Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα ΑΜΕΑ από το Πρίσμα+

Έτσι,
Στις 18.00 μεταδίδει τη σειρά ντοκιμαντέρ «Μια μέρα μαζί».
Μια εκπομπή που παρουσιάζει μια ολόκληρη μέρα από τη ζωή ενός ατόμου με αναπηρία. Μας δείχνει τον τρόπο που ζει, εργάζεται και διασκεδάζει, τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τα φυσικά, αρχιτεκτονικά και κοινωνικά εμπόδια που υψώνονται μπροστά του προκειμένου να ανταποκριθεί στις καθημερινές δραστηριότητες που έχει επιλέξει.
Το επεισόδιο της Παρασκευής είναι αφιερωμένο στον Τάκη Παρασκευόπουλο, ο οποίος, μετά από ένα τροχαίο που είχε με τη μηχανή του, μετακινείται με αμαξίδιο. Ωστόσο, δεν έπαψε να είναι ένα δραστήριο και αισιόδοξο άτομο που συμμετέχει στα κοινά, ασχολείται με την οικογενειακή επιχείρηση, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του κάνει σκοποβολή και καρτ.
Περάσαμε «Μια μέρα μαζί» του, μιλήσαμε με την οικογένεια και τους φίλους του, τον είδαμε να εργάζεται και να ασχολείται με το χόμπι του.

Στις 18.30 τη σκυτάλη παίρνει το ντοκιμαντέρ «Υδάτινοι Δρόμοι». ΠΑρουσιάζει την ιστορία του έλληνα ΑμεΑ Πρωταθλητή Κολύμβησης Νίκου Πατεράκη. Ο Νίκος είναι 7ος στο κόσμο στο ελεύθερο, 1ος στο Παναμερικανικό, τρεις συνεχείς φορές 3ος στου Μεσογειακούς Αγώνες, 8ος στην Ιστιοπλοΐα στους Παραολυμπιακούς Αγώνες 2004 και 7ος στην ίδια κατηγορία στο Πεκίνο.
Είναι επίσης ιδρυτής της Ομάδας Βόλεϊ Παραολυμπιακών και ιδρυτής του Αιγαίαθλον.
Ο Νίκος Πατεράκης σε ηλικία μόλις 6 ετών έχασε το αριστερό χέρι του από μια σπάνια μορφή καρκίνου. Νιώθοντας παραγκωνισμένος από τους συμμαθητές του κατάλαβε πως ο μόνος τρόπος να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο ήταν μέσα από το παιχνίδι.
Η έλξη του προς την θάλασσα τον βοήθησε επίσης. Άρχισε να κολυμπάει χειμώνα – καλοκαίρι.
«Βλέποντας τους άλλους κουκουλωμένους με τα πανωφόρια τους να απορούν γιατί κολυμπάω στο ψύχος ένοιωσα για πρώτη φορά στη ζωή μου πως κάνω κάτι που οι άλλοι δεν μπορούν», λέει καθώς θυμάται τα εφηβικά του χρόνια.
Η συνέχεια γνωστή: πρωταγωνιστής σε παγκόσμιο επίπεδο σε κολυμβητικούς αγώνες και πρώτος αναγνωρίσιμος αθλητής της κατηγορίας του. «Όταν κολύμπησα», λέει «από το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής στο δεύτερο, κατάλαβα ότι δεν υπάρχει «αδύνατο», είναι όλα στο μυαλό».
Η ζωή του Νίκου Πατεράκη είναι μια άρνηση στον παραγκωνισμό, αφού και ο ίδιος παραμένει ασυμβίβαστος με την έννοια της διαφορετικότητάς του και με μια κοφτή γεμάτη αυτοπεποίθηση ματιά ισοπεδώνει όποιον τολμήσει να τον αποκαλέσει ανάπηρο.

Στις 19.30 το αφιέρωμα του πρίσμα+ στην Παγκόσμια ημέρα Ατόμων με Αναπηρία συνεχίζεται. Το ντοκιμαντέρ «Τίποτα για μας χωρίς εμάς».
Μια εκπομπή η οποία διατρέχει ιστορικά την πορεία όλου του αναπηρικού κινήματος στην Ελλάδα.
Σε κάθε επεισόδιο, μέσα από την παρουσίαση ενός αναπηρικού φορέα, καταγράφονται οι κατακτήσεις που έχουν επιτευχθεί σε θέματα αναπηρίας, δίνεται έγκυρη πληροφόρηση για τα δικαιώματα των Α.με.Α. και των οικογενειών τους, ενώ παράλληλα ενημερώνεται η κοινή γνώμη προκειμένου να καταρριφθούν «μύθοι» γύρω από την αναπηρία.
Το επεισόδιο της Παρασκευής είναι αφιερωμένο στο σωματείο ενάντια στην προκατάληψη για τις ψυχικές διαταραχές «Αναγέννηση», που δημιουργήθηκε από τα ίδια τα μέλη του, με στόχο την επανένταξή τους στο κοινωνικό σύνολο.
Τους δίνεται η δυνατότητα να κάνουν πολλά πράγματα με σκοπό την ύφεση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν ψυχικά. Μέσα από συγκεκριμένο το πρόγραμμα θεραπείας, τα μέλη του σωματείου έχουν, παράλληλα, την ευκαιρία να εργάζονται με μεράκι, κάνοντας ό,τι τα ίδια επιλέγουν, όπως να απασχολούνται στα τμήματα ζωγραφικής και βιβλιοδεσίας.
Η εκπομπή συνάντησε αξιόλογους ανθρώπους που μοιράστηκαν μαζί μας τις εμπειρίες τους και μίλησαν για το πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της συγκεκριμένης μονάδας, ώστε να μέλη της να αισθάνονται χρήσιμα, καλά με τον εαυτό τους, να νιώθουν πως η ζωή τούς ανήκει και να κοιτούν το αύριο με αισιοδοξία και χαμόγελο.

Το αφιέρωμα του καναλιού στην Παγκόσμια ημέρα Ατόμων με Αναπηρία ολοκληρώνεται στις 20.00 με τη μετάδοση της ταινίας ντοκιμαντέρ «Άλισον και Πάρης» (παραγωγή Δανίας, 2004) σε σκηνοθεσία Μπέντε Μίλτον. Η ταινία αποτελεί τη συνέχεια της επιτυχημένης ιστορίας της ταινίας «Το μωρό της Άλισον».
Έχουν περάσει πια σχεδόν τρία χρόνια από τη γέννηση του υγιέστατου γιου της Άλισον Λάπερ, καλλιτέχνιδος με αναπηρία, του Πάρη. Τα αρχικά προβλήματα που αντιμετώπισε, όπως η αλλαγή της πάνας ή ο θηλασμός, έδωσαν τη θέση τους σε νέες δυσκολίες.
Ο Πάρης μεγάλωσε κι έγινε ένα πολύ ζωηρό και διεκδικητικό αγόρι. Τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα και -αν και γλυκός και διασκεδαστικός- μερικές φορές δυσκολεύει τη ζωή της μητέρας του που δεν έχει χέρια.