Επιδείνωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας και το 2005

27

Η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας συνεχίζει να επιδεινώνεται, σύμφωνα με την Παγκόσμια Έκθεση Ανταγωνιστικότητας του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ για το 2005, που δόθηκε την Τετάρτη στη δημοσιότητα σε συνέντευξη Τύπου του ΣΕΒ.

Συγκεκριμένα, στον δείκτη ανταγωνιστικότητας για ανάπτυξη (Growth Competitiveness Index) η Ελλάδα καταλαμβάνει την 46η θέση, εννιά θέσεις χαμηλότερα από το 2004, στο δείκτη ολικής ανταγωνιστικότητας (Total Competitiveness Index) η χώρα μας κατατάσσεται στην 47η θέση από 51η που ήταν το 2004 και στην επιχειρηματική ανταγωνιστικότητα (Business Competitiveness Index) βρίσκεται στην 40ή θέση από 41η.

Όπως διευκρίνισε ο ΣΕΒ, η βελτίωση της Ελλάδας στον δείκτη ολικής ανταγωνιστικότητας οφείλεται κυρίως σε τεχνικούς λόγους που αφορούν στη δομή του δείκτη και τους συντελεστές στάθμισης και όχι σε ουσιαστικές αλλαγές. Ο Σύνδεσμος ζητά την άμεση λήψη επιπλέον μέτρων, προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα, ενώ ο κ. Κυριακόπουλος επισήμανε χαρακτηριστικά ότι το εθνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων της χώρας απέχει πολύ από τους στόχους της Λισαβόνας.

Στη φετινή έρευνα έχουν προστεθεί 13 νέες χώρες, δύο από τις οποίες κατατάσσονται υψηλότερα από την Ελλάδα (Κατάρ και Κουβέιτ).

Όλες οι υπόλοιπες χώρες που είχαν καλύτερη θέση από την Ελλάδα το 2004 εξακολουθούν να βρίσκονται υψηλότερα και το 2005, ενώ επτά χώρες που είχαν χειρότερη θέση (Κύπρος, Τσεχία, Ουγγαρία, Τυνησία, Σλοβακία, Νότια Αφρική και Λετονία), πέρασαν πλέον σε καλύτερες θέσεις.

Η επιδείνωση στο δείκτη ανταγωνιστικότητας για ανάπτυξη για την Ελλάδα, σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, οφείλεται στο μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα και στην αυξανόμενη απαισιοδοξία του επιχειρηματικού κόσμου σε σχέση με τις βραχυπρόθεσμες προβλέψεις στην οικονομία.

Οι πιο προβληματικοί παράγοντες για την επιχειρηματική δραστηριότητα στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις απόψεις ανώτερων στελεχών («Executive Opinion Survey 2005» του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ), είναι η ανεπαρκής κρατική γραφειοκρατία, η φορολογική νομοθεσία, οι περιοριστικές εργασιακές ρυθμίσεις, η αστάθεια της πολιτικής, οι φορολογικοί συντελεστές, η διαφθορά και οι ανεπαρκείς υποδομές.

Το εθνικό ισοζύγιο ανταγωνιστικότητας επηρεάζουν θετικά κυρίως οι βελτιωμένες υποδομές και τομείς όπως η χρηματοδότηση και το άνοιγμα των αγορών, οι δημόσιοι θεσμοί και το χαμηλό επίπεδο εγκληματικότητας. Επίσης, το ανθρώπινο δυναμικό συνεχίζει να συμβάλει θετικά παρ όλο που οι επιδόσεις σε αυτό τον τομέα κρίνονται χαμηλότερες από τα προηγούμενα έτη.

Αντίθετα, η ανταγωνιστικότητα της χώρας συνεχίζει να υποβαθμίζεται από παράγοντες όπως ο δημόσιος τομέας, η τεχνολογία, η λειτουργία και στρατηγική της επιχείρησης και η κοινωνική και περιβαλλοντική πολιτική.

Η ανταγωνιστικότητα της Κύπρου αξιολογείται υψηλότερα από αυτήν της Ελλάδας, αφού καταλαμβάνει την 34η θέση στο Δείκτη Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και την 36η θέση στο Δείκτη Επιχειρηματικής Ανταγωνιστικότητας.

Οι δέκα χώρες με τη μεγαλύτερη διεθνή ανταγωνιστικότητα στο δείκτη Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας είναι κατά σειρά οι εξής (οι τρεις πρώτες είναι ίδιες με το 2004): Φινλανδία, ΗΠΑ, Σουηδία, Δανία, Ταϊβάν, Σιγκαπούρη, Ισλανδία, Ελβετία, Νορβηγία, Αυστραλία.

Στην ΕΕ χειρότερη επίδοση ανταγωνιστικότητας από την Ελλάδα έχουν μόνο η Ιταλία και η Πολωνία (51η).

Οι ευρωπαϊκές και λοιπές ανεπτυγμένες χώρες που γνώρισαν απώλεια διεθνούς ανταγωνιστικότητας ήταν κυρίως η Λιθουανία (επτά θέσεις), το Βέλγιο (έξι θέσεις), η Ισπανία (έξι, 29η από 23η), η Αυστρία (τέσσερις), η Ιαπωνία (τρεις), η Γαλλία (τρεις), η Νορβηγία (τρεις), η Γερμανία (δύο) και η Βρετανία (δύο).

Αντίθετα, τα μεγαλύτερα κέρδη ανταγωνιστικότητας είχαν η Ν.Κορέα (άνοδος 12 θέσεων στη διεθνή ανταγωνιστικότητα, από την 29η στην 17η θέση), η Πολωνία (εννιά θέσεις), η Ιρλανδία (τέσσερις, 26η από 30ή), η Αυστραλία (τέσσερις), η Κύπρος (τέσσερις), η Ισλανδία (τρεις) και η Πορτογαλία (δύο, 22η από 24η).

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ