Η σωματική άσκηση βοηθά στην ανάρρωση από τον καρκίνο του μαστού

Ουάσιγκτον: Η σωματική άσκηση, είναι ήδη γνωστό ότι προλαμβάνει τον καρκίνο του μαστού, αλλά μπορεί επίσης να συμβάλλει στην ανάρρωση των ασθενών από την χειρουργική ή άλλη αντικαρκινική θεραπεία της νόσου, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που παρουσιάστηκε σε επιστημονικό συνέδριο για τον καρκίνο του μαστού στην Φιλαδέλφεια.

Ενώ η ενστικτώδης αντίδραση των περισσοτέρων ασθενών είναι η ξεκούραση, στην πραγματικότητα είναι καλύτερη η σωματική δραστηριοποίηση, ακόμα και η άσκηση αντοχής.

Οι πάσχουσες από καρκίνο του μαστού που ασκούνταν υπό την επίβλεψη προπονητή μετά το χειρουργείο, τη χημειοθεραπεία ή την ακτινοθεραπεία ένιωθαν καλύτερα και δυνατότερες, ενώ και το ανοσοποιητικό τους σύστημα ήταν υγιέστερο από αυτό γυναικών που προτίμησαν την ξεκούραση.

Όπως εξήγησε η Δρ Αντρεα Μάστρο, καθηγήτρια Μικροβιολογίας και Κυτταρικής Βιολογίας στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, έθεσε υπό ιατρική παρακολούθηση πάσχουσες από καρκίνο του μαστού ηλικίας από 29 έως 71 ετών, μεταξύ των οποίων και 28 γυναικών που αθλούνταν συστηματικά με προσωπικό γυμναστή και 21 που συνέχισαν τη συνήθη καθιστή καθημερινότητά τους.

«Θέλαμε να συμπεριλάβουμε στη μελέτη και άσκηση αντοχής διότι είχαμε ορισμένες αποδείξεις από υγιείς γυναίκες ότι αυτό το είδος άσκησης μπορεί να διεγείρει ανοσοποιητικό σύστημα αλλά δεν θέλαμε οι συμμετέχουσες να εγγραφούν σε γυμναστήριο», εξηγεί η ερευνήτρια.

Οι συμμετέχουσες έκαναν προθέρμανση και εκτάσεις, 15 με 20 λεπτά εκτάσεις με τη χρήση ιμάντων και 15 με 20 λεπτά αερόβιας άσκησης όπως περπάτημα σε διάδρομο ή με τη χρήση στατικού ποδηλάτου.

Οι υπόλοιπες συνέχισαν την συνήθη καθιστική ζωή τους, η οποία περιελάμβανε και λίγο βάδισμα, αλλά συνήθως ούτε και αυτό.

«Οι περισσότερες γυναίκες είχαν υποβληθεί στην ίδια χημειοθεραπεία ακολουθούμενη από ακτινοθεραπεία και οι περισσότερες ανέφεραν ότι ασκούνταν λίγο ή καθόλου πριν την διάγνωση», σημείωσε η Δρ Μαστρο.

Μετά από τρεις μήνες οι συμμετέχουσες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με την υγεία τους και το πως αισθάνονταν.

Οι αθλούμενες παρουσίασαν αυξημένη ποιότητα ζωής, αισθάνονταν λιγότερη κόπωση και η κοινωνική τους θέση ήταν υψηλότερη.

Μάλιστα το σκορ των αθλουμένων αναφορικά με την ποιότητα ζωής ήταν 101,4 συγκριτικά με το 93,9 των μη αθλουμένων.

Οι καρκινοπαθείς συχνά παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα συστατικών όπως η ιντερλευκίνη 6 ή η γ-ιντερφερόνη οι οποίες είναι φλεγμονώδεις παράγοντες. Οι ασκούμενες είχαν ταχύτερη μείωση των συστατικών αυτών.

Τα CD4 βοηθητικά Τ-κύτταρα, τα οποία καταστρέφονται από τη χημειοθεραπεία, άρχισαν να διαχωρίζονται ταχύτερα στην ομάδα των γυναικών που ασκούνταν.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η μελέτη της Δρ Μαστρο συμφωνεί με αρκετές άλλες, περιλαμβανομένης και της μελέτης της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα στο επιστημονικό έντυπο Journal of the American Medical Association, στην οποία πήραν μέρος 3.000 πάσχουσες από καρκίνο του μαστού για 18 χρόνια.

health.in.gr