Ο ρόλος του ΚΝΣ στη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

Λονδίνο: Το κεντρικό νευρικό σύστημα φαίνεται να ασκεί μια βαθύτατη επίδραση στην ανοσοποιητική αντίδραση του οργανισμού και μπορεί να χειραγωγηθεί απευθείας για την αντιμετώπιση ασθενειών όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα.

Αρουραίοι που έλαβαν φάρμακο κατά της αρθρίτιδας στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης είχαν περίπου τη μισή βλάβη στις αρθρώσεις συγκριτικά με αρουραίους που πήραν την ίδια δραστική ουσία σε συνήθη ενέσιμη μορφή.

Οι ειδικοί πιστεύουν ότι ο σχεδιασμός φαρμάκων κατά της αρθρίτιδας με στόχο τον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη θα μπορούσαν να φανούν χρήσιμα σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα και να παρατείνουν το προσδόκιμο επιβίωσης.

Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα του επιστημονικού εντύπου PLoS Medicine ο Δρ Γκαρυ Φαϊρστέιν του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο υποστηρίζει ότι η στόχευση του κεντρικού νευρικού συστήματος μπορεί μια μέρα να αποδειχθεί αποτελεσματική στην αντιμετώπιση πολλών ανοσοποιητικών διαταραχών, όπως η ψωρίαση. Τονίζει ότι το στρες και ο φόβος, παθήσεις που σχετίζονται με το κεντρικό νευρικό σύστημα, μπορούν επίσης να επιδεινώσουν ανοσοποιητικά προβλήματα όπως το άσθμα.

Ο Αμερικανός ερευνητές χορήγησε σε αρουραίους ένα συστατικό που προκαλεί αρθρίτιδα. Στη συνέχεια χορήγησε ένα συστατικό που μπλοκάρει τη δράση ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη φλεγμονή των αρθρώσεων, το p38.

Παλαιότερες ζωικές μελέτες είχαν δείξει ότι η αναστολή του p38 μειώνει τη βλάβη στις αρθρώσεις στη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Εφόσον, λοιπόν, και άλλα πειράματα είχαν συσχετίσει τον πόνο με αυξημένα επίπεδα του p38, ειδικά εντός της σπονδυλικής στήλης, ο Δρ Φαϊρστέιν πίστεψε ότι θα έπρεπε να επικεντρωθεί σ’ αυτό.

Τοποθέτησε έναν καθετήρα στην σπονδυλική στήλη των πειραματόζωων και τον χρησιμοποίησε για να διοχετεύσει το συστατικό SB203580 που μπλοκάρει το p38.

Η σοβαρότητα της αρθρίτιδα προσδιορίστηκε ποσοτικά μετά τη θεραπεία με χρήση συνήθους συστήματος βαθμολόγησης στο οποίο τα υψηλότερα νούμερα αντιπροσώπευαν την μεγαλύτερη βλάβη. Οι ακτινογραφίες οστών έδειξαν ότι οι αρουραίοι στους οποίους χορηγήθηκε η δραστική ουσία στην σπονδυλική στήλη είχαν χαμηλότερο σκορ (λιγότερο από 1,5 από τους πιθανούς 6 βαθμούς).

Τα πειραματόζωα που πήραν ίση δόση του φαρμάκου απευθείας στο δέρμα είχαν διπλάσια βλάβη και είχαν σκορ 3, ελαφρώς καλύτερο από το 3,4 των αρθριτικών αρουραίων που δεν πήραν κάποια φαρμακευτική αγωγή.

Τα νεύρα στα άκρα του σώματος (χέρια, πόδια) παράγουν συστατικά που αυξάνουν την φλεγμονή. Τα νέα αποτελέσματα δείχνουν ότι το p38 είναι ένα πρώιμο τμήμα μιας οδού που στέλνει σήματα από το κεντρικό νευρικό σύστημα σε απομακρυσμένα αυτά νεύρα.

Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη κλινικές μελέτες για να διαπιστωθεί αν η εμπλοκή του p38 μπορεί να αναστείλει την πρόοδο της αρθρίτιδας στους ανθρώπους. Τα σκευάσματα βέβαια θα πρέπει να τροποποιηθούν ώστε να είναι περισσότερο λιποδιαλυτά, γεγονός που θα τους δίνει την δυνατότητα να εισέρχονται στη σπονδυλική στήλη και τον εγκέφαλο χωρίς την ανάγκη καθετηριασμού. Ωστόσο, οι παρενέργειες της αλλαγής της δραστηριότητας του p38 στον εγκέφαλο είναι άγνωστες και μπορεί να είναι εξαιρετικά σοβαρές.

health.in.gr