Δολοφονίες 125 δημοσιογράφων καταγράφηκαν το 2008-2009 σύμφωνα με την Unesco
Oι δολοφονίες δημοσιογράφων αυξήθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια, κυρίως σε χώρες στις οποίες σημειώνονται παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εμπόριο ναρκωτικών ή η διαφθορά είναι αυξημένη, ανακοίνωσε η Unesco.
Oι δολοφονίες δημοσιογράφων αυξήθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια, κυρίως σε χώρες στις οποίες σημειώνονται παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εμπόριο ναρκωτικών ή η διαφθορά είναι αυξημένη, ανακοίνωσε η Unesco.
To 2008-2009, o Oργανισμός των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση, τις Επιστήμες και τον Πολιτισμό κατέγραψε τις δολοφονίες 125 δημοσιογράφων σε 27 χώρες.
Ο αριθμός αυτός είναι ελαφρά μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο της περιόδου 2006-2007, κατά την οποία είχαν καταγραφεί οι φόνοι 122 δημοσιογράφων.
Πέρυσι σημειώθηκε ρεκόρ φόνων δημοσιογράφων -77- έναντι του προηγούμενου ρεκόρ -69- που είχε σημειωθεί το 2006.
Οι περισσότεροι φόνοι δημοσιογράφων σημειώθηκαν στις Φιλιππίνες -συνολικά 37. Ακολουθεί το Ιράκ, όπου ο αριθμός των δημοσιογράφων που δολοφονήθηκαν μειώθηκε από τους 62 το 2006-2007 στους 15 το 2008-2009.
Η θεαματική αύξηση των θυμάτων στις Φιλιππίνες (31 περισσότεροι από την περίοδο 2006-2007) οφείλεται στο θάνατο 31 δημοσιογράφων σε μία επίθεση του στρατού εναντίον μίας φάλαγγας αυτοκινήτων στις 23 Νοεμβρίου 2009, σύμφωνα με την Unesco.
Στην έκθεση επισημαίνεται ότι πάνω από το 60% των θυμάτων στο κόσμο έχουν καταγραφεί σε χώρες που δεν βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση, αλλά όπου η δημοσίευση ευαίσθητης φύσης πληροφοριών είναι επικίνδυνη.
Στη τρίτη θέση βρίσκεται το Μεξικό όπου καταγράφηκαν έντεκα φόνοι δημοσιογράφων το 2008-2009, επτά περισσότεροι από το 2006-2007, ενώ στη τέταρτη θέση βρίσκεται η Σομαλία όπου καταγράφηκαν το 2008-2009 εννέα φόνοι δημοσιογράφων, επισημαίνεται στην έκθεση.
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας