Οι αρχαιολογικοί χώροι του Ηρακλείου

Ο χώρος αυτός κατοικήθηκε πρώτη φορά το 6000 π.Χ. Στη συνέχεια, περίπου το 3000 π.Χ., αναπτύχθηκε ένας σπουδαίος οικισμός και από το 2000 π.Χ. μέχρι το 1400 π.Χ. έγινε το κέντρο του μινωικού πολιτισμού. Εδώ κτίστηκε το μεγαλύτερο ανάκτορο της μινωικής Κρήτης, το οποίο καταλάμβανε έκταση 20.000τ.μ. και γύρω του αναπτύχθηκε πόλη 100.000 κατοίκων σε έκταση 1.125.000τ.μ. Τα ανάκτορα της Κνωσού γνώρισαν δύο περιόδους: την Παλαιοανακτορική που αφορά στα ανάκτορα που κτίστηκαν περίπου το 2000 π.Χ. και καταστράφηκαν το 1700 π.Χ., και τη Νεοανακτορική κατά την οποία κατασκευάστηκε το δευτέρο ανάκτορο, μεγαλύτερο και λαμπρότερο. Τα σημερινά ευρήματα προέρχονται από τα Νέα Ανάκτορα, τα οποία και καταστράφηκαν το 1450 π.Χ., πιθανόν από την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης, αλλά επισκευάστηκαν ξανά και χρησιμοποιήθηκαν αυτήν τη φορά ως κατοικία Αχαιού ηγεμόνα μέχρι το 1380 π.Χ. Μετά την τελική καταστροφή, ο χώρος του ανακτόρου δεν ξανακατοικήθηκε. Η Κνωσός συνέχισε την ιστορία της ως μεγάλη πόλη-κράτος μέχρι την πρώτη βυζαντινή περίοδο. Στο Μεσαίωνα μετατράπηκε σε χωριό με το όνομα Μακρύς Τοίχος.

Ο Ελληνας αρχαιολόγος Μίνως Καλοκαιρινός το 1878 ήταν ο πρώτος που έκανε ανασκαφές στο χώρο της Κνωσού, όμως ο Αγγλος αρχαιολόγος Αρθουρ Εβανς έφερε στο φως τα πρώτα ευρήματα. Η αρχιτεκτονική των οικημάτων, τα χρώματα των τοιχογραφιών, τα συστήματα φωτισμού, εξαερισμού και αποχέτευσης, η μεγαλοπρέπεια των χώρων υποδοχής εντυπωσιάζουν ακόμα και σήμερα. Λίγο έξω από το Ηράκλειο, 3.400 χρόνια πριν ζούσαν άνθρωποι που ήξεραν να διαβάζουν και να γράφουν, να οικοδομούν μεγαλοφυή αρχιτεκτονικά έργα, να δημιουργούν κοσμήματα υψηλής τέχνης. Ηταν άξιοι ναυτικοί και κυριολεκτικά «αλώνιζαν τη Μεσόγειο.
Τα μινωικά ανάκτορα δεν αποτελούσαν απλώς κατοικία του ανώτατου άρχοντα, αλλά πραγματικό θρησκευτικό και διοικητικό κέντρο.
Οι τοίχοι των ανακτόρων είναι διακοσμημένοι με τοδιπλούν πέλεκυ , μινωικό σύμβολο, που εξηγεί και την προέλευση της λέξης «λαβύρινθος, αφού σήμερα θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι σημαίνει «οίκος του λάβρυως δηλαδή του διπλού πελέκεως.
Πληροφορίες: τηλ. (081) 231940

Αμνισός
Η μινωική πόλη Αμνισός βρίσκεται 7,5χλμ. ανατολικά του Ηρακλείου, στη βάση του λόφου της Παλιοχώρας και ήταν επίνειο της Κνωσού. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως τη μινωική «Επαυλη των Κρίνων, η οποία πήρε το όνομά της από τις αίθουσές της που είναι διακοσμημένες με τοιχογραφίες που αναπαριστούν ανθισμένους κρίνους. Χρονολογείται από τη Νεοανακτορική Μινωική περίοδο και πιστεύεται ότι ήταν η έπαυλη κάποιου αξιωματούχου. Καταστράφηκε από φωτιά, όπως διαπιστώνεται από την καμένη κολόνα του δωματίου των κρίνων. Δυτικά του λόφου της Παλιοχώρας εντοπίστηκε υπαίθριο ιερό του Δία.
Ημέρες και ώρες επισκέψεων:
Από 1η Νοεμβρίου έως 31 Μαρτίου: Τρίτη-Κυριακή 08:30-15:00
Από 1η Ιουλίου έως 31 Οκτωβρίου: Καθημερινά (εκτός Δευτέρας) 08:30-15:00

Το Σπήλαιο της Ειλειθυίας
Την περιοχή ερεύνησαν το 1885 ο Ιωσήφ Χατζηδάκης και το 1938 ο Σπυρίδων Μαρινάτος. Επειτα από συστηματικές ανασκαφές του δεύτερου ήλθε στο φως το σπήλαιο της Ειλειθυίας, θεάς-προστάτιδας του τοκετού. Σύμφωνα με την παράδοση, η θεά γεννήθηκε από την Ηρα μέσα στο σπήλαιο (αναφορές βρίσκουμε και στην Οδύσσεια του Ομήρου) και λατρευόταν ως προστάτιδα της γέννησης από τους νεολιθικούς μέχρι και τους ρωμαϊκούς χρόνους. Το σπήλαιο έχει μήκος 60μ. και πλάτος 9-12μ. και στο κέντρο του υπάρχει ορθογώνιος βωμός γύρω από δύο σταλαγμίτες που μοιάζουν με ανθρώπινες μορφές. Ηταν γνωστό και με το όνομα νεραϊδόσπηλιος.

Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου