Σπιρτόκουτο – Κριτική
Μια ματιά στις ελληνικές οικογένειες των λαϊκών τάξεων που έχουν «πιαστεί» οικονομικά επιχειρεί ο Γιάννης Οικονομίδης, που εδώ υπογράφει την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία. Οι ήρωές του ζουν σε κιτς σπίτι, πίνουν φραπέ, έχουν περιορισμένο λεξιλόγιο, βλέπουν όλα τα «τηλε-σκουπίδια» και μια σπίθα αρκεί για να βγάλουν το χειρότερό τους εαυτό. Το εγχείρημα έχει […]
Μια ματιά στις ελληνικές οικογένειες των λαϊκών τάξεων που έχουν «πιαστεί» οικονομικά επιχειρεί ο Γιάννης Οικονομίδης, που εδώ υπογράφει την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία. Οι ήρωές του ζουν σε κιτς σπίτι, πίνουν φραπέ, έχουν περιορισμένο λεξιλόγιο, βλέπουν όλα τα «τηλε-σκουπίδια» και μια σπίθα αρκεί για να βγάλουν το χειρότερό τους εαυτό. Το εγχείρημα έχει ενδιαφέρον, αλλά κάπου χάνει το στοίχημα. Επί μιάμιση ώρα παρακολουθούμε ανθρώπους να ουρλιάζουν και να βρίζουν. Όμως, τα στιγμιότυπα αυτά έρχονται από το πουθενά και χάνονται στο πουθενά, γεγονός που κάνει το σύνολο να μοιάζει περισσότερο με ντοκιμαντέρ γύρω από την ανθρώπινη κακία παρά με έργο που εμπεριέχει τη σκέψη και το βλέμμα ενός δημιουργού.
Ειδήσεις Σήμερα:
- Οι τροφές που τα βάζουν με το φούσκωμα
- Δύο οι διορισμοί του Μακάριου Λαζαρίδη στο Δημόσιο ως απόφοιτος Πανεπιστημίου, με πτυχίο από κολλέγιο «μαϊμού»
- Γιατί τα έργα της Φρίντα Κάλο δεν πρέπει να φύγουν από το Μεξικό
- Το ένα πράγμα που δεν κάνεις μετά το πρώτο ραντεβού
- Ενεργειακή κρίση: Η ΕΕ σκέπτεται να φορολογήσει τα υπερκέρδη των εταιρειών ενέργειας
- Μαίρη Κατράντζου και Ιζαμπέλα Ροσελίνι δημιουργούν αντικείμενα-φετίχ του στυλ
