια υποστηρίζει ότι μια ανταλλαγή χρέους, θα θεωρηθεί χρεοκοπία ακόμη και αν είναι εθελοντική, στην περίπτωση που οι νέοι όροι και ασφάλειες που προβλέπει είναι δυσμενέστεροι (για τους πιστωτές) από τους αρχικούς και εάν το κράτος που έχει εκδώσει τα ομόλογα αντιμετωπίζει τεράστιες δημοσιονομικές δυσκολίες, που ουσιαστικά θέτουν σε κίνδυνο την αποπληρωμή χρέους άμεσα ή στο προσεχές μέλλον.


Πιο διαλλακτική η S&P

Η S&P στην έκθεση που παραθέτει τα κριτήρια με βάση τα οποία μια «ήπια αναδιάρθρωση», «αναδιάταξη» ή ένας «αναπρογραμματισμός» του χρέους αξιολογούνται τελικά ως κρατική χρεοκοπία, επαναλαμβάνει ότι η χρεοκοπία της Ελλάδας δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θεωρείται βέβαιη.

Ο Οίκος ορίζει την κρατική χρεοκοπία ως την αποτυχία να ικανοποιηθούν οι βασικές πληρωμές στις προκαθορισμένες συμφωνίες ή μέσα στην προκαθορισμένη «περίοδο χάριτος», οι οποίες περιλαμβάνονται στους αρχικούς όρους των υποχρεώσεων όταν εκδόθηκε το χρέος.

Ο ορισμός αυτός περιλαμβάνει και τις προτάσεις ανταλλαγής νέου χρέους με λιγότερο ευνοϊκούς όρους από αυτούς της αρχικής έκδοσης, χωρίς να υπάρχει μια ικανοποιητική αποζημίωση.

Οι «λιγότερο ευνοϊκοί όροι» μπορεί να περιλαμβάνουν, σύμφωνα με την S&P, μείωση της ονομαστικής αξίας, επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, χαμηλότερο κουπόνι, διαφορετική ισοτιμία πληρωμής ή αποτελεσματική αποκατάσταση.

Σε ό,τι αφορά την αναδιάταξη χρέους, η S&P υποστηρίζει ότι όσον αφορά τα κρατικά ομόλογα η «αναδιάταξη» συνεπάγεται μια επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής. Μια τέτοια επιμήκυνση σύμφωνα με την S&P αποτελεί χρεοκοπία, καθώς το κράτος που εξέδωσε τα ομόλογα θα πληρώσει λιγότερα στους ομολογιούχους.

Σύμφωνα με την S&P μια εθελοντική ανταλλαγή ομολόγων, από τη στιγμή που οι όροι της ανταλλαγής ικανοποιηθούν, δεν αποτελεί χρεοκοπία.

Ωστόσο ο οίκος έχει τονίσει ότι για εκδότριες χώρες όπως η Ελλάδα που βαθμολογεί με «Β», η ανταλλαγή χρέους θα θεωρηθεί χρεοκοπία αν τα νέα ομόλογα δεν έχουν τους ίδιους όρους (επιτόκια) με τα υφιστάμενα στη δευτερογενή αγορά.

Όμως είναι ευνόητο ότι με το 10ετές ομόλογο να βρίσκεται στο 15% και το 2ετές πάνω από το 20%, δεν υπάρχει καμία περίπτωση τα νέα ομόλογα να έχουν επιτόκια σε αυτά τα επίπεδα, αυξάνοντας τις πιθανότητες πρόκλησης «πιστωτικού επεισοδίου».

Η γνώμη της Moody’s

Τέλος, η Moody’s επισημαίνει καταρχάς ότι οι πρωτοβουλίες τύπου Βιέννης (πρέπει να) είναι πραγματικά εθελοντικές.

Σε δήλωσή του προς το Reuters, ο οίκος σημειώνει ότι θα αξιολογήσει την ανταλλαγή, πριν και μετά το γεγονός, σχετικά με το αν ήταν εθελοντική ή όχι. Προσθέτει ότι αν πιέστηκαν οι επενδυτές να προβούν σε αυτή, τότε θα μιλήσει για χρεοκοπία.

Ως πίεση ορίζει «πολυ γενικά τις περιπτώσεις όπου πιστωτές θεωρούν ότι θα προκληθεί χρεοκοπία αν δεν συνεχιστεί η χρηματοδότηση του χρέους ή αν δεν επιμηκυνθεί η περίοδος αποπληρωμής».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,Reuters

Ειδήσεις Σήμερα: