Μεγάλοι Δρόμοι

Οι άνθρωποι των μεγάλων δρόμων παλεύουν με τη μοναξιά τους, επουλώνουν τις πληγές τους, σκοτώνουν το παρελθόν μέχρι που αυτό ξανάρχεται και τους χτυπά την πόρτα. Αγριεύουν και ημερεύουν όπως τα σκυλιά, ανάλογα με τις ορέξεις τους, έρμαια του χαρακτήρα τους, αυτής της αβύσσου που δεν την επέλεξαν, δεν αποφασίζουν για τίποτα, αντιδρούν μόνο στον συναγερμό του εγκεφάλου, όταν αυτός ενεργοποιείται και βουίζει μέσα στ’ αυτιά τους.

Ενδεικτικά:
Ο Μουνής: Οι ιστορίες του χωριού ζωγραφισμένες πάνω σε τραπεζομάντιλα καφενείου απ’ τον Μουνή. Όλοι οι κάτοικοι έχουν παρατσούκλια. Ο Μουνής, γιατί μεγάλωσε ανάμεσα σε γυναίκες.
Στον σταθμό του Μονάχου: Ένα Νόστιμον ήμαρ κι η είσοδος στην Ελλάδα μ’ ένα τρένο μέσω Γιουγκοσλαβίας.
Ο Καραγκιόζης: Καραγκιόζης είναι το όνομα που του κατέστρεψε τη ζωή, όταν πρώτη φορά τον αποκάλεσε έτσι η μάνα του: «Τι λες, ρε καραγκιόζη;».
Έρωτας στην πόλη: Ένα ζευγάρι κολλημένο στο καπό ενός αυτοκινήτου.
Ο Κατάθλας: Έργα και ημέρες ενός καταθλιπτικού. Στο τέλος καταπίνει τη μοναδική του συντροφιά. Μια μύγα.
Μεγάλοι δρόμοι: Μεγάλος δρόμος είναι και η οδός Γιάννη. Μια ερωτευμένη μπορεί να κάνει τον αγαπημένο της μεγάλο δρόμο.
Λα καπότ: Μες στην ησυχία του ακάλυπτου, οι ερωτικές φωνές αναστατώνουν τους γειτόνους.

Παρουσίαση της συγγραφέα

Η Λένα Κιτσοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Είναι ηθοποιός και σκηνοθέτις. Το 2006 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων Οι νυχτερίδες για την οποία βραβεύτηκε απ’ το περιοδικό Διαβάζω με το βραβείο του πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα. Το 2009 εξέδωσε τη νουβέλα Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α., η οποία παίχτηκε απ’ το Εθνικό Θέατρο ως μονόλογος, σε σκηνοθεσία της ίδιας.