Στην ενδομήτρια ζωή έχει τις ρίζες της η «τεχνοφοβία»

Λονδίνο: Αν σας «τρομοκρατεί» η σκέψη ότι θα πρέπει να προγραμματίσετε ξανά τα κανάλια της τηλεόρασής σας, ίσως δεν φταίτε εσείς για την «τεχνοφοβία» σας, καθώς νέα βρετανική έρευνα υποστηρίζει ότι ο φόβος αυτός πηγάζει στην ενδομήτρια ζωή.

Η μελέτη των ερευνητών του Πανεπιστημίου του Μπαθ, με επικεφαλής τον Δρ Μαρκ Μπρόσναν, η οποία πρόκειται να δημοσιευτεί στο επιστημονικό έντυπο Personality and Individual Differences, διαπίστωσε ότι οι φοβίες και γενικότερα η στάση ενός ανθρώπου απέναντι στη νέα τεχνολογία εξαρτώνται σε ένα βαθμό από τις ορμόνες στις οποίες εκτέθηκε, κατά την ενδομήτρια ζωή του.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μεγαλύτερη ή μικρότερη έκθεση ενός εμβρύου στην τεστοστερόνη επιδρά στον τρόπο που αναπτύσσεται στη συνέχεια ο εγκέφαλός του, πράγμα που -ανάλογα με το άτομο- καθιστά πιο εύκολο ή πιο δύσκολο να καταλάβει και να υιοθετήσει με άνεση τις τεχνολογικές εξελίξεις αργότερα στη ζωή του.

Όπως δήλωσε ο Δρ Μπρόσναν, είναι εντυπωσιακό ότι η αυτή η ορμονική επιρροή πριν τη γέννηση μπορεί να επιδρά στους ανθρώπους μετά από δεκαετίες. Έτσι, όσο πιο χαμηλά είναι τα επίπεδα της ενδομήτριας ορμονικής έκθεσης, τόσο μεγαλώνουν μετά από χρόνια οι ανησυχίες για την τεχνολογία.

Οι Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν ότι γενικά οι φοιτητές που ασχολούνται με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και την πληροφορική, δηλαδή είναι εξοικειωμένοι με τη νέα τεχνολογία, είχαν υψηλότερα επίπεδα προγεννητικής έκθεσης στην τεστοστερόνη.

Η μελέτη συνέκρινε το μήκος των δαχτύλων του χεριού πολλών φοιτητών και διαπίστωσε ότι όσοι έχουν σχετικά κοντύτερο μέσο δάχτυλο σε σχέση με τον δείκτη (πράγμα που υποδηλώνει μικρότερη ενδομήτρια έκθεση σε τεστοστερόνη), έχουν γενικά μεγαλύτερο άγχος για τη νέα τεχνολογία.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

health.in.gr