36

Ένα δείγμα DNA από τη σκηνή του εγκλήματος θα μπορούσε, αν το επέτρεπε η νομοθεσία, να αποκαλύψει στην αστυνομία το πιθανό όνομα του υπόπτου, αποδεικνύει μελέτη σε βρετανικό πανεπιστήμιο. Πάντως η μέθοδος θα είχε περιορισμούς, καθώς απαιτεί μεγάλες βάσεις δεδομένων και είναι αποτελεσματική μόνο σε άνδρες και σε ασυνήθιστα επώνυμα.

Τα πιθανά επίθετα του «ιδιοκτήτη» του DNA προκύπτουν από ανάλυση του χρωμοσώματος Υ, το οποίο κληροδοτείται αποκλειστικά από τον πατέρα στο γιο, όπως (συνήθως) και το επώνυμο. Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα με κοινό επίθετο είναι πιθανότερο να έχουν και παρόμοια χρωμοσώματα Υ, και το αντίστροφο.

Η ομάδα του Μαρκ Τζόμπλινγκ στο Πανεπιστήμιο του Λέστερ εξέτασε 300 άνδρες, οι οποίοι ανά δύο είχαν το ίδιο επίθετο, χωρίς να είναι εν γνώση τους συγγενείς. Η ανάλυση έδειξε ότι στο 25% των περιπτώσεων οι δύο άνδρες συνδέονταν, δηλαδή πρέπει να μοιράζονταν έναν κοινό πρόγονο το πολύ 20 γενιές νωρίτερα, γύρω στο 1.300 μ.Χ., όταν άρχισαν να χρησιμοποιούνται τα επίθετα στην Αγγλία.

Όπως αναφέρουν σε άρθρο τους στην επιθεώρηση Current Biology, οι ερευνητές εξέτασαν τις 47 εκατομμύρια καταχωρήσεις ονομάτων του εκλογικού σώματος και διαπίστωσαν ότι υπάρχουν 39.000 επίθετα τα οποία μοιράζεται το 42% των Βρετανών.

Μια βάση με τα προφίλ του χρωμοσώματος Υ για τα επίθετα αυτά θα επέτρεπε στην αστυνομία να μαντεύει το επίθετο του υπόπτου μία φορά στις πέντε.

Αν και δεν διαθέτει τέτοια βάση γενετικών δεδομένων, η βρετανική αστυνομία ήδη εργάζεται ανεξάρτητα σε μέθοδο για την πρόβλεψη ονομάτων από δείγματα DNA.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: