Φεστιβάλ Επιδαύρου 2009

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
3, 4 Ιουλίου
Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου
Αριστοφάνη
Νεφέλες
Το Φεστιβάλ Επιδαύρου 2009 ανοίγει με τις Νεφέλες του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη, μουσική Σταμάτη Κραουνάκη, και μια πλειάδα σημαντικών και αξιόλογων συντελεστών και ηθοποιών.
Στην κωμωδία αυτή ο Αριστοφάνης σατιρίζει αμείλικτα τις νέες ιδέες και τα εκπαιδευτικά συστήματα που έχουν εισαγάγει ο Σωκράτης και οι σοφιστές στην αθηναϊκή κοινωνία. Βρισκόμαστε στο 423 π.Χ. Αθηναίοι και Σπαρτιάτες έχουν υπογράψει μεταξύ τους ανακωχή, και τα βέλη της σάτιρας στρέφονται κατά της πνευματικής ηγεσίας. Στην παράσταση παίζουν οι Ανδρέας Τσουρής, Χριστόδουλος Μαρτάς, Νεοκλής Νεοκλέους, Γιώργος Μουαίμης, Αννίτα Σαντοριναίου, Έλενα Ευσταθίου, Μιχάλης Μουστάκας, Χριστόφορος Χριστοφόρου και άλλοι ηθοποιοί.

10, 11 Ιουλίου
Εθνικό Θέατρο Μεγάλης Βρετανίας
Ρακίνα
Φαίδρα
Το Εθνικό Θέατρο της Μεγάλης Βρετανίας παρουσιάζει τη Φαίδρα του Ρακίνα, με πρωταγωνίστρια την πολυβραβευμένη Έλεν Μίρεν, σε σκηνοθεσία του διευθυντή του θεάτρου Νίκολας Χάιτνερ. Κυριευμένη από ανεξέλεγκτο πάθος για τον θετό της γιό Ιππόλυτο, και με την πεποίθηση πως ο σύζυγός της ο Θησέας σκοτώθηκε στο μακρινό του ταξίδι, η Φαίδρα αποκαλύπτει τους κρυφούς της πόθους και χάνεται στους εφιάλτες της. Όταν ο Θησέας τελικά επιστρέφει σώος και αβλαβής, η Φαίδρα τρομοκρατημένη κατηγορεί τον Ιππόλυτο ότι επιχείρησε να τη βιάσει· το αποτέλεσμα είναι να ξεκινήσει ένας κύκλος θανάτου. Η διαχρονική τραγωδία του Ρακίνα (1639-1699) έχει αποδοθεί στα αγγλικά από τον μεγάλο εθνικό ποιητή της Αγγλίας Τεντ Χιούζ. Η παράσταση κάνει πρεμιέρα στο Λονδίνο στις 11 Ιουνίου.

17, 18 Ιουλίου
Εθνικό Θέατρο
Ευριπίδη
Άλκηστις
Την Άλκηστη του Ευριπίδη, αυτό το παράξενο, πολυσήμαντο και ιδιαίτερα γοητευτικό έργο της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, παρουσιάζει το Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου. Πρόκειται για την ιστορία του βασιλιά Άδμητου που σύμφωνα με το πεπρωμένο του έπρεπε να πεθάνει. Η μόνη δυνατότητα να παραμείνει στη ζωή θα ήταν ένας από τους οικείους του να πεθάνει στη θέση του. Οι γονείς του αρνούνται να θυσιαστούν για χάρη του. Η σύζυγός του όμως, η Άλκηστη, δέχεται να πεθάνει για να σωθεί ο άντρας της. Λίγο μετά το θάνατό της ο Ηρακλής επισκέπτεται το παλάτι του Άδμητου στις Φερές της Θεσσαλίας, μαθαίνει για το θάνατο της Άλκηστης, και αναλαμβάνει να την αρπάξει από τα χέρια του θανάτου και να τη φέρει πίσω στη ζωή. Την παράσταση υποστηρίζει πλειάδα σημαντικών ερμηνευτών: Μαρία Σκουλά, Χρήστος Λούλης, Αργύρης Ξάφης, Μαρία Πρωτόπαππα, Κώστας Μπερικόπουλος, Σωκράτης Πατσίκας και άλλοι πολλοί ηθοποιοί.

24, 25 Ιουλίου

Άμος Γκιτάι

Ο πόλεμος των υιών του φωτός κατά των υιών του σκότους

Ο Ισραηλινός σκηνοθέτης Άμος Γκιτάι παρουσιάζει στην Επίδαυρο ένα θέαμα βασισμένο στην Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου του Ιωσήπου Φλαβίου (1^ος αιώνας μ.Χ.), που περιγράφει την κατάκτηση της Ιουδαίας από τους Ρωμαίους και την καταστροφή της Ιερουσαλήμ το 70 μ.Χ. Μια παράσταση ανάμεσα στο θέατρο και στο ορατόριο, στην ομιλία σε διαφορετικές γλώσσες και στο τραγούδι, στη φαντασμαγορία των προβολών και στη δύναμη του φυσικού τοπίου, που παίρνει το όνομά της από τον ομώνυμο πάπυρο της Νεκράς Θάλασσας, το κείμενο του οποίου είναι συγχρόνως στρατιωτικό εγχειρίδιο και προφητεία σύγκρουσης του καλού με το κακό. Ο Γκιτάι αναζητά στο αρχαίο κείμενο αντιστοιχίες με τη σύγχρονη εποχή, ενώ παράλληλα αντλεί κείμενα και από τους Ρίλκε και Ουάιλντ, καθώς και από τον Εκκλησιαστή. Ιδιοφυής και πολυτάλαντος δημιουργός, ο Γκιτάι σπούδασε αρχιτεκτονική αλλά αφοσιώθηκε στον κινηματογράφο. Έχει γυρίσει ταινίες μυθοπλασίας, αλλά και ντοκιμαντέρ, ενώ έχει ασχοληθεί και με θεατρικά δρώμενα.

Στην παράσταση συμμετέχει η μεγάλη κυρία του θεάτρου και του κινηματογράφου Ζαν Μορώ.

31 Ιουλίου, 1^η Αυγούστου
Εθνικό Θέατρο
Αισχύλου
Πέρσες
Οι Πέρσες, από τα κορυφαία έργα του τραγικού λόγου, ανεβαίνουν από το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία του διεθνούς φήμης σκηνοθέτη Ντίμιτερ Γκότσεφ. O Γκότσεφ έχει ήδη στις αποσκευές του την περίφημη παράσταση των Περσών στο Deutsches Theater του Βερολίνου –«παράσταση της χρονιάς» σύμφωνα με το έγκριτο γερμανικό περιοδικό Theater Heute. Με την παράσταση της Επιδαύρου ο σκηνοθέτης δεν εκπληρώνει μόνο ένα παλιό όνειρο, αλλά έρχεται ξανά αντιμέτωπος με το έργο του Αισχύλου, συνεχίζοντας την αναζήτηση στην αρχαία τραγωδία και προτείνοντας μια νέα εκδοχή με αρωγούς Έλληνες ηθοποιούς και βασικό ερέθισμα το χώρο του αρχαίου θεάτρου. Η τραγωδία αυτή πραγματεύεται τον αντίκτυπο που είχε στην περσική αυλή η συντριπτική ήττα των Περσών στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χ.

7, 8 Aυγούστου
Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
Ευριπίδη
Τρωάδες
Τις Τρωάδες, το περίφημο αντιπολεμικό έργο του Ευριπίδη, επιλέγει να ανεβάσει το ΚΘΒΕ φέτος το καλοκαίρι, σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κουντούρη. Πρόκειται για την τραγωδία των ηττημένων, αιχμάλωτων γυναικών της Τροίας που, μετά την πτώση της πόλης, θα καταλήξουν τελικώς σκλάβες στα καράβια των Ελλήνων. Ανάμεσά τους η άλλοτε ισχυρή βασίλισσα Εκάβη, η τραγική μάντισσα Κασσάνδρα και η τρυφερή Ανδρομάχη, που βλέπουν τους δικούς τους ανθρώπους να θυσιάζονται, ανήμπορες να τους προστατέψουν. Έργο πάντα επίκαιρο, προβάλει τη βιαιότητα του πολέμου και την απάνθρωπη φύση του νικητή.

Με αφορμή αυτή την παράσταση, στη σκηνή της Επιδαύρου θα συναντηθούν η Μαρία Ναυπλιώτου και η Λήδα Πρωτοψάλτη.

14, 15 Αυγούστου
Αριστοφάνη
Όρνιθες
Το 414 π.Χ. δύο Αθηναίοι –ο Πισθέταιρος κι ο Ευελπίδης– εγκαταλείπουν τη φιλοπόλεμη Αθήνα και τα πολιτικοκοινωνικά δεινά αναζητώντας την ιδανική πολιτεία στον ουρανό. Ο σκηνοθέτης Σωτήρης Χατζάκης μαζί με γνήσιας κωμικής φλέβας ηθοποιούς από διαφορετικές γενιές υπόσχονται μια διαφορετική ανάγνωση της κωμωδίας που σφραγίστηκε εδώ και μισό αιώνα από την παράσταση του Καρόλου Κουν. Όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης, «…η παράσταση εστιάζει στην εποχή του ’60 και στην αισθητική των περιπλανώμενων ακροβατών, των αυτοδίδαχτων σχοινοβατών, των εραστών της άρσης του βάρους στα λαϊκά θεάματα, στις αλάνες, στις πλατείες, στις διώρυγες, στα λούνα πάρκ στα varieté μιας τραυματικής και συναρπαστικής δεκαετίας. Η κοινωνία των πουλιών εδώ γίνεται μια κοινότητα ανθρώπων που ονειρεύονται την πτήση, που την επιχειρούν πολλές φορές κωμικά και αδέξια και γίνονται ινδάλματα μιας γειτονιάς που θέλει – και ξέρει ότι ποτέ δεν θα τα καταφέρει – να βρεθεί στον ουρανό».

21, 22 Αυγούστου
The Bridge Project
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Το χειμωνιάτικο παραμύθι
Το φεστιβάλ της Επιδαύρου ολοκληρώνεται στις 21 και 22 Αυγούστου με το Χειμωνιάτικο παραμύθι, μια συμπαραγωγή του θεάτρου The Old Vic του Λονδίνου με τη Μουσική Ακαδημία του Μπρούκλυν (Brooklyn Academy of Music – ΒΑΜ) της Νέας Υόρκης και την εταιρεία παραγωγής Neal Street Productions, που με τον γενικό τίτλο «The Bridge Project» ξεκινούν από τη φετινή σεζόν μια τριετή, υπερατλαντική συνεργασία η οποία φέρνει κοντά μεγάλα ταλέντα της θεατρικής σκηνής της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου. Έτσι, ο βραβευμένος με Όσκαρ Σαμ Μέντες (American Beauty) σκηνοθετεί έναν μεικτό αγγλοαμερικανικό θίασο, στον οποίο συμμετέχουν σπουδαίοι ηθοποιοί του αγγλικού θεάτρου, όπως ο Σάιμον Ράσσελ Μπηλ, η Σινέντ Κιούζακ και η ανερχόμενη Ρεμπέκα Χολ (Vicky, Christina, Barcelona), μαζί με αστέρες του αμερικανικού θεάτρου και κινηματογράφου, όπως ο Ρίτσαρντ Ήστον, ο Τζος Χάμιλτον και ο Ήθαν Χωκ. Το Χειμωνιάτικο παραμύθι συγκαταλέγεται ανάμεσα στα έργα της τελευταίας συγγραφικής περιόδου του Σαίξπηρ, όπου τα όρια ανάμεσα στα παραδοσιακά θεατρικά είδη είναι ρευστά. Η ιστορία ξεκινάει με σκοτεινούς τόνους, αλλά το έντονο ψυχολογικό δράμα των πρώτων τριών πράξεων δίνει τη θέση του σε κωμικές καταστάσεις και τελικά σε ευτυχισμένο τέλος.

Μικρό Θέατρο Αρχαίας Επιδαύρου

3, 4 Ιουλίου
Ευριπίδου
Σπαράγματα ή απλά μαθήματα μιας άγνωστης μυθολογίας
Πρόκειται για μια παράσταση βασισμένη στα αποσπάσματα (σπαράγματα) από τις χαμένες τραγωδίες του Ευριπίδη. Πάνω σ’αυτό το ανεξερεύνητο θεατρικά υλικό ο σκηνοθέτης Βασίλης Νικολαΐδης στήνει ένα θέαμα με τη συμβολή και της μουσικής, η οποία αναμένεται να συνδέσει τις διαφορετικές ατμόσφαιρες. Ως γνωστόν σώζονται ακέραια 19 δράματα του μεγάλου τραγικού. Από τις πολλές τραγωδίες που δεν διασώθηκαν ολόκληρες υπάρχουν αποφθέγματα, διδάγματα, μέρη διαλόγων, μονολόγων και χορικά που προσφέρουν ένα πλουσιότατο και άκρως ενδιαφέρον υλικό. Η όλη σύνθεση γίνεται με τη συνεργασία του φιλολόγου Γιάννη Λιγνάδη που υπογράφει και τη μετάφραση, η δραματουργική επεξεργασία και οι στίχοι είναι της Αγαθής Δημητρούκα, η μουσική του Πέτρου Ταμπούρη, τα σκηνικά και τα κοστούμια του Γιάννη Μετζικόφ, οι χορογραφίες της Έρσης Πίττα και οι φωτισμοί της Ελευθερίας Ντεκώ.