«Παιδεία: Ποια Παιδεία; Δωρεάν: Ποια δωρεάν;». Ο Γιάννης είναι 18 ετών. Κάθε πρωί σηκώνεται στις 6:30 π.μ., πάει στο σχολείο και το μεσημέρι επιστρέφει στο σπίτι για φαΐ. Στις 3 μ.μ. ξεκινάει για το φροντιστήριο. Επιστρέφει στο σπίτι του στις 9 το βράδυ και διαβάζει μέχρι τις 2 το ξημέρωμα. Ο Γιάννης δεν είναι η εξαίρεση, είναι ο κανόνας. Ο Γιάννης είναι ένα από τα χιλιάδες παιδιά που οδηγούνται καθημερινά σε ένα σχολείο που δεν τους παρέχει Παιδεία, αλλά πολλές φορές άχρηστες γνώσεις και στη συνέχεια στο φροντιστήριο, όπου θα τους διδάξουν τη μεθοδολογία για να παπαγαλίσουν σε ένα γραπτό τις άχρηστες γνώσεις που θα τους δοθούν. Είναι η Παιδεία στα σχολεία, Παιδεία; Είναι δωρεάν; Όλο και περισσότερα παιδιά δραπετεύουν από τις τάξεις, αλλά και από τον εφηβικό εαυτό τους για να ριχτούν στο διάβασμα των δυο –τριών μαθημάτων που μπορούν να τους οδηγήσουν στο πανεπιστήμιο. Δίπλα τους μια ολόκληρη κοινωνία έχει κάνει τη σύμβαση πως το σχολείο θα είναι προθάλαμος για το φροντιστήριο και το φροντιστήριο ο προθάλαμος για την ανεργία με πτυχίο. Μια ολόκληρη κοινωνία διατηρεί ως όνειρο της την απόκτηση ενός «γραφείου» στο Δημόσιο και σκοτώνει τα παιδιά της μέσα από μια διαδικασία, η οποία για τραγική ειρωνεία υποτιμάται από τους πάντες: Από τους μαθητές και τους γονείς, μέχρι και τους πολιτικούς, χωρίς κανείς να την αλλάζει. Γιατί η Ελλάδα καταδικάζει τα παιδιά της να ζουν με άγχος και να είναι λειτουργικά αναλφάβητα; Γιατί οι γονείς ανέχονται τον παραλογισμό ενός ανταγωνισμού χωρίς αντίκρισμα; Γιατί οι πολιτικοί θεωρούν τη φράση «αλλαγές στην Παιδεία» ως «αλλαγές στο εξεταστικό σύστημα»; Σήμερα Τρίτη 20 Μαίου, στις 24.00, στον Alpha.

Ειδήσεις Σήμερα: