Ιστορικό ψήφισμα καταδίκης του Φράνκο υιοθέτησε η ισπανική Βουλή
Το πραξικόπημα του στρατηγού Φρανθίσκο Φράνκο και την 40ετή δικτατορία (1938-1975) καταδικάζει ιστορικό νομοθέτημα που ενέκρινε το ισπανικό Κοινοβούλιο, αφήνοντας στην άκρη ενστάσεις ότι η σχετική κίνηση μπορεί να ανοίξει παλιές πληγές και να διχάσει.
Το πραξικόπημα του στρατηγού Φρανθίσκο Φράνκο και την 40ετή δικτατορία (1938-1975) καταδικάζει ιστορικό νομοθέτημα που ενέκρινε το ισπανικό Κοινοβούλιο, αφήνοντας στην άκρη ενστάσεις της συντηρητικής αντιπολίτευσης ότι η σχετική κίνηση μπορεί να ανοίξει παλιές πληγές και να διχάσει την κοινωνία.
Το νομοσχέδιο που υιοθέτησε η ισπανική Κάτω Βουλή καταδικάζει επίσημα το φασιστικό καθεστώς του Φράνκο και εξουσιοδοτεί τις τοπικές κυβερνήσεις να χρηματοδοτήσουν τις προσπάθειες για να φέρουν στο φως μαζικούς τάφους από την περίοδο του εμφυλίου (1936-1939).
Η ισπανική Βουλή αποκαθιστά τα θύματα του καθεστώτος Φράνκο, διατάσσει την απομάκρυνση των συμβόλων της δικτατορίας από τους δρόμους και τα κτίρια και κηρύσσει «παράνομες» τις συνοπτικές στρατιωτικές δίκες που οδήγησαν στην εκτέλεση ή τη φυλάκιση χιλιάδων εχθρών του δικτάτορα.
Ο αποκαλούμενος ως «Νόμος για την Ιστορική Μνήμη» αναμένεται να οδηγηθεί σε επόμενη φάση στην ισπανική Γερουσία -η έγκριση θεωρείται τυπική- και να δημοσιευθεί στην εφημερίδα της κυβέρνησης πριν καταστεί νόμος του κράτους.
Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Χοσέ Θαπατέρο -του οποίου ο παππούς ήταν ανάμεσα στους δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους που εκτελέστηκαν από το καθεστώς του Φράνκο- είχε καταστήσει την ψήφιση του νομοσχεδίου ύψιστη προτεραιότητα της διακυβέρνησής του, συνάπτοντας σχετική συμφωνία μεταξύ Σοσιαλιστών και αρκετών μικρότερων κομμάτων.
Το νοσχέδιο πέρασε παρά την ισχυρή εναντίωση του αντιπολιτευόμενου Λαϊκού Κόμματος, που κατηγόρησε τον Χοσέ Θαπατέρο ότι καθοδηγείται από εκδικητικότητα και θα ανοίξει παλιές πληγές.
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας