Το Μάθημα & Ο Νέος Ενοικιαστής

Στο Μάθημα (1951), ο Ιονέσκο αναποδογυρίζει τη διδασκαλική διαδικασία και μας δείχνει τη σκοτεινή της όψη, εκείνη που κρύβεται κάτω από την φαινομενικά «φυσιολογική» εκπαίδευση. Ο παραλογισμός του εκπαιδευτικού εγχειρήματος δεν εντοπίζεται στο θέατρο, αλλά στη σχολική τάξη: ο συμβολικός θάνατος του μαθητή, το πνίξιμό του απ’ την προσπάθεια να παραφουσκωθεί με «γνώσεις», μας κάνει να αναρωτηθούμε για την ζωή του μετά την «αποφοίτηση».

Στον πιο άγνωστο στην Ελλάδα Νέο Ενοικιαστή (1955), στο μικροσκόπιο του συγγραφέα μπαίνει η μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου και το «αντίδοτο» που αυτός ψάχνει: τη συγκέντρωση αγαθών – την κατανάλωση. Και εδώ, όλα, εκ πρώτης όψεως, μοιάζουν «φυσιολογικά»: ένας άνθρωπος μετακομίζει τα υπάρχοντά του στη νέα του κατοικία. Οχυρώνεται απ’ τον έξω κόσμο στοιβάζοντας τα πράγματά του στο νέο του δωμάτιο. Στο τέλος, όμως, δεν μένει χώρος ούτε για τον κόσμο ούτε για τον ίδιο και έτσι πνίγεται μέσα στον ασφυκτικό κλοιό των ίδιων των επίπλων του.

Και στα δύο έργα, ο Ιονέσκο στήνει μια θεατρική παγίδα στον ανυποψίαστο θεατή. Το τίμημα της συνειδητοποίησης είναι ο θάνατος, συμβολικός ή / και πραγματικός, που με την οριστικότητά του κάνει τα ερωτήματα που θέτει ο συγγραφέας να αντηχούν με την ίδια ένταση ως τις μέρες μας. Με τα δύο μονόπρακτα του Ιονέσκο η ΩΡΚΑ αποπειράται να διαβάσει λογικά το παράλογο παρουσιάζοντας παράλογα το λογικό, εξερευνώντας έτσι τα όρια του εαυτού της και του κόσμου μας, στο σήμερα.

Μετάφραση: Γιάννης Βογιατζής
Σκηνικά – Κοστούμια: Σάλλυ Ασημάκη
Μουσική: Χρήστος Δοδόπουλος