Πήρε τα… τσαρούχια στο χέρι η Εθνική και συνετρίβη με 4-1 από την Τουρκία

66

Η «εθνική εορτή» μετετράπη σε τραγωδία για την Εθνική μας ομάδα, που υπέστη βαριά ήττα από την Τουρκία με 4-1 μέσα στο κατάμεστο «Καραϊσκάκη.

Μολονότι το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα άνοιξε το σκορ μόλις στο 5ο λεπτό χάρη στον Κυργιάκο, οι Τούρκοι ήταν αυτοί που έλεγχαν το ρυθμό του αγώνα και κατάφεραν να εκμεταλλευτούν τις λίγες ευκαιρίες που δημιούργησαν.

Την ίδια στιγμή, που στο γήπεδο έπεφταν βροχή οι φωτοβοίδες, οι Έλληνες οπαδοί τσακώνονταν μεταξύ τους και έκαιγαν καθίσματα, ενώ μέσα στον αγωνιστικό χώρο οι Έλληνες διεθνείς λογομαχούσαν και διαφωνούσαν με τις αλλαγές του Ρεχάγκελ!

Και όμως, η ελληνική ομάδα έχασε τουλάχιστον τρεις κλασικές ευκαιρίες για να σκοράρει. Το… κερασάκι στην τούρτα ήταν η πολύ κακή ημέρα στην οποιία βρέθηκε ο Νικοπολίδης.

Ειδικότερα, Αμανατίδης, Σαμαράς και Κυργιάκος απέτυχαν παταγωδώς στην ίδια φάση να σκοράρουν στο 79, ενώ νωρίτερα ο Γιαννακόπουλος μόνος απέναντι από τον Βολκάν σούταρε άουτ και ο Κυργιάκος στο 70 σημάδεψε τη δοκό…

Με λίγα λόγια όταν η Ελλάδα έχανε ευκαιρίες, η Τουρκία απαντούσε με γκολ…

Στο στρατόπεδο της ελληνικής ομάδας υπήρξε εκνευρισμός σχετικά με την επιλογή του Ρεχάγκελ να αντικαταστήσει τον μέτριο Φύσσα από τον Τοροσίδη (παρθενική εμφάνιση) καθώς ορισμένοι διεθνείς θεώρησαν ότι θα έπρεπε να αντικατασταθεί ο Σεϊταρίδης που τραυματίστηκε.

Ο Οτο Ρεχάγκελ παρέταξε την Εθνική μας με την αναμενόμενη ενδεκάδα (αφού και ο ανέτοιμος Χαριστέας τέθηκε στη διάθεσή του έστω και την τελευταία στιγμή) και με ένα… πολυμορφικό σχήμα, που άλλαζε ανάλογα με τα δεδομένα, αλλά συνήθως μπέρδευε περισσότερο τους παίκτες μας παρά τους αντιπάλους.

Ο Νικοπολίδης κάθισε κάτω από τα δοκάρια και από εκεί και πέρα άρχιζε το σκάκι, απέναντι στον Φατίχ Τερίμ. Η πρώτη αίσθηση ήταν πως πρόκειται για 4-3-3, με τους Σεϊταρίδη, Δέλλα, Κυργιάκο, Φύσσα από δεξιά προς αριστερά στην άμυνα, τους Κατσουράνη, Μπασινά κόφτες και τον Καραγκούνη οργανωτή, τους Χαριστέα (δεξιά), Γιαννακόπουλο (αριστερά) στα άκρα της επίθεσης και τον Σαμαρά φουνταριστό (οι τρεις της επίθεσης άλλαζαν συχνά θέσεις, ξεχνώντας να βοηθούν τον Φύσσα στην αριστερή πτέρυγα).

Αυτό το σχήμα εύκολα γινόταν 4-5-1 με την οπισθοχώρηση των δύο ακραίων της επίθεσης, ενώ λίγο πιο περίπλοκο ήταν το 5-4-1 (με τον Κατσουράνη τρίτο σέντερ μπακ) και το 5-3-2 (εκτός της οπισθοχώρησης του Κατσουράνη, ο Stelios γινόταν χαφ και ο Χαριστέας περνούσε παρτενέρ του Σαμαρά στην επίθεση). Πολλά τα τρικ, δηλαδή…

Η Τουρκία, εφόσον ταξίδεψε στην Αθήνα με τον Σουκούρ, ξεκινούσε από εκεί. Σέντερ-φορ και ουσιαστικά μοναδικός προωθημένος ο αρχηγός (σε κάποιες περιπτώσεις είχε παρτενέρ τον Ουνάλ) και από εκεί και πέρα σχήμα σαφώς αμυντικογενές, με τις ελλείψεις των Εμρέ, Μπαστούρκ, Νιχάτ, Τουράν, Ροουστού, να δείχνουν σημαντικότερες από τις παρουσίες! Οι Σαμπρί, Ουζουλμέζ (στα άκρα), Τσετίν και Γκιοχκάν Ζαν (σέντερ μπακ) ήταν η τετράδα της άμυνας, ενώ οι Αουρέλιο, Αλτιντόπ, Τουντσάι και Τιουμέρ κάλυψαν το χώρο του κέντρου.

Η Εθνική μας μπήκε στο παιχνίδι δυνατά, απείλησε το 3 με τον Γιαννακόπουλο και μόλις στο 5 μπήκε μπροστά στο σκορ, όταν οι ψηλοί σέντερ μπακ της Τουρκίας απέτυχαν να απομακρύνουν σε συρτή σέντρα του Καραγκούνη και ο Κυργιάκος, με κίνηση και σουτ κλασικού φορ, έγραψε το 1-0 και υπερθέρμανε το ήδη ζεστό «Καραϊσκάκη».

Αυτό ήταν το πρώτο ελληνικό γκολ σε βάρος της Τουρκίας μετά τον Σεπτέμβρη του 1988 (είχε σκοράρει ο Νίκος Αναστόπουλος σε φιλική ήττα 1-3 στην Πόλη).

Μετά το γκολ και μέχρι το δεκάλεπτο, με τους Τούρκους …ζαλισμένους, η Εθνική μας έδειχνε να ελέγχει απόλυτα, ενώ ακόμα κι όταν οι αντίπαλοί μας πάτησαν στα πόδια τους, ο ρυθμός ήταν τέτοιος που βόλευε την ομάδα που ήταν μπροστά στο σκορ.

Η Τουρκία δέχτηκε και δεύτερο σοκ πριν κλείσει το 20λεπτο, αυτή τη φορά χάνοντας τον αριστερό μπακ Ουζουλμέζ, ο οποίος τραυματίστηκε σε δυνατή κόντρα με τον Χαριστέα και αντικαταστάθηκε από τον πρωτάρη Βολκάν Γιαμάν.

Ομως, ενώ όλα φαίνονταν ιδανικά, μια κακή στιγμή του Νικοπολίδη και της ελληνικής άμυνας, έφερε το παιχνίδι στα ίσα στο 27.

Ο τερματοφύλακας της Εθνικής δεν έδιωξε σωστά σε εκτέλεση φάουλ του Τιουμέρ, ο Σαμπρί γέμισε την περιοχή με ανοργάνωτη την ελληνική άμυνα και ο Τουντσάι δεν συγχώρησε, γράφοντας το 1-1 με κοντινό, δυνατό σουτ.

Πάλι από την αρχή, λοιπόν, με αγώνα 60 λεπτών πια και με την Εθνική μας – σε πρώτη φάση – μπλοκαρισμένη από την απρόσμενη ισοφάριση.

Ειδικά η αριστερή πλευρά έμπαζε, ευτυχώς όμως οι Τούρκοι δεν εκμεταλλεύτηκαν αυτή την αδυναμία μας, όπως και ο Χαριστέας δεν πρόλαβε να εκμεταλλευτεί το νέο λάθος του αργού κετρνικού αμυντικού διδύμου της Τουρκίας (Τσετίν και Γκιοχκάν Ζαν) στο 37, για να φτάσει στο δεύτερο γκολ.

Έτσι, το 1-1 συνόδευσε τις ομάδες στα αποδυτήρια, με τον Ότο Ρεχάγκελ σίγουρα να προβληματίζεται για την απόδοση των ακραίων, Φύσσα (κυρίως) και Σεϊταρίδη, οι οποίοι ούτε ανασταλτικά βοήθησαν αλλά ούτε και κατάφεραν να ανεβάσουν την ομάδα από τις πτέρυγες…

Στο δεύτερο ημίχρονο η Εθνική μας εμφανίστηκε απορυθμισμένη, ίσως και επηρεασμένη από το αδικαιολόγητο επεισόδιο πίσω από την εστία του Νικοπολίδη, ο οποίος, πάντως, έδειχνε έξω από τα νερά του.

Έτσι, οι τούρκοι απείλησαν δύο φορές με Τουντσάι και Σουκούρ στο πρώτο πεντάλεπτο, πριν ο Ουνάλ πιάσει στον ύπνο τον Έλληνα τερματοφύλακα στο 55 και με μακρινό σουτ γράψει το 1-2.

Την ίδια στιγμή, οι παίκτες διαφωνούσαν με τον Ρεχάγκελ αν πρέπει να βγει ή όχι ο Σεϊταρίδης, που αντιμετώπιζε πρόβλημα τραυματισμού αλλά ζητούσε να συνεχίσει, ενώ ο Τοροσίδης βρέθηκε στο γήπεδο αντί του Φύσσα, σε ρόλο αριστερού μπακ, ίσως για πρώτη φορά στην καριέρα του!

Πάντως, μετά το 65 και με τον Γκέκα στην κορυφή της επίθεσης, η Εθνική μας άρχισε να συνέρχεται και να πιέζει την – επίσης επιρρεπή στα λάθη – τουρκική άμυνα, η οποία καρδιοχτύπησε δύο φορές στο δίλεπτο 68 – 69, όταν ο Κυργιάκος (με τη βοήθεια του Γκέκα) σημάδεψε το δοκάρι με κεφαλιά και ο Γιαννακόπουλος έχασε ένα γκολ από αυτά που δεν χάνονται.

Και όμως, ακριβώς τη στιγμή που το ματς φάνηκε να ξαναγυρίζει, ένα νέο, τρίτο λάθος του Αντώνη Νικοπολίδη, έριξε την Εθνική μας στο καναβάτσο. Νέο μακρινό σουτ του Τιουμέρ, πάλι εκτός θέσης ο έλληνας τερματοφύλακας και 1-3 στο 70.

Πλέον, όλα έδειχναν να έχουν τελειώσει, έστω κι αν η αναιμική άμυνα της Τουρκίας μας επέτρεπε να ελπίζουμε, όπως για παράδειγμα στη φάση του 80, όταν Αμανατίδης (τρίτη αλλαγή) σημάδεψε και πάλι το δοκάρι, αλλά ο Κυργιάκος και ο Σαμαράς που βρέθηκαν στο ριμπάουντ, δεν κατάφεραν να σπρώξουν την μπάλα στα δίχτυα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, στο επόμενο λεπτό ο Γιοκντενίζ, που μόλις είχε μπει στο γήπεδο, πέρασε Γιούρκα και Δέλλα σαν σταματημένους και έγραψε το τελικό 1-4, αφήνοντας τις ελληνικές σημαίες στους ιστούς μόνο για τη δεδομένη εθνική εορτή της επομένης και όχι για την πολυαναμενόμενη νίκη επί της Τουρκίας.

Στα λεπτά που απέμεναν, ξεχώρισε η λεκτική μονομαχία Σεϊταρίδη – εξέδρας, καθώς αφού μας… έφαγαν οι Τούρκοι, αποφασίσαμε να φαγωθούμε και μεταξύ μας…

Διαιτητής: Βόλφγκανγκ Σταρκ (Γερμανία)

Κίτρινες: Σεϊταρίδης – Γκιοκχάν Ζαν, Βολκάν Ντεμιρέλ

ΕΛΛΑΔΑ (Οτο Ρεχάγκελ): Νικοπολίδης, Σεϊταρίδης, Κυργιάκος, Δέλλας, Φύσσας (56 Τοροσίδης), Κατσουράνης, Μπασινάς, Καραγκούνης, Γιαννακόπουλος (72 Αμανατίδης), Χαριστέας (63 Γκέκας), Σαμαράς.

ΤΟΥΡΚΙΑ (Φατίχ Τερίμ): Βολκάν Ντεμιρέλ, Σερβέτ Τσετίν, Ιμπραϊμ Ουζουλμέζ (19 λ. τρ. Βολκάν Γιαμάν), Γκιοκχάν Ζαν, Σαμπρί Σαρίογλου, Μεχμέτ Αουρέλιο, Τουμέρ Μετίν (80 Γκιοκντενίζ Καραντενίζ), Τουντσάι Σανλί, Γκιοκχάν Ουνάλ (57 Χουσεϊν Τσιμσίρ), Χακάν Σουκούρ, Χαμίτ Αλτιντόπ.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ