Το Ημερολόγιο του Καπνού

Από το πρώτο αντικαπνιστικό διάταγμα στην Ελλάδα, το 1856 μέχρι τις μέρες μας έχουν αλλάξει πολλά. Η επίδραση του καπνίσματος περιγράφεται στο ημερολόγιο άλλοτε διεγερτική, άλλοτε ηρεμιστική και άλλοτε απαγορευτική και επικίνδυνη, μέσα από την ελληνική και ξένη ποίηση και πεζογραφία.

Μέσα στο ημερολόγιο βλέπουμε τη σχέση καπνού και ποτού, τις διαφορές του καπνιστή τσιγάρου μ’ αυτόν του πούρου και της πίπας, μαθαίνουμε για το τελευταίο τσιγάρο του Μ. Λοϊζου και γιατί οι πίνακες του Πικάσο μύριζαν καπνό…

Από το ομηρικό «καπνό αποθρώσκοντα» και την ετυμολογία του καπνίζειν μέχρι το λόγο που ξεκινάμε το κάπνισμα αλλά και τις έρευνες που θέλουν να υπάρχει απώλεια μνήμης και ευφυΐας λόγω του καπνού!

Ο καπνός στο θέατρο αλλά και στους στίχους τραγουδιών, στην ποίηση του Πεσόα, του Καρούζου και του Κίπλινγκ και τέλος το Savoir Vivre του καπνίσματος.

Ο καπνός, ως βασικό στοιχείο συνεύρεσης περνά μέσα από τις σχέσεις των ανθρώπων, τις σχέσεις των κοινωνιών κι από εκεί στη λογοτεχνία και στην τέχνη. Παραδόξως εξαρτάται από ό,τι ο καθένας προσδοκά από αυτόν – ή όπως θα έλεγε ο Όσκαρ Ουάϊλντ: «Το τσιγάρο είναι τέλειος τύπος της τέλειας απόλαυσης. Είναι εξαίσιο και σε αφήνει ανικανοποίητο. Τι άλλο μπορεί να επιθυμήσει κανείς;»….