26

Όπως το 1982, όταν μαστιζόταν και τότε από σκάνδαλο στημένων αγώνων, έτσι και τώρα η Ιταλία κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο, για τέταρτη φορά στην Ιστορία της. Η «σκουάντρα ατζούρα» επικράτησε της Γαλλίας με 5-3 στα πέναλτι (1-1 κ.α. και παρ.), με τον Τρεζεγκέ -ήρωα των «τρικολόρ» στο Euro 2000- να χάνει πέναλτι και τον Ζιντάν να αποβάλλεται με κόκκινη κάρτα στο τελευταίο ματς της καριέρας του.

Οι Γάλλοι «άνοιξαν» το σκορ με πέναλτι του Ζιντάν στο 7 και οι Ιταλοί ισοφάρισαν στο 19 με τον Ματεράτσι.

Στο 110 ο Ζιντεντίν Ζιντάν αντίκρισε την κόκκινη κάρτα, γιατί χτύπησε με κεφαλιά το Ματεράτσι, και με αυτόν τον άδοξο τρόπο «έκλεισε» τη σπουδαία καριέρα του.

Ήταν η δεύτερη φορά στην Ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου που το τρόπαιο κρίθηκε στα πέναλτι. Η πρώτη ήταν το 1994 με φιναλίστ και πάλι την Ιταλία και με αντίπαλο τη Βραζιλία, η οποία τελικά επικράτησε.

Αυτή τη φορά οι «ατζούρι» δεν έχασαν την ευκαιρία…

Και όλα αυτά που οι Ιταλοί περιμένουν με αγωνία την ετυμηγορία της δικαιοσύνης για το σκάνδαλο calciopoli…

Η εικόνα του αγώνα

Το παιχνίδι πήρε «φωτιά» με το… καλησπέρα. Μόλις στο 6 ο Οράσιο Ελισόντο είδε ως ανατροπή μέσα στην περιοχή την πτώση του Μαλουντά υπό την πίεση του Ματεράτσι και έδωσε πέναλτι, το οποίο εκτέλεσε ο Ζιντάν κι έκανε το 1-0.

Στη συνέχεια οι Ιταλοί ανέλαβαν τα ηνία του αγώνα και, παρά την συμπαγή άμυνα των Γάλλων, κατάφεραν να βρουν τον δρόμο προς τα δίχτυα πριν συμπληρωθεί το εικοσάλεπτο.

Στο 19 ο Πίρλο εκτέλεσε κόρνερ από δεξιά και ο προωθημένος Ματεράτσι με κεφαλιά ισοφάρισε το σκορ.

Μοιραία ο ρυθμός έπεσε στα επόμενα λεπτά, αφού οι δύο ομάδες αποφάσισαν να γίνουν πιο προσκετικές. Ο

 Ζινεντίν Ζιντάν αισθανόταν συνεχώς την πιέση των προσωπικών του αντιπάλων, που του άφηναν ελάχιστο πεδίο δράσης, ενώ από την άλλη μεριά οι Γάλλοι έδειξαν και πάλι να ενδιαφέρονται περισσότερο για την αμυντική λειτουργία της ομάδας τους κι έτσι μόνο στο 35 η Ιταλία κατάφερε να γίνει και πάλι απειλητική, δύο φορές με τον Λούκα Τόνι.

Αρχικά ο επιθετικός της Φιορεντίνα βρέθηκε μέσα στην περιοχή από μπαλιά του Τότι, αλλά πρόλαβε τελευταία στιγμή ο Τιράμ και με προβολή έδιωξε σε κόρνερ, που εκτέλεσε ο Πίρλο και ο Τόνι με κεφαλιά, έστειλε την μπάλα στο οριζόντιο δοκάρι.

Μοιραία λοιπόν η λήξη του πρώτου ημιχρόνου βρήκε τις δύο ομάδες ισόπαλες, με τους Ιταλούς απλώς να υπερέχουν λίγο στις εντυπώσεις.

Με την έναρξη του β ημιχρόνου, η Γαλλία μπήκε πολύ πιο δυνατά και με τον Ανρί στο 49 να αναστατώνει την ιταλική άμυνα, αλλά τον Τζαμπρότα να κόβει την τελευταία στιγμή το γύρισμα του επιθετικού της Άρσεναλ, ενώ στο 52 ο αμυντικός της Γιουβέντους εμπόδισε μέσα στην περιοχή τον Μαλουντά να πλασάρει.

Ένα λεπτό αργότερα, το γύρισμα του Μαλουντά από την άκρη της περιοχής πέρασε χωρίς να το εκμεταλλευτεί ο Ριμπερί.

Η πίεση των Γάλλων συνεχίστηκε, ωστόσο στο 56 ήρθε ένα γερό «χτύπημα», καθώς τραυματίστηκε ο Βιεϊρά και αναγκάστηκε να αποχωρήσει.

Λίγο αργότερα ο Λίπι επιχείρησε να προβεί σε διορθωτικές κινήσεις (Ντε Ρόσι αντί Τότι, που δεν βοήθησε, και Ιακουίντα αντί Περότα), αφού έβλεπε πως η ομάδα του δεν μπορούσε να ελέγξει τη μεσαία γραμμή και να βγάλει επιθέσεις.

Το θέμα ήταν ότι ο κινητήριος μοχλός της Ιταλίας στο α ημίχρονο, Αντρέα Πίρλο, αδυνατούσε πλέον να ελευθερωθεί και να πάρει πρωτοβουλίες κι έτσι η Γαλλία συνέχισε να έχει τον πρώτο λόγο.

Στο 63 ο Μπουφόν εξουδετέρωσε το σουτ του Ανρί, ενώ στο 76 ένα μακρινό φάουλ του Πίρλο πέρασε δίπλα από το δοκάρι του Μπαρτέζ.

Στο τελευταίο πεντάλεπτο της κανονικής διάρκειας, ο Λίπι έπαιξε το τελευταίο του «χαρτί», περνώντας στο παιχνίδι τον Ντελ Πιέρο, ωστόσο το ματς οδηγήθηκε στην παράταση και ήταν η 5η φορά στην ιστορία της διοργάνωσης, που συνέβαινε αυτό σε έναν τελικό (1934, 1966, 1978, 1994).

Και πάλι οι Γάλλοι ήταν αυτοί που είχαν τον έλεγχο του αγώνα και στο 99 ο Ριμπερί άλλαξε την μπάλα με τον Ανρί, αλλά πλάσαρε μόλις άουτ.

Τότε ο Ντομενέκ αποφάσισε να βάλει μέσα τον Τρεζεγκέ, όμως ο Ζιντάν ήταν αυτός που στο 103 βρέθηκε σε θέση σέντερ φορ και με κεφαλιά υποχρέωσε τον Μπουφόν σε εξαιρετική απόκρουση.

Τελικά στο 110 έγινε αυτό που ουδείς θα ήθελε να δει.

Ο Ζινεντίν Ζιντάν, ο οποίος «σημάδεψε» το 18ο Παγκόσμιο Κύπελλο και έκανε ολόκληρο τον πλανήτη να υποκλιθεί στο ποδοσφαιρικό μεγαλείο του, έχασε την ψυχραιμία του και εκτός φάσης χτύπησε με το κεφάλι τον Ματεράτσι στο στήθος, με αποτέλεσμα να δει την κόκκινη κάρτα και να πει με αυτό τον τρόπο το «αντίο» στα γήπεδα.

Με δέκα παίκτες η Γαλλία και χωρίς τον ηγέτη της, δεν είχε άλλη λύση από το να οδηγήσει το παιχνίδι στη διαδικασία των πέναλτι, αφού ακόμη κι έτσι η Ιταλία δεν μπόρεσε να γίνει απειλητική.

Αυτή τη φορά, όμως, η Ιταλία δεν αστόχησε. Και οι πέντε ποδοσφαιριστές της ήταν εύστοχοι, ενώ για τους Γάλλους μοιραίος στάθηκε ο Τρεζεγκέ, ο οποίος το 2000 πέτυχε το «χρυσό» γκολ στον τελικό του EURO, απέναντι στην Ιταλία και έδωσε τη νίκη στους «τρικολόρ».

Τώρα αστόχησε κι έτσι ο αρχηγός Φάμπιο Καναβάρο, στην 100η συμμετοχή του με την Εθνική Ιταλίας, σήκωσε ψηλά το τρόπαιο του πρωταθλητή κόσμου.

Η σειρά των πέναλτι

ΙΤΑΛΙΑ ΓΑΛΛΙΑ

Πίρλο 1-0

1-1 Βιλτόρ

Ματεράτσι 2-1

Δοκάρι Τρεζεγκέ

Ντε Ρόσι 3-1

3-2 Αμπιντάλ

Ντελ Πιέρο 4-2

4-3 Σανιόλ

Γκρόσο 5-3

Διαιτητής: Οράσιο Ελιζόντο (Αργεντινή)

Κόκκινες: 110 Ζιντάν

Κίτρινες: Τσαμπρότα – Σανιόλ, Μακελελέ, Μαλουντά

ΙΤΑΛΙΑ (Μαρτσέλο Λίπι): Μπουφόν, Τζαμπρότα, Ματεράτσι, Καναβάρο, Γκρόσο, Γκατούζο, Πίρλο, Περότα (61 Ιακουίντα), Καμορανέζι (86 Ντελ Πιέρο), Τότι (61 Ντε Ρόσι), Τόνι.

ΓΑΛΛΙΑ (Ρεϊμόν Ντομενέκ): Μπαρτέζ, Σανιόλ, Τιράμ, Γκαλάς, Αμπιντάλ, Μακελελέ, Βιεϊρά (56 λ. τρ. Ντιαρά), Ζιντάν, Ριμπερί (100 Τρεζεγκέ), Μαλουντά, Ανρί (107 Βιλτόρ).

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: