Στο β’ μέρος του αφιερώματος στο γήπεδο της Λ. Αλεξάνδρας, συνεχίζεται η παράλληλη σύνδεση Ιστορίας και αθλητικών γεγονότων.
Mε άξονα τον ιστορικό αυτό χώρο, όπου το ’73 και ενώ τη χώρα δονούσαν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, ένας ιδιαίτερος αγώνας έλαβε χώρα ανάμεσα στην εθνική Ελλάδας του Παπαδόπουλου και την αντίστοιχη της Ισπανίας του Φράνκο.Δυο από τα τελευταία φασιστικά καθεστώτα της Ευρώπης, λίγο πριν από την πτώση τους, βρίσκονταν αντιμέτωπα δια των εθνικών τους ομάδων σε ένα συναπάντημα που έφερε στο φως μια άγνωστη και εξόχως συγκινητική ιστορία. Ένα χρόνο αργότερα το γήπεδο δονείται από ένα πρωτόγνωρο αίσθημα ελευθερίας. Η Χούντα έχει πέσει και ο κόσμος γιορτάζει στο γήπεδο με τις ιστορικές συναυλίες του Μίκη Θεοδωράκη, της Μελίνας Μερκούρη, του Νίκου Ξυλούρη και τόσων άλλων… Ο Αντώνης Αντωνιάδης αφηγείται πως σε κάθε του γκολ στο τέρμα προς τον Λυκαβηττό, η κυρία Ευδοξία του κούναγε μια σημαία κι εκείνος οπωσδήποτε την χαιρετούσε… Το 1976 ένα παιδί από το παραπέτασμα δίνει τη μοναδική του «παράσταση» με το εθνόσημο στο στήθος. Εκείνο το Μαγιάτικο απόγευμα στη Λεωφόρο, κανείς δεν γνώριζε ότι η πρώτη εμφάνιση του αξεπέραστου ζογκλέρ Βασίλη Χατζηπαναγή με την Εθνική απέναντι στην Πολωνία, θα ήταν και η τελευταία. Το 1979, έτος που υπογράφηκε η είσοδος της Ελλάδας στη τότε ΕΟΚ, επιτεύχθηκε για πρώτη φορά και η πρόκριση της Εθνικής ομάδας στα τελικά του EURO της επόμενης χρονιάς. Το γήπεδο γεμάτο και ενθουσιώδες όσο ποτέ και η πρόκριση έρχεται με το γκολ του Νικολούδη. Την ίδια χρονιά ο μεγάλος Δομάζος κατακτά το μοναδικό του πρωτάθλημα με άλλη ομάδα, την ΑΕΚ, αλλά η μοίρα το θέλησε να το πανηγυρίσει κι αυτό στο γήπεδο της Λεωφόρου. Το φθινόπωρο του 1980 ένας αγώνας με την Ιταλία παραλίγο να οδηγήσει σε διπλωματικό επεισόδιο όταν ξύπνησαν μνήμες από τον τορπιλισμό της Έλλης… Το 1981 σε αγώνα μπάσκετ ΠΑΟ-ΤΣΣΚΑ στον «Τάφο του Ινδού», το ιστορικό γήπεδο κάτω από το αντίστοιχο ποδοσφαιρικό, η έννοια του χρόνου καταλύθηκε με τρόπο μοναδικά ελληνικό. Παράλληλα ξεκίνησαν και πάλι οι ροκ συναυλίες με αστέρια όπως ο Μπομπ Ντίλαν να καταφθάνουν σε μια Λεωφόρο, που κάθε Τρίτη και Παρασκευή δονούνταν από τους αλησμόνητους αγώνες κατς… Το 1989, σε μια πρόσκαιρη επιστροφή του Παναθηναϊκού στο γήπεδο που είχε εγκαταλείψει ήδη από το 1984, τα πνεύματα οξύνθηκαν και το γήπεδο θα καταστρεφόταν από τους φιλάθλους, όμως ένα γκολ του Σαραβάκου ηρέμησε τα πνεύματα. Μεταξύ 2001 και 2003 το γήπεδο ξαναζεί μεγάλες Ευρωπαϊκές στιγμές του Παναθηναϊκού και το Νοέμβριο του 2003 ο Βασίλης Τσιάρτας πετυχαίνει, στην ίδια εστία με τον Νικολούδη, το γκολ πρόκρισης για το EURO της Πορτογαλίας…. Αυτές είναι ορισμένες μόνο απο τις ιστορίες που προσεγγίζει ο φακός του «Παρασκηνίου» σε αυτό το δεύτερο μέρος του αφιερώματος στο γήπεδο της Λεωφόρου. Με συνοδεία σπουδαίου και σε πολλές περιπτώσεις πρωτόφαντου οπτικού υλικού, που στο επεισόδιο αυτό είναι κυρίως έγχρωμο σε αντίθεση με το πρώτο που ήταν ασπρόμαυρο. Εκτός της αφήγησης ακούγονται οι μαρτυρίες των Μίμη Δομάζου και Αντώνη Αντωνιάδη, του μουσικού και δημοσιογράφου Θόδωρου Μανίκα, αλλά και του Βασίλη Τσιάρτα που θυμάται το ιστορικό γκολ πρόκρισης στο EURO 2004. Σκηνοθεσία- Έρευνα – Σενάριο: Ηλίας Γιαννακάκης Μοντάζ: Τάκης Γοργορίνης Κείμενα- Αφήγηση: Ηλίας Γιαννακάκης Φωτογραφία: Claudio Bolivar