Ισόβια σύνταξη πολυτέκνου και στο χήρο πολύτεκνο πατέρα
Αντισυνταγματικός κρίθηκε από το Α Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας ο νόμος 1892/1990, που δεν επιτρέπει τη χορήγηση της ισόβιας σύνταξης πολυτέκνου στον πατέρα, μετά το θάνατο της συζύγου μητέρας.
Αντισυνταγματικός κρίθηκε από το Α Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας ο νόμος 1892/1990, που δεν επιτρέπει τη χορήγηση της ισόβιας σύνταξης πολυτέκνου στον πατέρα, μετά το θάνατο της συζύγου μητέρας.
Η σύνταξη αυτή είναι ίση προς το τετραπλάσιο του ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη και χορηγείται στις πολύτεκνες μητέρες που έχουν τρία παιδιά, αφού σταματήσει η χορήγηση του πολύτεκνου επιδόματος λόγω ενηλικίωσης των παιδιών. Η πολύτεκνη σύνταξη χορηγείται από τον ΟΓΑ.
Συγκεκριμένα, πολύτεκνος πατέρας τριών παιδιών ζήτησε από τον ΟΓΑ να του χορηγηθεί ισόβια σύνταξη, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 1892/1990. Το αίτημα απορρίφθηκε με τον ισχυρισμό ότι η ισόβια σύνταξη χορηγείται μόνο στην πολύτεκνη μητέρα. Ο πατέρας στη συνέχεια υπέβαλε ένσταση κατά της απόφασης της αρμόδιας επιτροπής του Οργανισμού, χωρίς όμως ποτέ να πάρει απάντηση. Έτσι, προσέφυγε στη Δικαιοσύνη.
Το ΣτΕ έκρινε ότι η σχετική διάταξη του νόμου 1892/1990, που δεν επιτρέπει τη χορήγηση της ισόβιας σύνταξης στον πολύτεκνο πατέρα μετά το θάνατο της συζύγου του, είναι αντίθετη στις συνταγματικές διατάξεις που αφορούν την ισότητα των πολιτών, την προστασία της πολύτεκνης οικογένειας και της παιδικής ηλικίας και την υποχρέωση του κράτους να άρει την ανισότητα μεταξύ των δύο φύλων.
Σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, δεν είναι συνταγματικά ανεκτές νομοθετικές ρυθμίσεις «με τις οποίες ορισμένες πολύτεκνες οικογένειες εξαιρούνται της ειδικής κρατικής φροντίδας, αφού έτσι αναιρείται ως προς αυτές η αδιακρίτως υπέρ των πολυτέκνων οικογενειών επιβαλλόμενη από το Σύνταγμα ειδική κρατική μέριμνα και αρωγή».
Η θέσπιση εξαιρέσεων «από τη συνταγματική επιταγή κοινωνικού χαρακτήρα, ερειδομένων επί της διαφοράς του φύλου, είναι μη ανεκτή συνταγματικώς κατά μείζονα λόγο, δοθέντος ότι αντίκειται στην αρχή της ισότητας των δύο φύλων ως προς την απόλαυση ενός κοινωνικού δικαιώματος, όπως αυτό της προστασίας των πολυτέκνων».
«Η προστασία των πολύτεκνων οικογενειών» αναφέρεται στην απόφαση, «αποβλέπει όχι μόνο στην επίδειξη ηθικής συμπαράστασης εκ μέρους της Πολιτείας και ειδικής πρόσθετης οικονομικής ενίσχυσης ή άλλων κοινωνικών πλεονεκτημάτων εκ μέρους του κράτους προς αμφότερους τους γονείς ή στον ένα επιζώντα, αλλά ταυτοχρόνως αποσκοπεί στην προστασία των ίδιων των τέκνων, που είναι αυτοί τελικοί αποδέκτες της συνταγματικά επιβαλλόμενης κρατικής φροντίδας».