Το να επαναλαμβάνεις συνεχώς τις ίδιες ενέργειες και να περιμένεις σε κάθε νέα προσπάθεια πως το αποτέλεσμα θα είναι αυτή τη φορά διαφορετικό απ’ ό,τι στις προηγούμενες αποτελεί τον ορισμό του φανατικού (και κατ’ άλλους του παράφρονα).

Δεν με πείθει η άποψη πως αν ακολουθήσω τα κελεύσματα των συνδικαλιστικών ηγεσιών να μην εργαστώ και να βγω στους δρόμους να φωνάξω, οι πολιτικάντηδες εργατοπατέρες θα βρουν τον τρόπο να μετατρέψουν τη διαμαρτυρία μου σε αποτελεσματική πολιτική δράση για τα δικά μου συμφέροντα.

Πιο πιθανό νομίζω είναι πως θα με χρησιμοποιήσουν για να κερδίσουν αυτοί πολιτικούς πόντους και να γίνουν στο μέλλον βουλευτές και υπουργοί όπως επιθυμούν.

Δεν ξεχνώ επίσης πως οι αετονύχηδες κερδοσκόποι του εξωτερικού γνωρίζουν πολύ καλύτερα το παιγνίδι από τους δικούς μας προστάτες του εργαζόμενου λαού.

Το ποίημα είναι γνωστό και επαναλαμβάνεται σε κάθε χώρα με τον ίδιο τρόπο. Μόλις επιβληθούν τα μέτρα του ΔΝΤ ο κόσμος αρχίζει να διαμαρτύρεται. Πορείες, απεργίες, επεισόδια, πολιτική κρίση κ.λπ. εμφανίζονται παντού.

Έτσι, η χώρα παρουσιάζεται διεθνώς ως πολύ ασταθής και γι’ αυτό επικίνδυνη για επενδύσεις. Όταν λοιπόν η κυβέρνησή της βγαίνει στην πιάτσα και πουλάει μέρος της κρατικής περιουσίας για να ξεχρεώσει, υποχρεώνεται να τα δώσει κοψοχρονιά αφού τα κοράκια ζητάνε σκοτωμένες τιμές λόγω του κινδύνου και της αστάθειας που παρουσιάζει η χώρα.

Κάθε φορά που γίνονται φασαρίες λοιπόν η Ελλάδα χάνει λεφτά και το ταμείο είναι ήδη αρκετά μείον ώστε να μη μας περισσεύουν άλλα.

Τι κάνουμε λοιπόν; Καθόμαστε και τα ανεχόμαστε όλα με σταυρωμένα χέρια; Προς το παρόν ναι. Ψηφίσαμε και τώρα έχουμε κυβέρνηση.

Ας προετοιμαστούμε για τις επόμενες εκλογές όμως. Οι πολιτικοί μας διαβάζουν πάντα πολύ προσεκτικά τις δημοσκοπήσεις. Αν καταλάβουν πως ετοιμαζόμαστε να τους μαυρίσουμε όλους, έχουν τα αντανακλαστικά να καταλάβουν τι πρέπει να κάνουν.

Αν πάλι η πλειοψηφία των ελλήνων εξακολουθεί να τους εμπιστεύεται ακόμη και μετά από αυτό το χάος που δημιούργησαν τότε η μόνη λύση είναι η ένοπλη βία για να τους σώσουμε παρά τη θέλησή τους και αυτό κανένας λογικός άνθρωπος δεν το επιθυμεί. Και σίγουρα όχι εγώ.

Παραμένω λοιπόν στο γραφείο μου και κάνω τη δουλειά μου όσο καλύτερα μπορώ. Θα τα πούμε στις επόμενες εκλογές.

Ειδήσεις Σήμερα: